relay – Ame Henderson / Public Recordings

Voor relay nodigde de Canadese choreografe Ame Henderson acht dansers en twee elektronikamuzikanten uit om deel te nemen aan een choreografisch project waarin de unisono (het gelijktijdig uitvoeren van eenzelfde beweging) geanalyseerd en herdacht wordt.

Bij de start van de voorstelling wordt het publiek het witte podium opgevoerd. Iedereen stelt zich op langs de zijwanden van het vierkant met in het midden een houten tafel met allerlei vreemde voorwerpen op. Een beetje ongemakkelijk kijken de toeschouwers naar elkaar in de zwak verlichte ruimte. Wat staat er te gebeuren? Opeens begint één van de toeschouwers langzaam, als in slow motion te bewegen, dan een andere en dan nog één. Vlak naast mij ontwaakt een danser. Ik kan hem zonder veel moeite aanraken. De dansers waren al die tijd onder ons, zonder dat we ze herkenden.

Langzaam bewegen de dansers zich naar het midden en openen pas op het allerlaatste moment de ogen. De witte muur achter ons verdwijnt en we worden naar de zitplaatsen begeleid. Wat dan volgt is een samenspel van individuen die samen een leiderloze groep vormen. Als vanzelf ontstaan er patronen, herhalingen. De dansers worden begeleid door vreemde elektronische muziek die voortgebracht wordt door de voorwerpen die eerst op tafel stonden. Het lijkt alsof de voorwerpen zuchten en kreunen. De samendans wordt intenser, de tafel danst mee.

De voorstelling heeft als apotheose de bouw van een stoelentoren, een gezamenlijk kunstwerk door de groep voorgebracht. Het publiek wordt in zijn rol als zwijgende toeschouwer vereeuwigd. Een momentopname bevroren in de tijd.

IMG_4315

Bookmark and Share

Post een reactie