Marktrock 2009 – Yevgueni en Bart Peeters

Rond 16u kwamen we aan op de Oude Markt om van Marktrock te genieten. De weergoden waren ons goedgezind met een stralende zon en 30 graden, zelfs iets té goedgezind voor mij. Dan maar rap in de schaduw van het podium gaan staan, want er was nog niet echt veel volk aanwezig op de Oude Markt. We konden zelfs zonder probleem op de allereerste rij gaan staan om daar vervolgens de rest van de namiddag te blijven.

We zagen Drive Like Maria en Selah Sue het beste van zichzelf geven en vooral die laatste was indrukwekkend. Zelden zo iemand een heel plein weten in te pakken met enkel een akoestische gitaar. Als opwarmer kon dat zeker tellen. Opwarmer, want eigenlijk waren we vooral voor Yevgueni en Bart Peeters gekomen.

Yevgueni had ik eerder dit jaar al in het Depot gezien, maar een festivaloptreden is toch altijd iets apart. Met hun combinatie van kleinkunst en popmuziek wisten ze deze keer de Oude Markt in te pakken.

Dat ze wel vaker in Leuven optreden was duidelijk te merken aan de meezingcapaciteiten van het publiek. Zelfs een foute inzet van een strofe werd hen zonder probleem vergeven. Ook dit keer was er weer een knipoog naar hun optreden op de Nekka-Nacht waar ze duidelijk van genoten hebben. Buurman kwam hen net als toen vervoegen op het podium om Sara ten berde te brengen. Als afsluiter kozen ze voor ‘Als ze lacht’, de song waar ze mee doorgebroken zijn.

Na Yevgueni was mijn Marktrock eigenlijk al volledig geslaagd en toen moest de headliner van de tweede festivaldag nog beginnen. Bart Peeters kwam helemaal alleen het podium op met zijn akoestische gitaar, maar werd al snel vervoegd door zijn muzikanten die op wel honderd verschillende instrumenten leken te kunnen spelen.

Eerlijk toegegeven kende ik eigenlijk weinig tot geen nummers van Bart Peeters, maar dat bleek geen probleem te zijn om volop te genieten van het optreden. De energie die van het podium straalde was werkelijk enorm en werkte dan ook aanstekelijk voor het hele plein. Net zoals op het kleine scherm staat hij ook op het podium geen moment stil en weet hij perfect het publiek te bespelen.

Hierna begon de honger toch de overhand te nemen en zijn we op de eerste tonen van La fille d’O toch maar iets gaan eten. Ook de vermoeidheid begon te wegen en dus zijn we ook maar ineens huiswaarts getrokken.

Marktrock 2009, u was een geslaagd festival!

Meer foto’s op flickr.

Bookmark and Share

Post een reactie