Archief voor 19 september 2008

Openingsconcert academiejaar 2008-2009

Ter gelegenheid van de opening van het academiejaar, wordt traditioneel een openingsconcert gehouden.

Dit jaar brengt pianist Abdel Rahman El Bacha, winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd in 1978) stukken uit het oeuvre van componisten die aan de wieg van de 20ste eeuw stonden:

  • Maurice Ravel: Menuet Antique, Pavane pour une infante défunte, Jeux d’eau, Sonatine
  • Sergey Prokofiev: Sonate nr. 7
  • Isaac Albéniz: Iberia El Albaicín, Evocación, Triana
  • Igor Stravinsky: Petrushka
Het concert vindt plaats op maandag 22 september om 20.30u in de Schouwburg (Bondgenotenlaan 21). De inleiding wordt verzorgt door Ignace Bossuyt in de foyer van de Schouwburg om 19.30u.

Tickets zijn verkrijgbaar bij In&Uit, Naamsestraat 1, 016/203020. Opgelet, Categorie I is reeds volledig uitverkocht.

 

 

Bookmark and Share

Mijn oude school: Het Heilig Hart in Heverlee

In september moet ik er altijd weer aan denken. De schoolgaande jeugd is het geslenter van en naar de bushalte alweer gewoon en ‘s ochtends duurt de schemer langer dan de nacht. Er zijn veel scholen in het Leuvense, en die worden hier allemaal weleens besproken.

Van 1998 tot 2004 liep ik school door de gangen van het Heilig Hartinstituut in Heverlee. Natuurlijk had mijn schooltijd daar geen gouden randje, maar vijf jaar later is er mijn selectief geheugen en het voordeel van de terugblik om de boel wat meer glans te geven.

Als ik eraan terugdenk tegenwoordig vergeet ik alles met een schaduwkant. Fiets ik in gedachten nog eens naar school, dan is het zomer en heb ik jas noch handschoenen aan. Van de stomme leerkrachten heb ik enkel onthouden hoe we met hen lachten en de plannen die we smeedden om een uur studie te versieren – paraplu in de poep van de juffrouw Latijn. We gingen naar de efteling in het eerste jaar en ik ben er zeker van dat ik de dag ervoor een héle slechte toets wiskunde heb teruggekregen, maar die ben ik lang vergeten. De achtbanen zijn blijven hangen. Net zoals de reisjes naar Parijs, Trier en Engeland.

We ontdekten nieuwe toiletten in het vierde jaar en gingen nog later het ondergronde complex verkennen – het hoofdkwartier van het kuisteam eindelijk ontmaskerd. De lessen Duits gebruikte ik vooral om potloodjes te kerven en dat we een aantal minuten moesten wandelen naar het fysicalokaal was een handig doekje voor het bloeden.

Maar neem een ordinaire dinsdagmiddag in oktober als het regent buiten en de hallen binnen vol hangen met regenlucht en schel lawaai. Natuurlijk weet ik nog hoe lang je moest aanschuiven voor een wak broodje en hoe vreselijk je moest drummen door de massa. Maar ik vind het sympathiek van mijn geheugen dat ik daar niet meteen op kom.

Net zoals een les aardrijkskunde in mijn hoofd ook niet meer altijd lang duurt. Ik denk terug aan die keer dat ik de hele les met een speciale steen zat te spelen. Ik ben bijna vergeten hoe hoog het estheticalokaal was – zo hoog dat ik flauwviel van de inspanning op een dag, groeien is zo al vermoeiend genoeg. Mijn medeleerlingen kregen de daver op het lijf en de leerkracht wist niet wat eerst gedaan. Uiteindelijk kwam ik toch op een aftands bed in de ziekenkamer terecht en ook de benepen sfeer in dat lokaaltje kan ik alleen nog maar oproepen als ik dat echt wil – nooit.

Uiteindelijk is het heilig hart vooral een school. Je leert er dingen van mensen met een variabele motivatie. Je maakt er vrienden en je maakt er ruzie. Je loopt er met je kop tegen de muur en je denkt het jouwe van leekrachten. Sinds ik wat volwassen ben geworden, zie ik ook wel in dat de meeste nota’s terecht waren. Maar de blik in de ogen van leerkrachten die te weten komen dat ik een diploma heb intussen, daar ziet de vijftienjarige in mij soms nog van af. Misschien hadden ze meer in mij moeten geloven ondanks dat ik weinig liet zien. Of misschien moet ik nog wat groeien eer ik besef dat ze achter mijn rug wél knikten naar elkaar.

Je kan de grootste school van Leuven niet verwijten niet te wíllen. Toen de directeur op pensioen ging zong de school samen een zelfgeschreven lied, tot grote ergernis van alle veertienjarigen, inclusief mezelf. De ontroering van de man maakte iedereen ongemakkelijk en de boom die te zijner ere werd geplant was enkele weken later al verdwenen, voor hij zelf nog maar had ingepakt. Het moet natuurlijk van twee kanten komen. Pubers zijn op school niet altijd op zoek naar een tweede thuisgevoel.

Hoe dan ook, het waren zes gemakkelijke jaren – zéker vergeleken met wat komen ging. Je hebt de evidentie van de weg naar school die je zo goed kent, de regelmaat van de klok en de bel en het gemak te doen wat je gezegd wordt, of net niet. Er is altijd iets om je tegen af te zetten, de gevestigde macht is in het middelbaar een lerarenkorps van een twaalftal man. Gemakkelijk zat.

