Leivese oeetdrukkinge

Ze spieeken up menen bloëk.

Vei doë oeetdrikking geud te verston, moete d’ieest weite wat da nen “bloëk” es.

Veil jore gelê, lank vei dat alle soute van waspoejers – die van moind tot moind nog witter as wit wasse – oeetgevonge wore, dan wid de was, gelak dat em oeet de koeep of ‘t wasvat kwamp, dei ons ouvergruetavers dirèkt up den bloëk gelieed. E stikske jès in den of, of de woëe, of on den drood gange vei te blieeke. Liefst natierloëk in de zon. Da was et mieest natierloëke blieekmiddel dat teun bestond en nog bestoot.

Den bloëk es dus de ploits woodat de propere was geblieekt wid.

As de gamîns doo dan in de gebiere spèlde viel et al es vei dat er stof of voeelegoëd up de propere was terecht kwam. Gruet lagêr dan ! “Goo d’up een ander speile, snotope !”

Veil êrger was ‘t as ge mei eu gebiere in rieze loogt en dat er iemand oeet pier minseklueteroë up euve proepere was spiekte.
As ge dan naa ieveranst in ‘t kaffei zit en g’ued iemand van aa zê da ge nog altoëd gienen toernei betoild èt vei euve verjoordag, zegt dan moo : “oola, ze spieken ie up menen bloëk”.

Konklieze : as z’up euven bloëk spieke dan beleidege z’eu en up ze minst zen ze mei eu veuten on ‘t rammele.

Bookmark and Share

Post een reactie