Docville opening: The substance

Deze editie van Docville, het documentaire filmfestival, werd geopend met de documentaire The substance, een film die de geschiedenis van de drug LSD vertelt vanaf de ontdekking door de Zwitser Alfred Hofmann, over experimenten door het Amerikaanse leger die de drug als een nieuw wapen zag en de wilde “summer of love” waarin hippies zich massaal te buiten gingen aan de drug, tot het verbod en gebruik voor palliatieve zorgen in de geneeskunde nu.

De film is bijna volledig opgebouwd uit archiefbeelden. Regisseur Martin Witz moet hier uren research in gestopt hebben. Via de montage van flitsende en kleurrijke beelden, probeert de film bij momenten een LSD-ervaring te simuleren. Al denk ik dat de film hierin tekort schiet. Zelf vond ik dat de film een onvolledig beeld schept over LSD-gebruik. Ik had graag meer willen weten over de werking van de drug, de effecten die LSD op het menselijk lichaam heeft, tijdens een trip, maar ook op langere termijn. Doen er zich afkickverschijnselen voor als je stopt met LSD nemen? De wetenschap achter de drug kwam niet of in zeer beperkte mate aan bod in deze film en dat vond ik persoonlijk een gemis. Na de film had ik het gevoel slechts gedeeltelijk geïnformeerd te zijn, en hoewel de regisseur dit achteraf ontkende, vond ik de documentaire niet echt objectief. Vooral ook omdat, behalve Ronald Reagan dan, enkel voorstanders van LSD aan het woord kwamen.

Na de vertoning was er tijd voor een kort interview met regisseur Martin Witz die meer vertelde over hoe de film tot stand kwam. Zijn oorspronkelijke doel was Alfred Hofmann, de ontdekker, voor deze film te interviewen. Eerste wilde deze echter niet meewerken en toen hij uiteindelijk toch toezegde, overleed hij voordat het interview kon plaatsvinden. De interviewfragmenten die je in de film ziet, zijn dus ook archiefbeelden.

Martin Witz kon de hand leggen op enkele unieke beelden. Zo kreeg hij van Jim Ketchum, die de experimenten met LSD voor het Amerikaanse leger uitvoerde, toegang tot zijn persoonlijke archief met videotapes uit die tijd. Ook via Nick Sand, de clandestiene chemicus die LSD fabriceerde, kreeg hij unieke beelden over de werking van zijn lab. Martin Witz vertelde dat Nick Sand er effectief van overtuigd was via LSD een eind te kunnen maken aan de Vietnam oorlog.

Op de vraag of Martin Witz de film zelf neutraal vond, gaf hij toe dat hij een zekere sympathie heeft voor de pro-LSD dokters die getoond worden in de film. Martin Witz pleit voor decriminalisering van de drug LSD, zodat deze onder strikt toezicht van specialisten in medische context gebruikt kan worden. In dat opzicht verschilt zijn standpunt van dat van Timothy Leary die pleit voor weid verspreid en vrij gebruik van LSD. Alfred Hofmann zelf zou alleszins voorstander geweest zijn van een gecontroleerd gebruik van zijn ‘zorgenkind’ in de psychiatrie en hersenonderzoek.

Op de vraag of de regisseur ons aanraadt zelf LSD te proberen, is het antwoord ‘neen’. Martin Witz gaf mee dat hij niemand wil adviseren deze drug te nemen, maar hij pleit wel voor een open geest ten opzichte van de drug.

Bookmark and Share

Post een reactie