Bart Peeters, De hemel in het klad.

Op de eerste rij zaten we. Zo dichtbij dat we de gezichtsuitdrukkingen van de artiesten konden aflezen. We konden zien hoeveel plezier ze er zelf in hadden. We konden zelfs Bart’s neusharen tellen. Of toch bijna.

Eigenlijk kon het niet mislopen. De zaal zat duidelijk vol fans, iedereen was uitgelaten en de schouwburg zelf is – zoals altijd natuurlijk – gezellig, rood en warm.

“Wat een mooie zaal.” zegt Bart als hij opkomt. “En dat publiek, dat blìjft maar komen. Je hebt een eerste balkon, een tweede, een derde, dat blijft maar gaan!”.

Een hoop mensen bij elkaar, inderdaad. En iedereen zong en stond recht en danste en wiegde met zijn armen en floot en klapte. De liedjes klonken zoals op zijn laatste cd, enkel enthousiaster. We kregen zelfs klassiekers als ‘poolijs’, ‘Heist aan zee’, ‘AAA’ mee. Ja zelfs ‘Ik houd meer van folk’ passeerde de revue. En dat is altijd feest natuurlijk.

Bart Peeters, de duizendpoot, de man van de onhandige bindteksten – “Dat zijn monitors in mijn oren. Zoals skimonitors. Ik zeg altijd, beter een monitor in mijn oren dan eentje op mijn dochter.” – de presentator, de Hoe?Zo!er, De Man Die Sinterklaas Persoonlijk Kent, maar hier, in Leuven, 100% muzikant.

Gezien: Bart Peeters met De Hemel in het Klad, op zaterdag 18 oktober in de stadsschouwburg van Leuven. Er zijn nog enkele kaarten voor de voorstelling op 28/1/09. Deze kan je reserveren via www.30cc.be

Bookmark and Share

Post een reactie