Archief voor 21 november 2010

Roadkill Comedy

Met dat koud triestig mistig weer van tegenwoordig moet een mens zijn geluk binnen en onder de mensen zoeken. Een goede plaats daarvoor is bijvoorbeeld de Barcode in Leuven. Af en toe organiseert men daar een evenement genaamd Roadkill Comedy, alwaar een podium gegeven wordt waarop gevestigde waarden nieuw materiaal kunnen uitproberen, en beginners van bedenkelijk allooi, u raadt het al, onprofessioneel op hun bek mogen gaan. Enfin, ze moéten eigenlijk op hun bek gaan, want anders zijn ze niet grappig. I kid, I kid.

De nieuweling gisteravond was Antoon, een diepfilosofisch kunstig type uit de Wemmelse ghetto dat zich geschoren had alsof zijn kin op voorhand al met de grond had kennisgemaakt. I kid you not! Enfin, de jongeman was goed begonnen: om de drie zinnen soms onbedoelde grappige pointes over het seksleven van een verse single. Jaja, het publiek kon zich identificeren met Antoon! Althans toch met dat deel van zijn act, want het stuk over musea was blijkbaar niet voor iedereen even herkenbaar. Het tempo van de pointes was ook wat gezakt tegenover het eerste deel. Jaja, het aanwezige publiek was weer enorm veeleisend!

Antoon

Antoon

Na Antoon was het de beurt aan Jan-Bart De Meulenaere, een bijna-rondbuikige West-Vlaming. West-Vlamingen zijn altijd grappig, al was het maar omwille van hun sappige tongval. J-B is een man met een gezonde dosis zelfspot, en dat leidt natuurlijk tot grappige interacties met het publiek. Maar iedereen is gelijk voor de wet, en daarom moesten ook vrouwen er af en toe aan geloven.

Öznur Karaca, een op het eerste zicht sympathiek lijkende jongedame van Turkse afkomst met een sappig Gents accent (wat is dat toch met Oost- en West-Vlaanderen en hun sappige accenten?), mocht ongegeneerd lachen met Afrikanen en moslims. Haar nieuw materiaal ging over drugs, het Offerfeest, en zogezegd dertig dagen vasten. En over de seksuele opvoeding gegeven door haar vader. En nog veel meer! En ja, ‘t was grappig!

Allemaal lachende gezichten op de eerste rij.

Allemaal lachende gezichten op de eerste rij.

En toen kwam Joris Velleman, een mislukt circus-artiest (of zo leek het toch), aan de beurt. Met ballen jongleren blijkt hij effectief niet te kunnen, er grappig over vertellen gelukkig wel. Geniaal van hem gevonden: beginnen met een stukje Geert Hoste, waarna hij flauwe humor bracht. Lachen met de godfather der Vlaamse comedy, het kan! Hij had het daarna ook over serieuze problemen, zoals de relatie met zijn vader.

Bert Gabriëls houdt zich tegenwoordig ook bezig met serieuze problemen. Zo heeft hij bijvoorbeeld een oplossing gevonden voor het probleem van de Rode Duivels: een naaktkalender! Dan kunnen ze nog eens aan al hun fans tonen dat ze in balbezit zijn. OK, die mop is even slecht als de Rode Duivels zelf, maar een mens is een kuddebeest en als er ene lacht, dan lacht de ganse zaal. Of ook niet, en dan is dat genant voor die ene persoon. It happened to me! :-(

Over genante dingen gesproken: Bert kan vijf minuten grappig doen over zijn genant goor antwoord op de vraag “heb jij ooit al iets gedaan dat je nog nooit hebt durven vertellen?”. Careful what you ask for!

De verschillende acts werden vakkundig aan elkaar gepraat door MC Seppe Toremans, al weet ik niet wat ik moet vinden van het feit dat hij de moppen van Geert Hoste uit de Dag Allemaal zomaar voorleest, laat staan dat hij de afwezigheden opneemt (met dankbaar gebruik van de RVSP’s van het Facebook event).

Dus als je graag lacht, ga dan naar een comedy night. De volgende Roadkill Comedy night is op 18 december.

Bookmark and Share

Samourai

Gisteren (zaterdag 20 november) zijn we na een hele tijd nog eens gaan eten in de Samourai. We waren met een groep van tien personen en het leek een leuk idee om allemaal samen rond die grote bakplaat te zitten. Oorspronkelijk had ik gereserveerd voor acht personen, maar de dag zelf hadden twee personen extra zich bij onze groep aangesloten. ‘s Middags belde ik dus om de reservatie aan te passen. De persoon die ik aan de lijn kreeg, sprak geen Nederlands. In mijn beste Engels (dat best wel ok is) vroeg ik om de reservatie aan te passen en ik werd verzekerd dat alles in orde was.

