Leives dialekt

’t Es veil jore lê

‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es
’t Es veil jore lê

‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.
Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es er al ieel wa passozje.
“Den Dens” kwamp mei zenne kramikkelege velo vanoeet de Sjipstroot, ieen and on ’t stier en in d’ander zenne lange stok, ristend up zen schaver. Den allerleste lanteirel die em up zennen toernei mioest oeetdeun, was doëne on den antrei van St. Pieeterskerk.
En vanachter d’ukske van de Nasjonool Bank, kwamp den ieesten tram 3 al Tinsestroot afgerê. Doëne kwamp van Lovenzjoel en rij dan langst de Lange Trappe, de Sjipstroot in en zue noo de Boelenbêrg. Troog bêrg up, langst “Achter de Latte” noo Eirent.
G’od uek nog den 3 barrei, moo doëne rij moo tisse Kerrebeik en ’t Windgat.

As me klaan wore mochten me mei Pa of Bompa al es mei de tram up. Den reseveur kwamp dan rond: e sout van plat oute kasken up zennen boeek en doo up ieenegte route van tikketkes, in verschillende koleire. Novenant eu vêr da ge wod roëe of euveil arètte, kocht e dan een wit, e blaut of e grien tiketke. Oë moest dat dan afsjeire en as em on d’ende van zue e bukske was, dan vreug ek altoëd ieel belieefd: menieer, mak asteblieft et bukskken emme?” Neige kansen up tien kreide dat dan. Me koste doo in foëte niks mei deun moo in ’t kootspel up ’t stroot aa zue e bukske de wêde van vier bellekes van de sjokolat.

Sumtèds deige me uek koeepoetseroë. As me ie of doo een oud kouper solleke van ne cent gevongen ane, of e stikske van 10 centieme, dan têde me dat up de rèl van de tram lê. Uplette da niemand da ni zag! As den tram doe dan ouvergerê aa, dan was dat ieel plat en zue sjêrp as e mes. Da koste me dan wei e tetteke gebroeeke vei d’ieen of d’ander te snoëe. Me deige dat uek wel vei on de maskes in ’t stroot te lote zien wat da m’allmoo têide deun.
As ek zê dat er doo s mêrges vrig veil passozje was, dan was da veial wêrkvolk da noo de stose trok, of noo de Voot, den Dil of de Sentral. Dan kwamp er efkes ne stillere moment en dan was er upnief veil volk. Mannen in kostuum, par eud, iffrakes geud upgepommadeid…da wore doë die burowêrk deigen of winkeldochter in ’t stad of in Brissel.

Zonder da’k da moest vrogen aa Lowie de garsôn me dan al nen twidde kaffei gebrocht, some mei de ‘Ptit Affisj’. Doo aa’k dan toch zeikes e dik allefie leizes on. Tissenin kikten ek es noo boeete en de volgende serie passanten wore de vraven en oeesmeuders, of de mases, die mei ne kerref of ne filè on ennen êrem noo d’ Aa Mèt goenke vei legimme, bouter en are te kuepe. Naa en dan al nekiee nen upgeklieeden berger die zen gazet, de “Swaar” of de “Libren Belzjik” gink kuepe, some mei enne dogeloëks rasjon sigare.

Men gazet was oeetgeleize en ik knkte efkes in de richting van Lowie en binne de ketste kieere stond er vei moë ne schoeemende Stella, nog zue ieenen in e bol gelas. Da was dan moënen aperitif.. ‘k weit et, ’t was nog reideloëk vrig up den dag moo doo kreig ek grueten unger van. Um een ier of tien goenk ek dan naroees vei men petaikes te sjelle en swenst da’k dat deig, schoenk ek dan mennen twidden aperitif oeet. ’t Es uek ni vei de vêrrekes gemokt!

Sylvain

Bookmark and Share

Post een reactie