Leivese Oeetdrikkinge: EU GEZICHT VROOGT SOIS

Tenge Verzjinie was up beziek. ‘t Was lank gelê da ze nog boë ons toees geweist was. Ze kan zoge teigen onderd in d’ier en ik viel me dan zeideloëk verplicht in dezelfste komer te bloëve en te deun da ‘k ieel korjeis zen vei te weite wat da z’allemoo te vertellen ieet.
Et interessei me wel ni, moo men vraa zieet da me tenge Verzjenie regelmoteg es moeten înviteire up de kaffei want da ze men soeekertengen es. En wie wet wat da ze me allemoo goo nooloote as ze sterreft. Z’iee nuet ne vent gevonge, kinnekes iee ze nit en eir bries en zisters zen allank dued.
Ge verstoot da’k men vraa noo veil gezoog geloëk em gejeive en ik zen mei den otto tenge Verzjenie gon olen in Blaapit vei boë ons den achteneun te passeire en mei kaffei te drinke.
D’ieest een goei zjat kaffei as m’eir gênstalleid anen in de zeitel, mei twiee kisses in eiren rig. Men vraa aa spesjool ‘t servies oeetgepakt da me in den toëd vei onzen traa gekreigen ane van tenge Verzjenie. En da wist ze nog! Iedere kiee da ze komt vroog ze of dat het nog kompleit es en dan feleseteit z’ons Marja da ze zue zergzoom es. ‘t Mins wet ni da me dat servies nuet nu gebroeeke want me vingen et ni schuen. Veil te veil gaa rannekes up en upzichtege felgekleide blume.
On iee stik dei verneimen me dan alles ouver eiren remmatis, eir lakseirpille die ze iederen dag moet neime, de gezondoëd van eire karnoovougel en van Minoesj, eir kat, da ze bazaar ieet mei eire gebier want doëne zet ieder wieek zenne voeelzak zjust neffen eir dei…
‘k Zen kontent dat et eitestoëd es en da’k et tofel kan dekke. Wat dat tenge Verzjenie d’akkozje jeft van nog es te zê dat et toch een ieel schue servies es, dat et kwam van boë Dewaersegger en dat et ni goeiekuep was.
‘k Vroog eir of z’as aperitif e geloske sjampagn wilt en ze fleit ieelemoo up. ‘t Es wel moo cava, moo ‘t komt uek oeet een fles mei goudpapie rond den als en e dik stopsel en ‘t jeft schuen bubbels in e floeetgelas.
Up tofel pistoleikes, Frans brued, wit en groëes brued, filè d’Anvers, gezoien esp, vlieessalood, Ollanse kiees, Italjoinse salami.
Tenge Verzjenie èt iee pistoleike en ieee groës boke, moo ze prieft wel van al den boë die up tofel stoot.
Noo ‘t eite vrum in de zeitel en, eir kinnende, vroog ek langs menne neis eweg of da ze mesjin goesting ieet vei e klaa konjakske. Mei e proeememoinke zie ze “awel joo, da zal men eite wel geu deun vertiere”. Marja en ik zetten ons in de zeitels ouver eir. En ze begint upnief eiren ieele litanie te vertelle: eir ziktes, wat da menieer doktoor doo van zieet, dat et lieeve zue dier wed… ik em alle moete van de wieereld vei men uegen oupe ‘t ave en ik viel zellef da ze tissenin langer as ne segond teu bloëve.
En iniees zie tenge “menneke, eu gezicht vroogt sois, ‘t es toëd da ge me naroees deut”.

Naa wette as g’ieveranst iemand zie knikkebolle swenst da goë nen oeetleg on ‘t deun zoët, wat da ge dan moe zê.

Bookmark and Share

Post een reactie