Toneel 4 brengt Tsjechov op de planken van de Leuvense Stadsschouwburg

Als je aan Tsjechov denkt, denk je meestal aan absolute traagheid. In ‘De kersentuin’ toont zich dat in een hoopje mensen opgesloten in hun verlangens, op een landgoed in verval, onder de Russische lentezon. De verzuchtingen van de rijken die zich niet langer kunnen rechthouden in een snel evoluerende samenleving. Je denkt aan lange, pijnlijke stiltes, dialogen die zich als een web rond de waarheid spinnen en haar inpakken in een dikke laag nostalgie.

Toneel Vier vraagt Bart van Gyseghem voor de regie van haar ‘kersentuin’. De regisseur probeert samen met de spelers van het gezelschap de humor in het stuk op te zoeken. Tsjechov zelf beweert immers dat zijn ‘kersentuin‘ een komedie is en geen drama, zoals het al te vaak gebracht wordt. De vormgeving en het tempo waarmee de acteurs de scène bestormen, tonen een hoeveelheid aan afstand tussen de personages en tegelijkertijd hun gehunker naar liefde. De tekst is sterk uitgebeend en laat de essentie van leegheid goed voelen. De regisseur koos dan ook als ondertitel van deze bewerking voor ‘Nu.Nog.Even.Niet.’ Het schetst het onvermogen om mee te gaan in een nieuwe tijd, in verandering, in uitstel en vergankelijkheid.

In de versie van Van Gyseghem krijgen we personages te zien die allemaal drijven op hun eigen geloof: een depressieve en labiele landeigenares zonder geld, haar te jonge en te enthousiaste en te mooie kind, haar aangenomen dochter van vreemde afkomst, de hele meute van knechten en meiden die naar boven willen maar onderaan blijven staan, een simpele boer die door hard werken hogerop is geraakt…
De één wordt gedreven door geld, de ander door liefde, eer of plichtsbesef. Ze praten over het weer, proberen vruchteloos vat te krijgen op het leven, maar raken geen meter van hun plek. Het zijn mensen die zich beter willen voordoen dan ze zijn, allemaal met één of meerdere hoek(en) af.

Op de scène van de Leuvense stadsschouwburg zal er zich naast de kinderkamer uit de oorspronkelijke versie, ook een hele ruimte bevinden die de acteurs zullen bevolken wanneer ze ‘af zijn’. Geen coulissen, maar een wachtzone waar het leven van de personages en het spel van de acteurs gewoon door gaat. De hele voorstelling zijn de elf spelers dus aan het spelen. Aan het zijn. Aan het
zoeken naar een vulling van de leegte. Allemaal proberen ze het omhakken van de kersentuin te voorkomen. Alhoewel, allemaal?

‘De kersentuin’ van Toneel Vier wordt een genereuze voorstelling, die danst op de maat van elektronische noise-muziek. Het is een enscenering die zich een weg baant door emotie en filosofie, door lichtheid en zwaarte, door entertainment en repertoire.

Praktisch
Stadsschouwburg Leuven
Vrijdag 25, zaterdag 26 januari 2013 om 20.00u
Zondag 27 januari om 15.00u
Reserveren: reservatie@toneelvier.be of 016 62 28 00

Bookmark and Share

Post een reactie