Vijfde editie van ‘Brabant Gedicht’

Op 31 januari 2009 vond de vijfde editie plaats van Brabant Gedicht, een poëziewedstrijd voor jongeren van 16 t/m 30 jaar uit de Nederlandse provincie Noord-Brabant en de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De wedstrijd vindt afwisselend plaats in ‘s-Hertogenbosch en Leuven. Deze keer werden de Belgische deelnemers, jury en gasten verwelkomd in ‘s-Hertogenbosch. Geert Simonis, Bo Vanluchene, Eleni De Becker en Andreas Everaerts waren de finalisten van de voorselectie. De winnares werd Bo Vanluchene.

Bo Vanluchene

Bo Vanluchene werd in 1988 geboren in Tielt en woont momenteel in Waregem. Ze studeert Geschiedenis aan de K.U.Leuven en houdt van lezen en schaken. In haar vrije tijd schrijft ze als vrijwilliger bij het Leuvense studentenblad Veto, waar ze vooral over culturele onderwerpen bericht. Vorig jaar was ze een half jaar ‘redacteur cultuur’ bij Veto. Later wil ze graag in de journalistiek terechtkomen of op een andere manier iets doen met haar pen.

Ze publiceerde al in het online tijdschrift Meander en in bundels naar aanleiding van wedstrijden, zoals Soetendaelle, De Gouden Flits en Literaire Prijs Harelbeke 2007. In 2006 kreeg ze de ‘Extra Prijs’ in de wedstrijd Doe Maar Dicht Maar. In 2007 en 2008 won ze respectievelijk de eerste en de tweede prijs bij Literaire Prijs Babylon. Ze trad ook al op in De Avonden – ondertussen omgedoopt tot DESDA – en op Kortrijk Congé.

Na de beslissing van de jury las Bo dit gedicht voor:

Voor wie er niet bij was toen de wereld geschapen werd
onthoud de duisternis en knip het licht aan.
gooi je armen in de lucht en beroer het water
met je tenen. en al wat droog is noem je aarde,
je wangen de stoelen je moeder alles is nog stof.
word nu astronaut. beloer de seizoenen beneden:
alles verandert constant van kleur en het is het
mooiste dat je ooit gezien hebt. al kan dat pas
binnen twee dagen.
zegen de vogels want jij bent de allerhoogste,
kus de vissen, ook als ze proberen vliegen,
tracht ze niet te vangen. het zijn wonderbaarzen.
vergeet het land niet, aai de beren, panda’s, slangen,
paai ze, laat ze lopen. na dit alles, steek je hand
tot slot in eigen boezem: je bestaat. na jou volgt er
niks meer. sluit nu je ogen weer. je hebt honger,
eet een appel.
(Bo Vanluchene)

Bookmark and Share

Post een reactie