Ugo Rondinone in M

Gisteren woonde ik de vernissage van thank you silence van Ugo Rondinone bij. En ik moet zeggen, het is geleden van Sol LeWitt dat een tentoonstelling in M mij nog zo omver geblazen heeft. Ik heb tot vier maal toe alle zalen doorgelopen. De eerste keer samen met de grote massa aanwezigen, de laatste keer quasi alleen. Het was fascinerend om de interactie van het publiek met de werken te zien, maar het meeste indruk maakt de tentoonstelling als je de grote ruimtes ongeveer voor jou alleen hebt. De stilte wordt dan bijna tastbaar.

De tentoonstelling van Ugo Rondinone is opgebouwd uit vijf groepen kunstwerken uit het oeuvre van Rondinone van de voorbije drie jaar. De kunstenaar slaagde erin deze werken samen te brengen tot een meesterlijk totaalbeeld. De kunstenaar omschrijft het zelf als een droomlandschap om de toeschouwer naar een andere werkelijkheid te leiden. En het is een feit, vanaf het moment dat je de zalen met zijn werk binnenstapt, treed je een wereld binnen waar andere wetten gelden. Zwevende vormen, verstilde hyperrealistische wassen beelden, doorheen de ruimte verspreide bronzen vogelsculpturen, confetti die stil naar beneden dwarrelt, alles rondom je betovert en verbaast. Referenties naar tijd en ruimte die je kunnen begeleiden doorheen de tentoonstelling, schakelt de kunstenaar vakkundig uit door alle ramen af te plakken en enkel via zijn bijzondere klokken (zonder wijzers) licht in de zalen te laten binnendringen.

De aardedonkere monumentale landschappen vormen een schitterend contrast met de witte ruimtes van M. Door hun aanwezigheid vervormen deze landschappen de ruimte op een meesterlijke manier en brengen door hun donkere aardetextuur de natuur binnen in het museum. De confrontatie met de fragiele wassen naakten levert een inspirerend contrast op waarnaar je kan blijven kijken. De veertien wassen beelden zijn trouwens erg fascinerend. De beelden zijn afgietsels van mannen en vrouwen die diep in gedachten verzonken lijken, de ogen gesloten. Door de levensechtheid lijkt het alsof deze figuren elk moment kunnen ontwaken. Of toch ook niet.

Het sluitstuk van de tentoonstelling bevindt zich in de hoogste zaal van M. Het nieuwe werk your age and my age and the age of sun kwam tot stond tijdens verschillende workshops waaraan bijna vierhonderd creatieve kinderen meewerkten. Wanneer je de zaal binnenkomt zie je een betonnen volume dat perfect de vorm van de ruimte volgt. Ook de muren en het plafond van de zaal zijn met beton bekleed. Het volume is massief, de enige manier om te zien wat er zich binnenin bevindt, is je bukken. Als je in het volume staat, kan het contrast met de buitenkant amper groter zijn. Je wordt omringd door meer dan 400 kindertekeningen van de zon op een ondergrond van grenen hout. Hoe geweldig moet het zijn om als kind te kunnen zeggen dat jouw werk in M tentoongesteld is?

thank you silence is Rondinones eerste museale solotentoonstelling in België en wat mij betreft, een absolute must see. Alweer een toptentoonstelling in M!

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Vernissage Ugo Rondinone in M

Meer foto’s op flickr.

Wij zijn heel benieuwd naar jouw mening over deze tentoonstelling!

Bookmark and Share

Post een reactie