Te huur

Ik ken ze ondertussen wel, in onze straat.

Zeker de jongeman die schuin tegenover ons op het eerste verdiep woont, hoort al een beetje bij de familie. Net zoals de poes die tegen het schemeruur verschijnt op het terras en speurt naar de groene vuilzak. Daar wuiven we ook al eens naar.

Als we uit het raam kijken op het eerste verdiep, hebben we een mooi uitzicht op een aantal kamers en de onderling nogal verschillende bewoners. Dat ene meisje bijvoorbeeld, met die opzichtige nepbloem voor haar venster, die haalt het wel. Maar de jongeman een paar meter verderop, waar de gordijnen pas opengaan als onze middagboterhammetjes al lang op zijn, … dat wordt spannend, vrees ik.

Onze zoon deelt de wereld ondertussen op in zatte studenten en brave studenten. En als hij er één van het eerste exemplaar in het oog meent te hebben, kijkt hij streng en afkeurend.

Gisterenavond stond er een troepje mensen op het trottoir. Wachtend op de kotbaas die een rondleiding zou geven. Terwijl ik de dingen deed die thuiskomende mama’s doen, loerde ik naar de gezichten. Wie wordt een brave, wie wordt een zatte student?

De enkele ouder die kindlief vergezelde op de zoektocht naar een kamer, knikte ik toe. Dit is een nette buurt, zegt mijn blik.

“En jij mama? Was jij een brave student?”, piept mijn kleuter.

“Natuurlijk, lieverd!”, en ik streel zijn te lange haren weg uit zijn ogen. Ze mogen niet geknipt. Hij is punk en stoer en meent dat daar lang haar bij hoort.

En bij deze mijn welgemeende excuses aan de bewoners op het traject Libertad – Politika – Bogaardenstraat.

Bookmark and Share

Er is 1 reactie op “Te huur”

bart
(on juni 11th, 2009 at 23:48)

Hou wel van al da jong volk hier in Leuven. Ze houden de sfeer er in.

 

Post een reactie