Ragazza e Rossi

Voor een pasta inclusief lookbom mag je bij Rossi zijn. Zo ook tijdens het meer dan geslaagde benefiet buffet ten voordele van radio Scorpio. Ik ging er eerder al wel eens binnen eten in de stomende visbokaal. Lekker eten, authentiek, en gloeiend slow.

Maar vandaag zat ik gelukkig buiten, op het terras, valse zuiderse in-een-stad-hier-ver-vandaan sfeer opsnuivend, te praten over de hoeveelheid look in de pasta en zo. Nu was ik gehaast, wat deels aan de treinuren van mijn niet-Leuvense benefietpartner lag, deels aan mijn eigen, met de leeftijd steeds meer onveranderlijke aard. Ik meen te oordelen dat Rossi in Leuven zowat de meest Italiaanse van alle Italianen is, ook al ben ik nog nooit in Italië geweest. Een feit dat ik overigens ten zeerste betreur. Nu goed. De kok begreep geen woord van wat ik zei: “wanneer is de volgende lading klaar?” Voor een slow food restaurant is dat eigenlijk een idiote vraag. Je moet wat geduld hebben. Een cirkelvormige wrijvende beweging over de buik, wijzende vinger, wederom, naar de buik en een suggestieve, trage knikkende beweging hielpen me een pak verder. Erg Italiaans, die kok. Designer bril en al.

Wat voor de organisatoren wellicht op een lucratieve avond uitdraaide was voor de pastavretende, wijngenietende ik een aangename verrassing. Aan de andere kant van de lange, wellicht erg Italiaanse tafel, zat een dame die – nadat we netjes op mekaars tas gelet hadden bij het aanschuiven aan het buffet – ineens een flitsend fototoestel uit de handtas haalde en ongegeneerd tekeer ging. In mijn richting. Scusa. Voor leveninleuven.be, en dat kan dan wel weer. Leuven blijkt klein, eens te meer. Het is altijd fijn een totnogtoe onbekende ragazza of al lang bekende ragazzo aan te treffen, eender waar, zolang het maar toevallig is.

Bij dezen, Carolien, ragazza, aangename non-digitale kennismaking, en zoals beloofd, een bijdrage over het Scorpio benefiet binnen de twee dagen na de feiten. Dat is minder dan het gezamenlijke aantal geconsumeerde glazen Italiaanse wijn. Ciao!

Foto Carolien Coenen.

Bookmark and Share

Er zijn 3 reacties op “Ragazza e Rossi”

Marcella
(on november 12th, 2010 at 21:08)

We aten de menu sorpresa. Van een verrasing gesproken! Superlekker, heel vers en helemaal niet duur. Bediening en de chef waren heel vriendelijk, wat onmiddellijk voor een goeie sfeer zorgde.
Fantastisch eten zonder poespas en betaalbaar. Niet makkelijk te vinden in Leuven, maar Rossi heeft het allemaal.

 
Jonas
(on februari 23rd, 2012 at 21:09)

Hoewel er veel te vertellen valt over dit buitengewone restaurant, zou ik zeggen, ga ervoor en geniet.

Onze avond was goed gevuld met een ‘menu gastronomico’ (5 gangen) met een aangename fles Siciliaanse rode wijn (ons aangeraden door de kok). Het was een tijdje geleden dat we nog eens zo lekker – om je vingers van af te lekken – gegeten hadden. En de prijs valt goed mee (120 EUR/koppel). Ze zien ons daar zeker terug.

 
Sarah
(on november 4th, 2012 at 21:44)

Deze zomer deden we Rossi nog eens aan, aangezien we vorige keer zo tevreden waren .
Deze keer was een verschrikkelijke teleurstelling. We bestelden de menu waarin we als hoofdgerecht vis zouden krijgen. Uiteindelijk kwam de ober aan met een vleesgerecht.Dit was voor ons geen probleem en we aten alles met smaak op. We vroegen uiteindelijk wel hoe het kwam dat we niet kregen wat we vroegen. Blijkbaar was de vis op. Geen twee minuten later werden de andere gasten wel bediend met hun visgerecht. We zagen de ober en de kok wijzen en lachen met onze tafel. Dit maakte ons kwaad, vooral omdat we zonder te morren ons hoofdgerecht opaten. Anderen zouden hun gerecht al lang teruggestuurd hebben.
We spraken hen hierover aan en vroegen waarom ze gelogen hadden over het aanbod van vis en waarom ze ons belachelijk maakten. Ze werden kwaad en onbeleefd. We besloten om te vertrekken want dit was een verschrikkelijke ervaring in restaurant Rossi. Het restaurant is zijn naam Slowfood verre van waardig!

 

Post een reactie