Archief voor 26 maart 2012

[recensie] De lichtekooi van Loven – Ineke Vander Aa

Een indrukwekkend debuut van Ineke Vander Aa. Deze stevige brok van meer dan vijfhonderd pagina’s voert de lezer mee naar het achttiende eeuwse Leuven. De roman vertelt het verhaal van Louise, die vanaf het begin van haar leven niet de beste kaarten in handen heeft: haar vader is een blinde bedelaar en haar moeder heeft ze nooit gekend. Als haar vader sterft, besluit ze haar lot in eigen handen te nemen en niet te settelen voor een liefdeloos huwelijk. Ze wordt een hoer die ‘s nachts de mannen aan een snel pleziertje helpt. Haar leven is hard en weinig glamoureus. De hoer krijgt echter de gelegenheid om zich te ontpoppen van volks meisje tot lezeres van de filosofische traktaten van Spinoza. En zowaar, het boek bevat levensbeschouwelijke stukken waarin Louise en haar minnaar filosoferen over de zin en onzin van godsdienst in de samenleving.

Wat mij bijzonder fascineerde aan dit boek is dat het zich volledig afspeelt in een Leuven dat nu grotendeels verdwenen is. Zeker, de Grote Markt, de Vismarkt, het Stadhuis, de Sint-Pieterskerk, de Sint-Geertruikerk, ze staan nog allemaal, maar ze lijken niet op de plekken die de roman beschrijft. Het achttiende eeuwse Leuven is nog volledig omwald, is vuil en stinkt. Mensen moeten er elke dag vechten om te overleven en de armsten leven in piepkleine krotwoningen zonder de minste comfort. De kloof tussen arm en rijk lijkt onoverbrugbaar en toch doet Louise een poging om haar leven te veranderen. Of ze daar ook in slaagt, moet je zelf maar ontdekken.

Het is te merken dat Ineke Vander Aa een opleiding als geschiedkundige achter de rug heeft. De manier waarop ze de oude straten en pleinen van Leuven, maar ook het leven van prostituees in die tijd, tot leven brengt is magnifiek. Dit boek is een werk van liefde (en naar ik vermoed ook de nodige zweet, bloed en tranen). Ik kijk alvast uit naar haar volgende roman.

Leven in Leuven mag één exemplaar van De lichtekooi van Loven weggeven. De derde persoon die ons via het contactformulier de wapenspreuk van Leuven doorstuurt, wint het boek.

Over de schrijfster
Ineke Vander Aa (1984) groeide op in Kortenberg, vlak bij Leuven. Studies geschiedenis en psychologie brachten haar niet waarop ze hoopte. Op haar 24ste lonkte de wijde wereld. Ze vertrok naar de VS, waar ze in Arizona onder meer wolfshonden leerde trainen. Na enkele jaren in de woestijn, keerde ze terug naar België. De lichtekooi van Loven is haar debuut.

Praktisch
De lichtekooi van Loven
Ineke Vander Aa
Uitgeverij De Geus
ISBN 978 90 445 1937 2

Bookmark and Share

Koffie en Clooney

Als rasechte Leuvense, die tegenwoordig meer in Antwerpen vertoeft, frustreert het me soms dat er zo weinig leuke koffiebars te vinden zijn in onze hippe studentenstad. Toen ik een paar dagen geleden op zoek was naar een leuke plek voor cappuccino met een vriendin, stuitte ik weer op hetzelfde probleem. Terwijl ik naar de plaats van afspraak wandelde, overliep ik in gedachten onze opties. Eigenlijk zijn er, naar mijn mening, in Leuven vijf plaatsen waar je ’n deftige kop van dat zwarte spul kan drinken. Ik weet dat er allerlei sites bestaan die zich bezighouden met het reviewen van alle mogelijke café’s, bars en restaurants in Leuven, maar ik gooi er toch mijn eigenste top vijf van leuke coffeespots bij. Gewoon, omdat ze te leuk zijn en ik ze jullie niet kan onthouden. Bij mijn beoordeling hield ik rekening met drie criteria: De smaak van de koffie, de gezelligheidsfactor en de kwaliteit van de bediening.

1. Koffie Onan
Staat zonder twijfel op nummer één. Ga er naartoe en je weet waarom!

2. Punto Caffè
Dit is de ideale plek voor een koffie on the go. Je kan er ook zitten, maar de plaatsen zijn beperkt en het is er altijd druk. De leuke barman is een pluspunt.

3. Mont Café
Als middelpunt van veel aula’s, is Mont Café erg in trek bij de studenten. Geen uitschieter, maar prijs/kwaliteitsgewijs dik in orde. Te vermijden als je gehaast bent.

4. Coffee Cup
Dé trekpleister voor de Leuvense 65+’er, maar je kan er een heerlijk bakje troost krijgen. Er is een toog met uitzicht op de Vanderkelenstraat waar het zalig mensen kijken is. De bediening is er niet altijd even vriendelijk.

5. Nosh
Nosh is eigenlijk geen koffie bar pur sang. Je gaat er in de eerste plaats naar toe voor hun grote (en lekkere!) keuze aan bagels. De koffie steekt er dan ook niet met kop en staart boven uit, maar hij kan er zeker mee door. Deze lunchplek haalt toch nog de laatste plaats in mijn top vijf omdat het een oase van rust is, waar je ongestoord kan praten bij een Latte en een broodje geitenkaas met honing.

Recente opende er een filiaal van The Coffee Club  op het Martelarenplein. Ik vond de cappuccino daar niet hemels, maar dat kan liggen aan het goedkope kartonnen bekertje waaruit ik hem dronk. Ze werken daar uitsluitend met fairtrade producten en dat kan ik alleen meer aanmoedigen.

Helaas krijg je geen Clooney bij de koffie geserveerd, maar met een gewoon speculaasje zijn wij vrouwen ook al blij…

Nu is het aan jullie. Enjoy!

Bookmark and Share