Higgs @ STUK

Stand-up physics over het Higgs deeltje. Het leek een goed idee toen we onze theaterbezoekjes voor het komende jaar planden, maar op een volle woensdag in de drukste week van een hectische maand hadden we eigenlijk liever thuis Stargate SG-1 gekeken.

Higgs is straight up documentaire theater zoals we het eerder al gezien hadden bij Marjolijn van Heemstra. Een stijl die mij heel aanspreekt, maar die mijn vriend een beetje dwars zit. Documentaire theater is inherent heel persoonlijk, je moet als verteller/theatermaker zelf in het verhaal stappen om het verhaal massa (gha!) te geven. Ik vind dit intiem en persoonlijk, mijn vriend vindt het een beetje opgeblazen egocentrisme. Dit gaat nog een probleem worden bij komende theaterjaren!

Met een flinke vaart racen we van papoea’s naar neutrino’s naar de deeltjesversneller in CERN naar Higgs deeltjes. Allemaal op een vrij begrijpelijke manier, zelfs na een zware werkdag. Jan van den Berg vertelt goed en aanstekelijk, en de fysische mysteries en de bizarre machines die we bouwen om achter die mysteries aan te hollen blijven fascineren.

We leren veel! Massa komt eigenlijk van het Higgs-veld, het deeltje is enkel hetgeen we indirect kunnen observeren, ergens in Japan staat er een schitterend neutrino-zwembad waar ik graag eens zou dobberen, en de Large Hadron Collider is eigenlijk gewoon een super-racebaan voor waterstofprotonen.

Uiteindelijk ben ik ook wel uitgehoord – Jan-man (zijn Papoea naam) gaat iets te lang door. Maar na het applaus verandert alles. Filip Moortgat, een Vlaamse CERN-fysicus, komt het podium op en wordt door Jan geïnterviewd. Het samenspel tussen de extraverte populariserende Hollander en de nerveuze maar duidelijk gepassioneerde Vlaming is magisch. Samen creëren ze een epiloog die wat ervoor kwam moeiteloos overschaduwt. Niet zo makkelijk te begrijpen, maar ook niet zo over-geproduceerd. Oprecht.

Achteraf kan ik het toch niet laten om wat rare vragen te stellen (“Waar gaan jullie nu helium vandaan halen?”, “Wat heb je verder aan een Higgs?”) en handjes te schudden. De fysicus als rockster. Mission accomplished, Jan-man!

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op First Row Seats.

Bookmark and Share

Post een reactie