Ugo Dehaes. Grafted

Grafted (geënt) van Ugo Dehaes brengt vier dans-koppels samen op het podium. De koppels, die al jaren samenwerken en ook in het echte leven koppels vormen, zijn in deze voorstelling totaal onafscheidbaar, net zoals een orgaan dat in een nieuw lichaam is genaaid of een tak die op een vreemde stam geënt is.

De voorstelling opende met Les comédiens van Charles Aznavour. Als clowns deden de koppels hun intreden, de gekste capriolen uithalend. Na dit openingsnummer maakte de muziek plaats voor de hijgende ademhaling, kreetjes, kusgeluiden en lachjes van de dansers. De dansers werkten erg hard om de zwaartekracht te overwinnen zoals in de traditie van het klassieke ballet of de acrobatiek. De spectaculaire dansbewegingen van deze koppels riepen bewondering op, maar werkten soms ook op de lachspieren. En niet enkel op die van het publiek, ik betrapte de dansers zelf ook meerdere keren op het niet kunnen onderdrukken van hun lach.

De voorstelling draait om de interactie tussen de verschillende koppels. Prachtig om te zien hoe uitbundigheid afgewisseld werd met tederheid. Een spel van aantrekken en afstoten, verrassend intiem. Ik voelde me soms een voyeur, terwijl ik het tegelijkertijd jammer vond dat het onmogelijk was alle koppels tegelijkertijd te observeren. Gelukkig wisselden ze vaak genoeg van plaats zodat je je als toeschouwer kan verdiepen in de gelijkenissen, maar ook de verschillen tussen de koppels.

Midden in de voorstelling deed er zich echter een breuk voor. Op het ene moment keek je naar een hoop dansers en voordat je twee keer met je ogen kon knipperen lag daar een vreemd vrouwelijk wezen helemaal alleen op het podium. Het leek wel alsof ik in een parallel universum was terecht gekomen. Het wezen maakte vreemde, fascinerende, bijna hypnotiserende bewegingen. “Geënt” blijkt niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk geïnterpreteerd te moeten worden, want tijdens de vreemde dans van het wezen kwamen steeds nieuwe uitstulpingen/gezwellen op haar lichaam te voorschijn. Terwijl een projectie op het lichaam van het wezen en drie witte doeken (achteraan, links en rechts op het podium) voor vreemde psychedelische effecten zorgde.

De verrassing was compleet toen de vreemde alien tijdens de climax van haar dans de uitstulping die haar hoofd vormt afrukte. Maar wat er dan gebeurt, laat ik jullie zelf ontdekken.

Na dit verwarrend, visueel spektakel keerden de koppels terug. Het was een fijn weerzien met de dansers waarvan de bewegingen me ondertussen al vertrouwd leken. Een mooie finale leverde een daverend applaus op. Een schitterende voorstelling die je beslist niet mag missen. Een absolute aanrader!

Bookmark and Share

Post een reactie