[recensie] Aliettes gevoel voor wraak – Guido Eekhaut

Lente 2004. De studente Aliette Rouffanche komt na een jaar in Thailand weer thuis. Ze wordt door haar grootvader Gilles gevraagd om meteen in Londen bij een grote bank te gaan werken. Als enige overlevende van de slachtpartij in het Franse dorp Oradour wil Gilles wraak nemen op de familie van de SS-majoor die hij daarvoor verantwoordelijk acht. Die familie heeft enorme belangen in de banksector. En de klein­zoon van de majoor, een charismatische figuur met extreem rechtse ideeën, is kandidaat voor het premierschap in het Ver­enigd Koninkrijk. Hij moet worden gestopt, vindt Gilles. En hij wil dat zijn kleindochter dat doet. Maar dat kan ze niet alleen.

‘Aliettes gevoel voor wraak’ is een politieke thriller van Guido Eekhaut. Hij schreef eerder onder andere Absint, Vulkaan, De schuld van Roseboom en de Wolven-boeken. De Leuvense auteur werd voor zijn thrillers genomineerd voor de Hercule Poirotprijs (die hij in 2009 won met Absint), de Diamanten Kogel en de Gouden Strop.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de titel van het boek ‘Aliettes gevoel voor wraak’ vond ik niet zo geslaagd. Het deed me te veel aan Smilla’s Sense of Snow denken en voelde daarom iets te geforceerd aan. Niet dat ik meteen een betere titel weet te bedenken. ;-)

De jonge en slimme Aliette komt in dit boek terecht in een wereld van duistere complotten en verborgen agenda’s. Een conspiracy theorist zou er een hele kluif aan hebben: een nazi-organisatie geïnfiltreerd in de hoogste regionen van de internationale financiële wereld die tegelijkertijd haar tentakels uitsteekt naar de politiek en een concurrerende organisatie die de eerste bestrijdt. Jawadde!

Aliette, vers van de schoolbanken en net terug van een reis naar Thailand, rolt zonder moeite van een veeleisende job in de financiële wereld in een job die haar vlakbij één van de politiek machtigste mannen van Engeland brengt, zonder dat er een lidmaatschap van zijn partij gevraagd wordt. Ik moet toegeven dat ik het wat moeilijk had met het gemak waarmee Aliette als absolute beginner aan zulke high profile jobs geraakte zonder dat hier een doorgedreven sollicatieproces aan vooraf ging. Was het in het echte leven maar zo gemakkelijk!

Maar goed, dit terzijde. Het boek is vlot en pakkend geschreven en behandelt een heel actueel thema: de verwevenheid van politiek en de financiële wereld en de hebzucht van het bankwezen in het algemeen, met als rode draad een gruwelijke oorlogsmisdaad uit het verleden. Beste stukken uit het boek waren voor mij de beschrijving van de gruwel van de naziterreur in Oradour en de bespiegelingen over de financiële wereld en haar verantwoordelijkheid voor de crisis. Een thema dat me blijft boeien.

Guido Eekhaut balanceert in dit boek verschillende niet altijd even voor de hand liggende thema’s en doet dit meesterlijk. Hij vergeet zelfs niet zo nu en dan voor een stomende seksscène te zorgen. Wat mij bijzonder aantrok in dit boek is dat het zich afspeelt in een recent verleden en vertrekt vanuit gebeurtenissen en personages die ieder van ons zich kan herinneren, maar dan een alternatieve draai aan de geschiedenis geeft. Alsof we ons als lezer in een parallel universum bevinden dat beschrijft wat had kunnen gebeuren. Een heel fijne vondst.

Het personage van Aliette zelf kon me minder bekoren, zij laat zich meer meedrijven op de gebeurtenissen dan dat ze deze zelf initieert en reageert naar mijn aanvoelen nogal emotioneel onbewogen op wat toch erg traumatische gebeurtenissen zijn. Het gemak waarmee ze achter het donkere geheim van de verder brandschone politicus kwam, vond ik ook wat moeilijk om te geloven. Maar dat neemt niet weg dat ik uitkeek naar mijn dagelijkse treinrit om mee te lezen over haar lotgevallen.

Het einde van het boek zal sommige mensen op hun honger laten zitten, mij stoorde het echter niet. Een boek hoeft nu eenmaal niet alles te verklaren, een vleugje mysterie maakt het leven zoveel aangenamer. Een vlot geschreven thriller die je tegelijkertijd aan het denken zet, meer moet dat niet zijn.

Leven in Leuven geeft een exemplaar van dit boek weg. De eerste persoon die reageert via ons contactformulier is de gelukkige!

Bookmark and Share

Er zijn 2 reacties op “[recensie] Aliettes gevoel voor wraak – Guido Eekhaut”

dominique
(on april 29th, 2013 at 9:01)

Ik ben wel geïnteresseerd in een exemplaar…

 
Carolien
(on mei 2nd, 2013 at 18:34)

Sorry, is al de deur uit!

 

Post een reactie