Archief voor 18 februari 2012

Hoe het voelt een kunstwerk te zijn – Untitled

Toen ik een tijdje geleden de oproep van kunstenares Sarah Vanhee publiceerde, vond ik het zo’n leuk idee, dat ik dacht, waarom niet zelf meedoen? Ten huize Carolien en Dries zijn wel enkele kunstwerken aanwezig die de moeite waard zijn om over te spreken. En zo stuurde ik, zonder er twee keer over na te denken, een mailtje om me kandidaat te stellen.

Een tijdje later kwamen Sarah en Kristien bij mij op bezoek en hadden we ons eerste gesprek over de kunstwerken. In onderling overleg kozen we drie werken uit die voor mij een bijzondere betekenis hebben: een gouden engel, een tobouter en een eigen werk. De werken zijn het vertrekpunt om een gesprek te hebben over wat kunst voor mij betekent, de waarde van kunst, kunst in de publieke ruimte, alternatieve verdienmodellen, het belang van cultuureducatie, kunst op het internet, amateurkunst versus professionele kunst en nog veel meer.

Na enkele keren geoefend te hebben, eerst met Sarah en Kristien, daarna een generale repetitie met de curator van Artefact Pieter-Paul Mortier, kreeg ik mijn eerste echte bezoeker over de vloer. Spannend, want nu was het “voor echt”! Mijn eerste bezoeker bleek een Fransman te zijn, zelf een kunstenaar, wat maakte dat hij van in het begin heel erg mee was in mijn verhaal. Ik moest even de klik maken om het verhaal in het Engels te doen, maar dat bleek verrassend vlot te gaan. Al moest ik soms even zoeken naar de juiste termen. Een uurtje nadat ik de Fransman had bedankt voor zijn bezoek, stond er een Oostenrijker voor de deur. Ik stak mijn verhaal af en trof een zeer geïnteresseerde persoon aan. De grootste uitdaging was nog het gesprek beknopt te houden.

Ondertussen bezocht ik zelf de Untitled tentoonstelling op het kot van Valérie, een charmante studente met Limburgse roots, die een prachtig schilderij op haar kot heeft hangen. Een erfstuk zowaar, dat nog op het kot van haar vader had gehangen en door hem gekocht was in Londen. Een mooi verhaal verbonden aan een werk dat de aandacht naar zich toezuigt. Het overwegend donkere schilderij toont een onbestaande stad bij valavond met kronkelige architectuur en heel veel schoorstenen. Je blik valt meteen op de menselijke figuren die zich bewegen in de verlichte ruimtes in de stad.  Fijn om te luisteren naar het verhaal van Valérie en haar opvattingen over kunst aan de mijne te kunnen toetsen.

Voor wie zelf graag de Untitled tentoonstelling bezoekt, dat kan nog tot donderdag 23 februari. Misschien kom je wel bij mij terecht!

Het tweede segment van dit Cobra filmpje bevat een interview met Sarah Vanhee.

Bookmark and Share

Fox & Flavours (Kulturama 2012)

15u, zaterdagmiddag. Nog even het tijdsein. En dan kondigt Radio Scorpio Fox & Flavours aan. Laura Van Rossum en Flávio Silva komen namelijk met alle plezier het podium in Tweebronnen opluisteren. Ze kwamen rustig keuvelend toe, vrolijk en enthousiast, en staan wat later laar om eraan te beginnen – ze voelen elkaar wel, en brengen dit over nog voor ze één noot hebben laten horen. Als ze dan uiteindelijk de hele bibliotheek Tweebronnen met hun aanstekelijke soul-gevoel beginnen vullen, weten ze het als geen voor hen over te brengen; mevrouw zit mee te knikken, voorbijgangers blijven iets langer staan, en gesprekken vallen stil.

Laura speelt al sinds haar zevende viool, maar ruilde doorheen de jaren van passie voor het theater. Tegen dat ze begint aan haar huidige studies film-, theater- en literatuurwetenschappen in Antwerpen, kwam ze ergens onderweg (in het Lemmensinstituut) een leraar tegen die haar ertoe aanzette om volop te kiezen voor het zingen. Als uitlaatklep spreekt het haar ook wel aan, wat ons voor een optreden zoals vandaag oplevert dat we mogen genieten van een stem die overtuigender dan eender wat door de ruimte klinkt.

Flávio ondersteunt haar speels op gitaar – met ritmes die niemand laten stilzitten. Hij komt uit de levendige grootstad São Paulo, waar hij al sinds zijn negende het snaarinstrument op een unieke manier leert te bespelen. Naar België kwam hij om te studeren aan het Antwerpse Koninklijk Conservatorium. Met leermeesters zoals Alexandre Mihanovich, Djalma Lima en Michel Leme weet je echter wel al wat je kan verwachten.

Speciaal voor de set in Tweebronnen laten ze even de vijf andere leden van hun band achterwege, om met hun tweetjes – zij als tekstbezielster, hij als het muzikale genie – een heerlijke akoustische set te brengen, die er zonder moeite in slaagde spontaan applaus los te weken bij het publiek, zelfs midden in een nummer. En Scorpio was getuige!

— — —

Meer geluidsmateriaal kan je vinden op hun soundcloud

Bookmark and Share