Toen we ‘s avonds om half zeven in het restaurant belandden, bleek de aanpassing van mijn reservatie echter niet doorgegeven te zijn, wat voor discussie onder het personeel zorgde. Uiteindelijk vonden we allemaal een plaatsje rond de bakplaat, maar echt welkom voelden we ons door dit misverstand niet.

We bestelden met z’n tienen vier verschillende menu’s: de menu Tokyo van 27 euro, de menu Kyoto van 35 euro, de menu Sapporo van 33,50 euro en de menu Osaka van 39 euro. En daar liep er het één en ander in het honderd. De gerechten werden niet in de volgorde van de menukaart geserveerd, wat voor heel wat verwarring binnen onze groep zorgde. Sommige gerechten werden tweemaal gereserveerd en mijn vriendin die de menu Tokyo besteld had, wachtte tevergeefs op haar kip. Gelukkig werd haar man met een dubbele portie kangoeroe bedeeld en schoof hij zijn kip naar haar door. Ikzelf en een andere vriendin kregen onze hoofdschotel (geflambeerde ossenhaas) pas lang na de andere personen van onze groep rond een uur of tien (!) geserveerd. En toen moesten we ons dessert nog krijgen.

Van een vlotte opeenvolging van de gangen was geen sprake en er werd niet op alle bakplaten tegelijkertijd gekookt, waardoor je gerechten soms aan een andere bakplaat werden klaargemaakt. Dit haalde het hele element van show cooking natuurlijk onderuit. De gerechten werden erg slordig geserveerd met saus die soms over de rand van het bord droop. Ook de salade die we als tussengerecht kregen was heel slordig, met grote stukken van het hart van de krop sla erin en daarover een kwak saus. Ik heb de sla bijna volledig laten liggen.

Bovendien waren de getalenteerde chefkoks van de vroegere bespreking vervangen door minder getalenteerde die duidelijk niet goed konden mikken. Er belandde veel meer ei op de grond dan in de monden van de gasten. Een geslaagde avond rond de bakplaat hangt nauw samen met de kwaliteit van de koks en naar mijn aanvoelen, was die er sinds mijn laatste bezoek sterk op achteruit gegaan.

We begingen ook de vergissing om de huiswijn te bestellen. Zowel de rode als de witte waren erg slecht. De witte wijn was bijna sherry, op het randje van het drinkbare. Men had ons bij het brengen van de menukaarten geen wijnkaart aangeboden. Vandaar dat we gewoon de huiswijn namen. Eén gouden tip: niet doen! Vraag altijd naar de wijnkaart als het personeel die zelf vergeet aan te bieden.

De bediening was ook niet bijzonder vriendelijk (met uitzondering van het zwarte meisje dat alleen maar Frans kon) en allemaal anderstalig. Toen ik vroeg of het mogelijk was om één koppel wat sneller hun koffie en dessert te brengen, omdat ze op tijd wilden vertrekken wegens nog een lange rit voor de boeg, kreeg ik een boze blik. Geheel onterecht, want we zaten per slot van rekening al van half zeven in het restaurant en het ganse etentje had al langer geduurd dan verwacht.

De gerechten waren wel lekker, maar door de chaotische manier van presenteren en het door mekaar halen van de volgorde was de ervaring toch wat tegengevallen. Ik denk alleszins niet dat mijn vrienden en ik snel opnieuw in restaurant Samourai zullen gaan eten.

Praktisch:
Muntstraat 9, 3000 Leuven
info@samourai.be
016/22 62 88
http://www.samourai.be

Bookmark and Share

Overkapping Muntstraat: ja of neen?

Een persconferentie over de overkapping van de Muntstraat die op het laatste nippertje wordt afgelast, roept, gezien de controverse rond dit project, uiteraard vraagtekens op. De journalisten van het Nieuwsblad gingen op zoek naar de achterliggende reden van de last minute afzegging. Blijkbaar is er ook binnen het schepencollege onenigheid over dit project.

Wat denken de lezers van Leven in Leuven over de overkapping? Is het een goed idee om de Muntstraat uit de regen te zetten of kan het geld van zo’n prestigieus project beter aan iets anders besteed worden? Kan de overkapping een extra troef voor het toerisme in Leuven betekenen? Of komt de huidige charme van de Muntstraat hierdoor in het gedrang?

Bookmark and Share