Als ik ooit beroemd word om wat ik graag doe zal ik nooit toegeven dat het misschien aan die twaalf mensen in het zesde middelbaar heeft gelegen, maar misschien is dat ergens wel zo. Daarom, en ook omdat het al een tijdje geleden is dat ik ’s middags met mijn beste vriendinnen nog boterhammen heb gegeten, lijkt het soms alsof ik zes jaar lang onafgebroken gelukkig ben geweest. Vreselijk naïef, maar dat zijn alle gouden randjes.

Bookmark and Share

Wie is de machtigste Leuvenaar?

De redactie van het Nieuwsblad stelde een lijstje samen en iedereen wordt uitgenodigd om een stem uit te brengen (opgelet, registratie vereist). Benieuwd wie als overwinnaar uit de bus zal komen.

Bookmark and Share

Thais restaurant Siam

Velen onder jullie kennen restaurant Siam in Heverlee, vlakbij het station ongetwijfeld als een afhaalrestaurant. Je kan er echter ook ter plekke eten. Het restaurantje is niet groot: er kunnen nog geen twintig personen zitten, maar het is wel gezellig. De smalle ruimte is vrolijk geschilderd in paarse en gele tinten. Het plafond is bezaaid met sterren en overal staan mooie orchideeën en andere exotische planten. En natuurlijk mag een portret van koning Bhumibol niet ontbreken. De mooie meisjes die het eten aan tafel brengen zijn vriendelijk en even exotisch als de planten. ;-)

Wat mij betreft, is Siam het beste Thais restaurant in Leuven en omstreken. Mijn vriend en ik gaan er dikwijls afhalen als we geen zin hebben om te koken of we eten er een hapje eten als we wat meer tijd hebben. Ondertussen heb ik al veel gerechten op hun kaart geproefd en ik kan me niet herinneren dat er ooit een gerecht tegenviel. De Thaise keuken is één van mijn favoriete keukens: lekkere curries, fijne specerijen en niet te zwaar. Op de menukaart van Siam staat aangegeven hoe pittig de gerechten zijn, zodat je niet verrast wordt. De Thaise keuken heeft zeer pikante gerechten, zorg dat je wat rijst bij de hand hebt om de hitte te temperen.

Als je in het restaurant zelf gaat eten, krijg je samen met de menukaart een beetje kroepoek aangeboden. Altijd leuk om iets te knabbelen te hebben terwijl je hartverscheurende keuzes moet maken. ;-) (Voor de mensen die liever afhalen: geen paniek, je zal altijd een zakje kroepoek bij je bestelling vinden.) Het eten wordt altijd mooi gepresenteerd: curries in stenen potjes, gerechten op mooie schotels met kunstige gesneden groenten, apart geserveerde rijst,… Ga zeker ook eens een kijkje nemen in de toiletten. De huisschilder heeft zich daar helemaal uitgeleefd.

De gerechten van Siam zijn bovendien zeer betaalbaar. Je hebt er hoofdgerechten vanaf twaalf euro. Als het ietsje meer mag zijn, kan je altijd een menu nemen. Voor onderstaande keuzes betaalden wij ongeveer 35 euro (water inbegrepen). Betaalbaar en lekker, meer moet dat niet zijn.

Praktisch
Naamsesteenweg 217
3001 Heverlee
016 39 00 64

Onze keuze
Tom yam koong: soep met garnalen en pittig citroenkruid
Khanom jee: gestoomd/ gebakken flapjes met vlees en garnalen
Nue nammanhoy: Rundsvlees met groenten in oestersaus
Kang kiew wan ped: eend met groene kerrie, thaise aubergines en kokosmelk

Bookmark and Share

Kunst in beeld

Op zondag 28 september organiseert het Davidsfonds Kunst in Beeld: op meer dan 70 plaatsen in Vlaanderen en Brussel kan je terecht voor activiteiten rond beeldende kunsten. Tijdens deze eerste editie staan ‘helden’ centraal: heiligen, mythologische figuren, striphelden en natuurlijk de kunstenaars zelf.

Ook in Leuven kunnen de liefhebbers van beeldende kunsten uit de volgende activiteiten kiezen:

  • Provinciehuis: Het provinciebestuur beschikt over een indrukwekkende kunstverzameling. Het kunstbezit van de provincie wordt ontsloten via een website. Deze wordt voorgesteld op 28 september. In de bouw van het nieuwe provinciehuis werden bovendien verschillende kunstwerken geïntegreerd. Een rondleiding brengt de bezoekers naar deze werken en langs enkele sleutelwerken in de collectie van de provincie. De plaatsen zijn beperkt! Inschrijven kan op kunstbezit@vlaamsbrabant.be voor 23 september. Deelname is gratis. Rondleidingen doorlopen van 14.00u tot 17.00u.
  • Atelierbezoek Fred Bellefroid: Op bezoek bij de beeldhouwer van ‘De Kotmadam’. Inschrijven bij jozef.scheire@telenet.be. Deelname kost 3 euro. Het bezoek start om 14.00u. Adres: Vital Decosterstraat 68, Leuven.
  • Atelierbezoek Willy Peeters: Het werk van Willy Peeters wordt volledig bepaald door het bestaan van de mens in de maatschappij en de daarmee samenhangende mythes. Willy Peeters is de “huisbeeldhouwer” van het Davidsfonds. Deelname is gratis. Rondleidingen vinden plaats om 11.00 en 15.00u. Inschrijven bij Andre.verboven@chello.be. Adres: Ijzermolenstraat 53, Heverlee.
Bookmark and Share