Zingend de Leuvense zomer in

Afgelopen zaterdag was het De Langste Dag. Braderie in Leuven. Het uitgelezen moment om de wereld te ontdekken, en gebruik te maken van de levendigheid van Leuven. Maar Leuven zou niet meer hetzelfde zijn, mocht het stoppen om zes uur.

Omstreeks half één wandelde ik naar huis. De zaterdag leek zijn beste beentje wel verzet te hebben. Maar dat was buiten Tine, Carline en Marieke gerekend. Wie namelijk zaterdagnacht voorbij het voormalige Fochplein wandelde, kon zich afvragen sinds wanneer er muziek weerklonk vanuit de fietsenstalling. De nieuwe prentjes aan de zijkant trekken al wat meer de aandacht, maar nu ook al muziek erbij halen… Het leek een tafereel uit een oude film: behoorlijk lege straten door de regen, houten kraampjes die er verlaten bijstonden, en een gezang dat weerklonk vanuit de holte onder het plein. Mijn nieuwsgierigheid overwon, en voor ik het wist stond ik beneden. De beveiliging had het ondertussen blijkbaar ook al gehoord, want die kwam ook kijken naar wat er nu precies aan de hand was. Op de trappen naar de stalling stonden drie jonge dames, die in het holst van de nacht geen schrik leken te hebben van een GAS-boete.

Tine op de trappen

Eén van hen was luidkeels een hymne aan het brengen. Tine, zo stelde ze zichzelf voor, was een opera aan het zingen, een genre dat volgens haar soms nog veel te weinig populair is onder de jeugd van vandaag. (Stadssopraan Noémie Schellens, vrijdagavond nog te zien op Recital in het Park, zal het graag horen.) Marieke was haar aan het filmen, omdat Tine deelneemt aan een project om animator te kunnen worden in het buitenland. Het zou een kort filmpje worden, waarmee ze aantoont wat haar talenten zijn, maar in de drukte van de hele dag hot en her filmen, waren ze vergeten het stuk opera op te nemen. In het holst van de nacht toch nog naar het centrum trekkend om een verlichte plaats te vinden om Tine haar muziek te laten zingen, waren ze terecht gekomen op de trappen naar de stalling. De omstaanders lieten het zich in ieder geval welgevallen, en menig voorbijganger spitste toch even de oren – het zou zowaar een idee kunnen zijn voor een volgend evenement.

Ja hoor, Leuven, elke dag een beetje verwonderlijk.

Met dank aan Tine Raymakers, Carline Libaers en Marieke Versonnen.

Bookmark and Share

Er is 1 reactie op “Zingend de Leuvense zomer in”

zagevent
(on juni 25th, 2013 at 21:29)

Heel mooi, ik hoop alleen dat dat haar geen GAS boete voor nachtlawaai heeft opgeleverd :-)

 

Post een reactie