OpeningsUUR KULtUUR: Yevgueni @ PDS

Ooit al eens in de Pieter De Somer-aula gezeten, en gedacht hoe graag je eens daar vooraan zou staan, terwijl een meute jongelui eens niet denkt “Stop Met Dat Gezaag”? Geert en Klaas lieten het niet bij dagdromen, maar maakten het hun proffen toch nog maar eens duidelijk: “We Staan Er Nu Toch”. Zelfs zonder aanwezigheidsregister stroomde de aula – zoals de organisatie het formuleerde – “onverantwoord vol”, en menig prof houdt er wellicht een natte droom aan over om ooit zoveel mensen zelfs de toegang tot de aula te moeten weigeren. Yevgueni, ooit dwalende door Leuven als een bescheiden kleinkunsttrio, vormt tegenwoordig een waardige openingsact om de belofte “onvergetelijk” alvast voor het openingsUUR KULtUUR waar te maken.

Het gratis concert, zo intiem en warm als je je een aula-concert kan voorstellen, was zichtbaar ook een genot voor de band zelf. Vanaf de eerste tonen gingen spontaan tot achteraan in de zaal de handen omhoog, elk liedje weer zaten studenten mee te wiegen, en fietsend Leuven haalde zowaar zijn fietslichtjes boven om de stemming helemaal gezellig te maken (“Robbie II” vol contrast, wij hebben onze fiets nog!). Honderden studenten die ver elk liedje konden meezingen, en vlotjes stuk voor stuk mee het welbekende duet van “Aan De Arbeid” inzetten, het bezorgde mij alvast kiekenvelmomenten.

Tot de duisternis kwam: wel muziek, geen licht, geen zicht… Yevgueni steunt de actie van Blindnote die verdergezet wordt naar aanleiding van de Werelddag van het Zicht op 9 oktober. Voor één keer mocht je je magere zakcenten uitgeven aan iets anders dan Yevgueni, want in ruil voor hun beide albums krijg je wel 3 oogmaskers en maak je 1 operatie mogelijk! Een initiatief dat enkel nadelig werkte voor de toetsen…

De trucjes om ook de nieuwe liedjes laaiend onthaald te zien worden, hadden met zekerheid het gewenste effect: overdonderend applaus was hun deel! Of het nou “Spijt”, “Zomertijd”, “Geit” of “Benen Gespreid *vuil lachje*” wordt, wie erbij was, zal met plezier terugdenken aan de PDS, aan handen die pijn deden tegen het eind van dat (anderhalve) UURtje, aan het valse meezingen van de buren, aan de vraag voor de vraag naar een bisnummer, aan de bisnummers…

Een hele aula die rechtspringt om te roepen voor meer, die recht blijft om te genieten “In Deze Stad” en danst en geniet van de folkversie van “Mama, Ik Wil Papa”, ja, jongens, die vinden dat inderdaad leuk als ze 13 keer dat refrein mogen herhalen, die vinden het heerlijk om te genieten van elke extra toon, en die bedanken jullie ook graag voor de gemaakte buiging. De publieksprijs, nog steeds!

Even terzijde: persoonlijk kon ik me geen mooier afscheid voorstellen van Leuven! Net mijn nieuwe sleutels ontvangen voor een appartementje in Mechelen, om dan te genieten van “In Deze Stad”, live, heerlijk, op de bankjes van de PDS, zowaar een magisch moment… Dat ze dat maar eens spelen op de Beiaard op het Ladeuzeplein!

Bookmark and Share

Er is 1 reactie op “OpeningsUUR KULtUUR: Yevgueni @ PDS”

Koen
(on oktober 3rd, 2008 at 18:47)

Het was inderdaad schitterend, verbluffend, en zo veel meer. De sfeer zat er heel goed in, met vele mooie momenten. Een van de beste optredens die ik ooit al gezien heb. En heel de menigte dacht er zo over, want letterlijk iedereen is blijven rechtstaan tijdens het laatste nummer èn de drie bisnummers… Dank u Yevgueni!!

 

Post een reactie