Leivese Oeëtdrikkinge

OË ES UP NEN BEK DE GAAZ GELEUPE

‘t Was nog in den toëd dat er in de Diessestroot, kèt on de stose, nen dansing was, de “Corso”. Moo nog vei moënen toëd, de jungen toëd van men avers, was er nog nen anderen danszool, doo rechtouver. De was ‘t Windmeileke.
Terig noo moënen toëd en de Corso. De grueten uep van de junkoëd trok doo ‘s zoterdoos- en sondoos ‘s oves eine. Ik deig dat uek; some mei menne kamerood Zjef. Niet allieën vei e danske te plaseire, moo veijal vei e lief te vinge.
As ge dan ewa sjâns od en eu goesting zoogt, dan was ‘t de momènt vei er den ieëste boë te zoën as ‘t ne slow was, of nen tango en de lichten ewa gedempt widde.
Ge kost et maske woodat eu keis upgevalle was dan geu ket teigen eu zjelei trekke. Doë ieënegte meniete dat den dans diede widde dan gebroikt vei de gebroeëkeloëke vroge van “oes iete goë?” en “van woo zoëde?”
As euven danspartner doo antwoud up gaf, kost al probeire van de vollegende slow vast te lê of af te spreike vei den ieësten tango da ze spelde.
Likte dat uek nog, dan was ‘t de moment vei eir e drankske on te biede en boë eir gon te zitte.
Noo vier danskes en nog twieë konsomoses kwamp dan de momân suprêm da g’eir vroeg of da g’eir mocht naroës deun, of da ge mocht mei gon tot on eir dei.
Odde sjâns, dan begost al up veirand te zwieëte.
Moo zaa ze da ze gieëne mei vandeun aa, dan kreide ne kaven doesj en koste mei angende poeikes afdroeëpe.
‘k Ging dan terig boë menne kamerood Zjef zitte en doëne zaa dan mei een trêterstem : “ge zoë gelak up nen bek de gaaz geluepe !”.
Oë aa uek kinne zê : “euve vêrref ieë ni gepakt” moo ‘t rezeltoot es ‘t zelfste : ontgoucheling up gruete school.

Bookmark and Share

Er is 1 reactie op “Leivese Oeëtdrikkinge”

Carolien
(on maart 4th, 2011 at 21:54)

Och ja, waar is de tijd van de Corso naartoe? Al ging het er in mijnen tijd toch lichtelijk anders aan toe dan in dit ontroerende artikeltje. ;-)

 

Post een reactie