Roadkill Comedy

Met dat koud triestig mistig weer van tegenwoordig moet een mens zijn geluk binnen en onder de mensen zoeken. Een goede plaats daarvoor is bijvoorbeeld de Barcode in Leuven. Af en toe organiseert men daar een evenement genaamd Roadkill Comedy, alwaar een podium gegeven wordt waarop gevestigde waarden nieuw materiaal kunnen uitproberen, en beginners van bedenkelijk allooi, u raadt het al, onprofessioneel op hun bek mogen gaan. Enfin, ze moéten eigenlijk op hun bek gaan, want anders zijn ze niet grappig. I kid, I kid.

De nieuweling gisteravond was Antoon, een diepfilosofisch kunstig type uit de Wemmelse ghetto dat zich geschoren had alsof zijn kin op voorhand al met de grond had kennisgemaakt. I kid you not! Enfin, de jongeman was goed begonnen: om de drie zinnen soms onbedoelde grappige pointes over het seksleven van een verse single. Jaja, het publiek kon zich identificeren met Antoon! Althans toch met dat deel van zijn act, want het stuk over musea was blijkbaar niet voor iedereen even herkenbaar. Het tempo van de pointes was ook wat gezakt tegenover het eerste deel. Jaja, het aanwezige publiek was weer enorm veeleisend!

Antoon

Antoon

Na Antoon was het de beurt aan Jan-Bart De Meulenaere, een bijna-rondbuikige West-Vlaming. West-Vlamingen zijn altijd grappig, al was het maar omwille van hun sappige tongval. J-B is een man met een gezonde dosis zelfspot, en dat leidt natuurlijk tot grappige interacties met het publiek. Maar iedereen is gelijk voor de wet, en daarom moesten ook vrouwen er af en toe aan geloven.

Öznur Karaca, een op het eerste zicht sympathiek lijkende jongedame van Turkse afkomst met een sappig Gents accent (wat is dat toch met Oost- en West-Vlaanderen en hun sappige accenten?), mocht ongegeneerd lachen met Afrikanen en moslims. Haar nieuw materiaal ging over drugs, het Offerfeest, en zogezegd dertig dagen vasten. En over de seksuele opvoeding gegeven door haar vader. En nog veel meer! En ja, ‘t was grappig!

Allemaal lachende gezichten op de eerste rij.

Allemaal lachende gezichten op de eerste rij.

En toen kwam Joris Velleman, een mislukt circus-artiest (of zo leek het toch), aan de beurt. Met ballen jongleren blijkt hij effectief niet te kunnen, er grappig over vertellen gelukkig wel. Geniaal van hem gevonden: beginnen met een stukje Geert Hoste, waarna hij flauwe humor bracht. Lachen met de godfather der Vlaamse comedy, het kan! Hij had het daarna ook over serieuze problemen, zoals de relatie met zijn vader.

Bert Gabriëls houdt zich tegenwoordig ook bezig met serieuze problemen. Zo heeft hij bijvoorbeeld een oplossing gevonden voor het probleem van de Rode Duivels: een naaktkalender! Dan kunnen ze nog eens aan al hun fans tonen dat ze in balbezit zijn. OK, die mop is even slecht als de Rode Duivels zelf, maar een mens is een kuddebeest en als er ene lacht, dan lacht de ganse zaal. Of ook niet, en dan is dat genant voor die ene persoon. It happened to me! :-(

Over genante dingen gesproken: Bert kan vijf minuten grappig doen over zijn genant goor antwoord op de vraag “heb jij ooit al iets gedaan dat je nog nooit hebt durven vertellen?”. Careful what you ask for!

De verschillende acts werden vakkundig aan elkaar gepraat door MC Seppe Toremans, al weet ik niet wat ik moet vinden van het feit dat hij de moppen van Geert Hoste uit de Dag Allemaal zomaar voorleest, laat staan dat hij de afwezigheden opneemt (met dankbaar gebruik van de RVSP’s van het Facebook event).

Dus als je graag lacht, ga dan naar een comedy night. De volgende Roadkill Comedy night is op 18 december.

Bookmark and Share

Post een reactie