Straathistories: handleiding en vooruitblik op editie 4

De vierde editie van Straathistories is in de maak en behandelt Wijgmaal (Wijgmalenhoek) door de jaren heen. Dankzij de inzet van enkele Wijgmalenaren en de erfgoedkring ‘Van Wicmale tot Wijgmaal’ zal de publicatie eind 2013 klaar zijn en kan het boekje mee onder de kerstboom. Om blijvend andere buurten en Leuvenaars te stimuleren en te inspireren, maakte de erfgoedcel een handleiding. Je vindt ze op www.erfgoedcelleuven.be.

Concept
‘Straathistories, Leuvense buurten in woord en beeld’ staat voor een reeks van buurtpublicaties, waarbij bewoners of buurtcomités onder begeleiding van de Erfgoedcel Leuven zelf de wortels en de evolutie van hun buurt optekenen. Het team gebiedsgerichte werking van de stad Leuven gaf op 2 oktober 2010 samen met bewoners van de Vaartkom het startschot van de reeks met de uitgave ‘Vaartkom Weerspiegeld’.  Op 17 juni 2011 presenteerde het wijkcomité van de Opvoedingstraat de tweede brochure: ‘Opvoedingstraat en omgeving’.  Op 6 oktober 2012 was dankzij de buurtwerking Groot Redingenhof ook de derde Straathistories een feit: ‘Groot Redingenhof’. Ondertussen zijn edities 4 en 5 in volle voorbereiding. De erfgoedkring ‘Van Wicmale tot Wijgmaal’ finaliseert op dit moment de vierde Straathistories die eind 2013 gedrukt zal zijn. Editie 5, gepland in het voorjaar van 2014, behandelt het Nieuw Kwartier in Leuven.

Met Straathistories willen we buurtbewoners activeren om de geschiedenis van hun wijk op te tekenen”, zegt schepen van cultuur Denise Vandevoort. “We dromen ervan dat op termijn elke buurt in Leuven haar eigen Straathistories heeft. Straathistories blikt op het verleden en het erfgoed van een Leuvense straat, wijk of buurt, maar zorgt door intensieve samenwerking van de buurtbewoners vaak ook voor een (hernieuwde) cohesie tussen buren. Straathistories heeft op die manier een sociaal (neven)effect. Vele ideeën ontstaan trouwens tijdens een straatfeest of een andere feestelijke gelegenheid waarop buren elkaar ontmoeten”.

Steun erfgoedcel
Van meet af aan ondersteunt de erfgoedcel de buurt in kwestie met raad en daad. Dat gaat van advies geven en hulp bij bronnenonderzoek tot inhoudelijke en financiële steun bij de opmaak van de publicatie. Om alle richtlijnen en tips te stroomlijnen en om nieuwe buurten te motiveren om te werken aan hun Straathistories, maakte de erfgoedcel een handleiding. Je vindt deze vanaf nu op www.erfgoedcelleuven.be. Per jaar kan de erfgoedcel gemiddeld een tweetal buurten ondersteunen.

Vooruitblik Wijgmaal
De vierde Straathistories werpt een blik op Wijgmaal (Wijgmalenhoek) door de jaren heen. Verhalen en herinneringen van buurtbewoners zijn opnieuw de voornaamste ingrediënten, net als oud en nieuw fotomateriaal en een historische duiding en situering. Voor de volledige Straathistories over Wijgmaal is het wachten tot eind 2013. Maar, Leven in Leuven kan nu al een bijzonder verhaal prijs geven. Dankzij de herinneringen van Jos Geyskens, voormalig onderpastoor en pastoor van Wijgmaal, wordt de link tussen Wijgmaal en Amerika geduid (Lees het Verhaal).

Praktisch

  • Info en handleiding Straathistories via www.erfgoedcelleuven.be
  • Straathistories Wijgmalenhoek: eind 2013
  • Straathistories Nieuw Kwartier: voorjaar 2014
  • De (voorbije) buurtpublicaties Vaartkom Weerspiegeld, Opvoedingstraat en omgeving en  Groot Redingenhof zijn nog steeds te koop aan de balie van Toerisme Leuven, Naamsestraat 1, 3000 Leuven.
Verhaal: een bijzonder geschenk uit Amerika

In 1972 kreeg de toenmalige pastoor Jansegers bezoek van Juliette Vermeiren, een dame met een Amerikaans accent. Zij bleek de kleindochter van de eerste koster van Wijgmaal, Jan Vermeiren.

Juliette was gek op haar grootvader en kwam in haar jeugdjaren regelmatig naar Wijgmaal om hem aan het werk te zien in de kerk. In 1935 huwde ze met de Luikenaar Hamélécourt en het koppel emigreerde enkele jaren later naar New York. In 1972 keerde Juliette terug naar Wijgmaal om het graf van haar grootvader te bezoeken, maar dat bleek vernield door een storm. Ze wilde hier graag een eerherstel voor en suggereerde om een wandtapijt te laten maken in haar eigen atelier in New York.

Pastoor Jansegers ging akkoord, maar hoorde een jaar lang niets meer van Juliette. Tot hij op een dag bericht kreeg van het vroegere Sabena dat er een pak uit New York voor hem was aangekomen op de luchthaven van Zaventem. Het was verstuurd door Juliette Vermeiren. Het pakket bleek maar liefst 14 kg te wegen en er moesten niet alleen 3.038 BEF vrachtkosten, maar ook 76.000 BEF invoerrechten bij de douane betaald worden. Dat was onmogelijk. Noodgedwongen keerde de pastoor met lege handen terug naar Wijgmaal.

Jansegers schakelde een aantal politici en een bevriend journalist in. Toen het verhaal in de pers verscheen, kwam er schot in de zaak. Uiteindelijk kon het tapijt toch naar de kerk worden gebracht. Het doek bleek nog onvolledig: slechts 6 van de 12 apostelen waren erop afgebeeld. Het tweede deel van het wandtapijt werd in oktober 1973 door Juliette zelf naar Wijgmaal gebracht. Ze borduurde beide delen ter plaatse in de kerk van Wijgmaal aan elkaar.

Het volledige wandtapijt verbeeldt twaalf apostelen, inclusief apostel Paulus die Judas moest vervangen na zijn verraad. Toch staat Judas er zelf ook op: hij is herkenbaar aan het donkere deel van zijn gezicht. Dat betekent dat één van de oorspronkelijke apostelen niet op het doek staat. Wie dat is, is niet duidelijk. Paulus is herkenbaar aan zijn Romeins kapsel. In de onmiddellijke omgeving van Petrus staat de haan die driemaal zou kraaien. De jongste apostel is zeker Johannes. Om de andere afgebeelde apostelen te kunnen benoemen, zijn er geen verdere aanwijzingen.

Hoe dan ook, het doek is heel kleurrijk en rijkelijk versierd met bloemen, vogels … Er werd maar liefst gedurende tien maand aan gewerkt door vier meisjes uit het atelier, zo vertelde Juliette.

Van het oorspronkelijke idee om het wandtapijt in het koor op te hangen, werd afgestapt. De toegang tot de sacristie zou er immers te fel door worden bemoeilijkt. Daarom kreeg het wandtapijt een plaats tegen de muur boven het oksaal, net onder een kleurrijk glasraam. Hier hangt het al veertig jaar lang in de Sint-Hadrianuskerk van Wijgmaal.

Bookmark and Share

Post een reactie