Leivese oeetdrikkinge

Me gon zue stillekes noo ‘t ende van de moind febrewores en ‘t es dan uek de moment vei een nief ( in foëten een aa) oeetdrikking te lanseire.
Wa paasde van :
‘k EM NOG EEN BEGOËN TE JIEESELE.
G’uet doë oeetdrikking de leste joren ni veil nemie gebroeeke – doo zen ten andere gien begoêne nemiee – en e woudeken oeetleg es dan zeikes ni slecht.
‘k Paas dat e geu veibèld nog altoëd mieer zieet as nen ingewikkelde weitenschappeloëken oeetleg.

Ge zoët up wandel of komisses on ‘t deun in ‘t stad – of op eu pinte – en eu vraa iee gezieed dat de frikou zal geried zoën teigen alfzes.
En ineees luepte doo Zjef teige ‘t loëf. In jore nemiee gezien en van vêr komt em al noo aa geluepe mei zen twiee anne veijoet.
Ge wet uek nog da Zjef een vrie zoog es die ni wet van upave as em on den babbel es. Ge prepareit oe dus vei er toch rap van af te geroke, zonder onbelieefd te zoën.
En noo d’oeetwisseling van “oes est?” en “mei moë geud en mei aa?”, begint Zjef te vertellen dat em deize zoumer nog Sjarel es teigegekoume, allei nog nen ave schoulkamerood van ons twiee, up de vakansen in Itoile, en dat doëne roëk getroud es en uek nog gewonnen ieet mee den Ingelse pronostik…allei, doo kom gieen enden on.
Dan es’t de moment da ge ieel belieefd zegt : “Zjef, ge moet m’ekskuzeire, moo ik em nog ieveranst een begoën te jieesele”, rap een and geft en eu sjip afkoist.
Zjef zal dan wel verston emme da ge gieenen toëd nemiee od vei da parol voets te zette.

Bookmark and Share

Post een reactie