‘Personal buddy’ van een internationale student

Ook ik ben meter van een buitenlandse student. Zoals Carolien hier schreef is de K.U.Leuven op zoek naar ‘personal buddies’ voor internationale studenten en onderzoekers. Omdat ikzelf een tweetal jaar geleden hartelijk werd ontvangen in Amerika vond ik dat het deze keer mijn beurt was om iemand hier wegwijs te maken.

Dus stuurde ik een aantal maanden geleden een mailtje om te zeggen dat ik dat wel zag zitten, dat meterschap over een buitenlandse student. Ik kreeg meteen een heleboel informatie: wat de bedoeling was (hen helpen met kleine problemen, vragen beantwoorden, een beetje wegwijs maken in Leuven, misschien een kot helpen zoeken) en wat niet (geld geven, slaapplaats geven en dergelijke). Je mocht zelfs je voorkeur ingeven (mannelijke of vrouwelijke student, welke faculteit?, nationaliteit, taal,…). Ik koos voor een Amerikaanse student.

Nog enkele weken later kreeg ik de naam en het emailadres van deze student – het is de bedoeling dat je zelf het eerste contact maakt.

Dat deed ik dus, ik stelde mezelf voor en vroeg hem wanneer hij toe zou komen in België. “Een week geleden”, antwoordt hij. De timing van de KUL voor het doorsturen van de emailadressen is dus niet perfect, maar goed.

Wat ik voor hem doe? Ik beantwoord zijn mails met de vele vragen. Dingen die evident lijken maar die buitenlanders vaak niet weten en die je misschien niet zomaar aan eender wie durft vragen. Moet je in kostuum naar de lessen? Hoe spreek je je proffen aan? Hoe in godsnaam werken die blauwe, groene en bruine vuilzakken? Waar vind ik eigenlijk een donsdeken? Hoe begroet je mensen op een beleefde manier? Hoe bestel je een pintje op café? Wat betekent ‘van’t vat’? Zijn een aantal vragen die ik al kreeg. Ik neem hem mee op café en naar de kermis. Geef hem een kaartje van Leuven. Vertel hem wat frituren zijn en waar je de goede kan vinden.

En zo voelt iemand zich weer een beetje meer thuis in Leuven.

Bookmark and Share

Post een reactie