Archief voor 19 februari 2012

Leives dialekt

’t Es veil jore lê

‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es
’t Es veil jore lê

‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es er al ieel wa passozje.
“Den Dens” kwamp mei zenne kramikkelege velo vanoeet de Sjipstroot, ieen and on ’t stier en in d’ander zenne lange stok, ristend up zen schaver. Den allerleste lanteirel die em up zennen toernei mioest oeetdeun, was doëne on den antrei van St. Pieeterskerk.
En vanachter d’ukske van de Nasjonool Bank, kwamp den ieesten tram 3 al Tinsestroot afgerê. Doëne kwamp van Lovenzjoel en rij dan langst de Lange Trappe, de Sjipstroot in en zue noo de Boelenbêrg. Troog bêrg up, langst “Achter de Latte” noo Eirent.
G’od uek nog den 3 barrei, moo doëne rij moo tisse Kerrebeik en ’t Windgat.

As me klaan wore mochten me mei Pa of Bompa al es mei de tram up. Den reseveur kwamp dan rond: e sout van plat oute kasken up zennen boeek en doo up ieenegte route van tikketkes, in verschillende koleire. Novenant eu vêr da ge wod roëe of euveil arètte, kocht e dan een wit, e blaut of e grien tiketke. Oë moest dat dan afsjeire en as em on d’ende van zue e bukske was, dan vreug ek altoëd ieel belieefd: menieer, mak asteblieft et bukskken emme?” Neige kansen up tien kreide dat dan. Me koste doo in foëte niks mei deun moo in ’t kootspel up ’t stroot aa zue e bukske de wêde van vier bellekes van de sjokolat.

Sumtèds deige me uek koeepoetseroë. As me ie of doo een oud kouper solleke van ne cent gevongen ane, of e stikske van 10 centieme, dan têde me dat up de rèl van de tram lê. Uplette da niemand da ni zag! As den tram doe dan ouvergerê aa, dan was dat ieel plat en zue sjêrp as e mes. Da koste me dan wei e tetteke gebroeeke vei d’ieen of d’ander te snoëe. Me deige dat uek wel vei on de maskes in ’t stroot te lote zien wat da m’allmoo têide deun.
As ek zê dat er doo s mêrges vrig veil passozje was, dan was da veial wêrkvolk da noo de stose trok, of noo de Voot, den Dil of de Sentral. Dan kwamp er efkes ne stillere moment en dan was er upnief veil volk. Mannen in kostuum, par eud, iffrakes geud upgepommadeid…da wore doë die burowêrk deigen of winkeldochter in ’t stad of in Brissel.

Zonder da’k da moest vrogen aa Lowie de garsôn me dan al nen twidde kaffei gebrocht, some mei de ‘Ptit Affisj’. Doo aa’k dan toch zeikes e dik allefie leizes on. Tissenin kikten ek es noo boeete en de volgende serie passanten wore de vraven en oeesmeuders, of de mases, die mei ne kerref of ne filè on ennen êrem noo d’ Aa Mèt goenke vei legimme, bouter en are te kuepe. Naa en dan al nekiee nen upgeklieeden berger die zen gazet, de “Swaar” of de “Libren Belzjik” gink kuepe, some mei enne dogeloëks rasjon sigare.

Men gazet was oeetgeleize en ik knkte efkes in de richting van Lowie en binne de ketste kieere stond er vei moë ne schoeemende Stella, nog zue ieenen in e bol gelas. Da was dan moënen aperitif.. ‘k weit et, ’t was nog reideloëk vrig up den dag moo doo kreig ek grueten unger van. Um een ier of tien goenk ek dan naroees vei men petaikes te sjelle en swenst da’k dat deig, schoenk ek dan mennen twidden aperitif oeet. ’t Es uek ni vei de vêrrekes gemokt!

Sylvain

Bookmark and Share

Casa Bollicine

Omwille van tijdsgebrek in de week, moet er op zaterdag al eens gewinkeld worden. Tijdens die omzwervingen in de stad is het zoveel aantrekkelijker om binnen te springen op een van de vele lunchadressen die Leuven telt. Zo ook op de Parijsstraat, waar sedert enkele weken Bed en Bistro Casa Bollicine zijn deuren heeft geopend. In dit pand was de voorbije 33 jaren de broodjeszaak “ Pick-Nick” gevestigd.

Inmiddels werd het handelspand grondig gerenoveerd wat resulteerde in een strak en smaakvol interieur in vooral zwarte en witte tinten. Het houten bord voor de deur lokt voorbijgangers binnen met ontbijt en broodjes. De bistro is niet erg groot en biedt plaats aan zo’n 20 personen.

Op de kaart kan je een keuze maken tussen een ontbijt, koude en warme broodjes, salades en zoetigheden. Zoals de naam al doet vermoeden, ontbreken ook de bubbels niet.

Wij kozen voor een broodje Prosciutto Parma en een broodje Mortadella, vergezeld van een glaasje prosecco en water. Al snel werden de prosecco en het water aan tafel gebracht. Het water werd gepresenteerd in een elegant glazen flesje met daarop de naam van de zaak, zoals je dit tegenwoordig op vele plaatsen ziet. Bij wijze van versnapering werd een kommetje gekruide croutons op tafel gezet.

Hoewel de kaart waarschuwde voor langere wachttijden omdat men met verse producten werkt, werden niet veel later twee mooi ogende borden voor onze neuzen geschoven. Twee verse broodjes – niet zo’n sponzen miskleunen – rijkelijk belegd en voorzien van een slaatje van rucola. Lekker.

We sloten af met koffie – waarbij we maar net aan de verleiding konden weerstaan van de vele zoetigheden die aan de tafels naast ons werden bezorgd: verse tiramisu, chocolademousse en huisbereide eclairs.

De prijzen voor de broodjes zijn redelijk. Beide broodjes kostten 6 euro. Voor een broodje Prosciutto Parma, een broodje Mortadella, een glaasje Prosecco, een glas water, een espresso en een caffé latte betaalden we 25 euro.

Boven de bistro ligt een B & B die – afgaand op de website – drie prachtige kamers herbergt.

Praktisch
Bed en Bistro Casa Bollicine
Parijsstraat 7, 3000 Leuven
016 848 732
www.casabollicine.be

Bookmark and Share