Leivese oeetdrikkinge

De roei es van ze gat !

‘t Es nit umdat ie van gat gesprouke wed, da ge moet paze dat et ie goot ouver voeele klap of pornografie.
Neeje, dan zoëde ieelemoo abies.
Vei te beginne gon ek eu eksplikeire wat dat een roei es. ‘t Iee niks te moke mei een roeispoon. Moo as me klaan woren en nog ik Sinterkloos geluefde, dan zane ze toees – as g’eu ni geviegd ot – dat den brave sint vei aa een roei zaa bringe. Een “roede” in ‘t schue Vloms of een “roe” in kroeeswoudroidsels.
Tjên, da’s uek wei e woud mei nen dobbelen bojem zien ek in de diksjonêr as ek et woud ‘roede’ upziek !
Terzoke naa want goële wacht up een ordenteloëk eksplikose.

Jefke was ziek. Kètse, ouverjeive, poën zenne kop, grummelingen in den boeëk…allei ‘t was van alles. As ‘t noo twieë aspirinnekes en ‘t drinke van linnentei nog ni bieëter was goenk zen maa ermei noo den doktour.
Doëne loisterde noo zen èt, namp zennen bleuddrik, bekeik zen tung, gink mei e stokske tot vanachter in zen kieël – woovan dat em bekènst begost te spave – zag mei ‘t lampeke in zen uege en mei een ander lampke in zen uere en konkludeide : da zal de boeëkgrip zoën, madam.
Wêrm ave, veil deun drinke, riste en e straf boeljônsupke jeive.
Zue gezieëd, zue gedon. Moo noo twieë doge was da nog ni veil bieëter.
Ze paasde van upnief noo den doktour te gon en as ‘t dan nog ni moest bieëtere, wiste ze nog een adres van ne grienendoktour in Pellebêrg.
De gebiervraa kwamp s’oves nog es ueren eus dat er mei was en zaa : probeit es mei e grout papie en doo kattevet upsmieëre en lot da ne nacht up zennen boeëk intrekke.
Z’emme da gedon en ‘s mêrges was’t veil bieeter en kost Jefken upnief nen bouteram mei sjoko eite.
Mei ne zicht van verlichting zaa zen maa : “de roei es van ze gat”.

Woomei da ge wèt dat da betieëkent dat ‘t kood verboë es, da ge geneize zoët.

Bookmark and Share

Post een reactie