Archief voor 28 september 2008

OpeningsUUR KULtUUR: Yevgueni in concert

Met hun eerste cd ‘Kannibaal’ (2005) verbaasde Yevgueni vriend en vijand van het betere Nederlandstalige lied met een collectie rake, herkenbare teksten op een mooie, vlot in het gehoor liggende melodie. Met ‘Aan de arbeid’ (2007) heeft Yevgueni de moeilijke opdracht om een vervolg te maken op hun succesvolle debuut schijnbaar zonder moeite tot een goed einde gebracht. Vrolijke up-tempo nummers wisselen af met meer ingetogen en warm werk. Als het concert even hartverwarmend klinkt als het album, dan is het nog maar eens bewezen dat Yevgueni zichzelf voortdurend overtreft.

Op woensdag 1 oktober om 21.00u geeft Yevgueni in de Pieter De Somer-aula (Debériotstraat 24) het startschot van de nieuwe reeks UUR KULtUUR. Wees er op tijd bij, de zaal zal ongetwijfeld vol zitten.

Bookmark and Share

Xander De Rijcke & Alex Agnew, Comedy Try-Out @ G.C. De Wildeman

Reeds eeuwen en eeuwen testen comedians hun moppen op anderen. Geen proefbuisjes, geen steeknaalden, enkel een aantal stoelen en een podium, een micro en een inkomstprijs. Daarvoor krijg je citaten zoals “dit schrappen we”, “het is allemaal eigenlijk een beetje hetzelfde” en andere… Maar ik zal hierlangs niet teveel prijsgeven, ik heb mijn mening gegeven met mijn lach, mijn schaapachtige blik en mijn verontwaardiging, het resultaat ziet u wel in “More Human Than Human”!

Xander De Rijcke heeft na 2 jaar nog steeds dezelfde basis punchlines; homo’s en zwarte mensen. Naast een moraal en wat gezonde tips, bevat zijn show vooral – inderdaad – die punchlines, ingepakt tussen steken naar Alex Agnew en grote-piet-moppen, hoewel deze laatste waarschijnlijk gewoon een extraatje vormden voor deze try-out. Wie echter denkt dat die garant staan voor platte humor, die heeft nog nooit een optreden van Alex Agnew himself meegemaakt! Xander De Rijcke doet je lachen, zijn verhaallijn ook. Maar vooral: delen van de opbrengst van de show gaan naar WWF en de Efteling!

Alex Agnew doet een pauze later op zijn manier zijn intrede. Lawaai door de boxen, luidruchtigheid in de micro. Geen jukebox, maar vingers, poepen en jaloezie doorspekt met trots vaderschap en uitspraken die een gelukkig opgroeien nu reeds voorkomen; U bent gewaarschuwd! Keihard blijft hij grappen verkopen die niet passen bij zijn plaatje en zijn charisma! Mijn lachspieren waren op na dit avondje, de grens van mijn extreem ziekelijke fantasieën is weer overschreden op menig vlak, ik weet weer hoe een tent te plaatsen… Of om het kort te formuleren: ik weet weer méér mens te zijn dan de mensheid.

Noot: hoe toepasselijk is het toevallig kijken van IT voor de show. Als je na het kijken van dat epische verhaaltje de DVD-hoes van Ka-boom bekijkt, dan doet Alex precies wat jij al heel die film lang wilt doen: afschieten, pijn doen, gewoon zijn kop in het toilet steken en doortrekken. Bekijk daarna ook eens de nieuwe site, en het leukere gedeelte van het resultaat van de voorgaande acties wordt duidelijk: zelf even monstertje spelen! Nou, het lukt hem aardig in de show!

Een gewaarschuwd man is er twee waard, dus betaal dubbel, er waren toch nog plaatsen vrij. (Of hoe het publiek ook gemeen kan zijn: laat de plaatsen op de eerste rij maar vrij… Wisten wij veel dat hij dan wel de tweede rij zou pesten met moeilijke vragen over monogamie!)

Bookmark and Share

Studentenschwung

Nu ik zelf student af ben, valt het pas op wat een overrompeling de start van het academiejaar met zich meebrengt. Nu de verse lading studenten haar uitbundige intrede heeft gemaakt, valt het op hoe vredig Leuven er in de zomermaanden bijligt.

Vredig en charmant, jazeker maar het zijn toch onze leergierige gasten voor de komende tien maanden die er de schwung inbrengen. Met de glimlach wijs ik schuchtere schachten de weg naar ACCO. Geen klachten als ik weldra moet zigzaggen tussen verkleumde nachtraven die in volle ontdekking al teveel goedkope pintjes op hun zuipkaart verzameld hebben. Graag deel ik ‘s zomers het stadspark met zwoegende jongelui die hun beklemmende kot en cursussen ontvluchten. Het wordt er alleen maar knusser op met zo’n 40.000 inwoners extra.

Zo is al gebleken tijdens de inmiddels alreeds historische StudentenWelkom. Terwijl ik me donderdag fietsend bedacht dat handschoenen geen overbodige luxe zouden zijn zo vroeg in het najaar en ook wel zo laat op de avond, stuitte ik plots op een propvolle Parijsstraat. Wiggelend balanceren op de fiets was geen optie meer dus moest ik me – met tweewieler aan de hand – een weg banen tussen de kleffe en niet onzatte massa. Pas wanneer ik terug werd overgeleverd aan de venijnige herfstkou in de Schapenstraat, daagde het dat ik het er best warm had van gekregen. Tot helemaal vanbinnen.

Je zou ze toch zo allemaal een welkomsknuffel willen geven, de studenten. Die taak wil ik echter gerust afstaan aan onze burgervader…

Bookmark and Share