Archief voor maart, 2014

Eerste editie Startup Weekend Leuven trekt 100 jonge ondernemers

Van 4 tot 6 april organiseren 6 jonge ondernemers de eerste editie van Startup Weekend Leuven. Gedurende dit weekend brengen zij 100 jonge ondernemers, ontwerpers en programmeurs samen en sluiten zij deze op voor 54 uur samen met 10 professionele coaches. Het doel? Een nieuw business concept uitwerken met een levensvatbaar product en een jury uit de ondernemerswereld overtuigen op het einde van het weekend.

Startup Weekend is een beproefd concept dat komt overgewaaid vanuit Seattle. Startup Weekend Leuven bouwt verder op deze traditie van meer dan 1000 geslaagde edities over heel de wereld en meer dan 100.000 oud-deelnemers. Het beproefde stramien van het weekend staat dan ook garant voor succes.

Op vrijdagavond krijgen alle deelnemers de tijd om hun vernieuwend concept te pitchen gedurende maximaal 60 seconden. Uit al deze ideeën worden via stemming de beste geselecteerd en teams van voorheen onbekenden zoeken elkaar op om ze te realiseren gedurende de komende 54 uur. De ondernemers richten zich op het business plan, ontwikkelaars bouwen de producten, ontwerpers zorgen ervoor dat gebruik en uitzicht aangenaam ogen en marketeers denken de verkoopsstrategie uit.

Thijs Van den Brande, mede-organisator van Startup Weekend Leuven: “We zullen niet stilzitten dit weekend. De 54 uur die de deelnemers krijgen zijn intensief. Concepten worden meerdere malen herbekeken, uitgekleed en weer opgebouwd. Tom Danloy, momenteel laatstejaarsstudent aan de KU Leuven en tevens co-organisator, benadrukt de professionele omkadering doorheen het weekend: “Om dit proces te begeleiden vertrouwen we op 10 professionele coaches, lokale ondernemers en Start-up veteranen die de deelnemers advies geven waar nodig.”

Startup Weekend leeft in Leuven. Met grote partners zoals Microsoft Innovation CenterKU Leuven Research & Development, Boondoggle, Leuven Inc. en FlandersDC blijkt dat de vraag naar creatieve, intense begeleiding bij startups ondersteuning krijgt. Maar ook de snelle verkoop van de 100 tickets bewijst nogmaals dat de vraag sterk is. Met dit initiatief komt Startup Weekend hieraan ook tegemoet.

Startup Weekend Leuven stopt ook niet na de eindvoorstelling van de ideeën aan een jury. De top teams maken kans op verdere coaching programma’s bij gekende Startup Incubators en coaches, in het totaal voor meer dan € 5000 aan training.

Shamma Raghib, mede-organisator van Startup Weekend Leuven: “We kijken al meer dan 3 maanden uit naar dit weekend, krijgen continu vragen van deelnemers die niet meer kunnen wachten en partners uit de Startup scène die willen meestappen in dit verhaal. Tijd om er dus een geweldig Startup Weekend Leuven van te maken!”

Startup Weekend Leuven loopt van vrijdag 4 april, 18.00u tot zondag 6 april 22.00u in het Agora Leercentrum (Edward van Evenstraat 4). De slotpresentaties zondag (met aparte tickets voor publiek) vinden plaats in Auditorium Max Weber (Parkstraat 71) en starten om 16.00u.

Meer informatie op leuven.startupweekend.com of op Facebook.

Bookmark and Share

Leuvens dialect voor allen, ook voor niet-Leuvenaars (Les 8)

Eerst negen zinnen in het Nederlands. Daarna de vertaling in het Leuvens.

Meer weten over Leuven en het LeuvenS dialect?

1. Sommige mensen niet-Leuvenaars die om één of andere reden in het Leuvense zijn komen wonen (of zijn blijven “plakken”), zouden graag Leuven en vooral het Leuvense dialect beter willen leren kennen.

2. Er bestaan verschillende mogelijkheden om daar wat aan te doen.

3. Als het over het dialect gaat, is het goed te weten dat er een”Academie van het Leuvens dialect” bestaat. Zij geven het tijdschrift ONS LEIVES uit dat volledig in het Leuvens dialect is geschreven.

4. Bekijk ook eens hun website: www.onsleives.be. Je vindt er de lijst van activiteiten, publicaties…
En op facebook staan ze ook al een hele tijd.

5. Een aanrader is zeker het boek DE STEEN VAN ROSETTA. Het is een goed leerboek: aan de linkerkant staat de tekst in het Algemeen Nederlands, rechts vind je dezelfde tekst in het Leuvens.

6. Als het over de stad Leuven gaat, gaan we meer de toeristische en de historische toer op.

7. Ik heb daar zelf veel over verzameld en mooi bijgehouden, maar ik heb teveel dubbels en die ga ik weg doen, d.w.z. verkopen.

8. Zo je geïnteresseerd bent, stuur mij een mailtje en dan bezorg ik jou de lijst van wat ik beschikbaar heb aan boeken, tijdschriften, catalogi, tekeningen, etsen…

9. Hugo Geeraerts Tessenstraat 11 bus 5.05 Leuven. hugogeeraerts@telenet.be

EN DAN NAA DE VERTOOLING IN T’ LEIVES:

1. Summegte minse die ni van Leive zen, en die vei d’ ieën of d’ ander reide in Leive zen koume wuene (of zen bloëve plekke!), zaane jêre Leive en serteu et Leives dialekt bieëter wille lieëre kinne.

2. Doo beston versjillende meigeloekeide (F.: moyens) vei doo iet on te doen.

3. As ‘t ouver et dialekt goot, dan es ‘t geu vei te weite dat er een “Akademie van et Leives dialekt” bestoot. Doë jeiven et toëdschrift ONS LEIVES oeët dat ieëllemoo in ‘t Leives dialekt es geschreive.

4. Bekikt uek ne kieë enne websait (website): www.onsleives.be. Dooup vingde de list van alle aktivetoëte, publikooses… En up feesboek (facebook) ston z’ uek al nen ieëlen toëd.

5. Nen onroeër es zeikes den buk DE STIEËN VAN ROZETTA. ‘t Es ne goeien buk vei in te lieëre:
on de linkerkant stoot den tekst in ‘t schue Vloms, en rechts stoot dezelfsten tekst in ‘t Leives.

6. As et ouver de stad Leive goot, dan gon me mieër den teur up van et toerisme en van d’istoure.

7. Ik em doo zelf veil ouver verzoomeld en schuenekes boëgaave, moo ‘k em teveil dobbel en doë gon ek ewegdoen, ‘t es te zê: verkuepe.

8. As ge zod gintresseid zoën, stie me dan e meeltje (mailtje) en dan bezerregek ik eu de list van wa da ‘k disponiebel em on buke, toëdschrifte, katalooge, etse, tieëkeninge…

9. Hugo Geeraerts, Tessenstraat 11 bus 5.05, Leuven (on de Bummekes), hugogeeraerts@telenet.be

HugO Geeraerts De Gerre maart / mêt 2014

Bookmark and Share

Bezoek de vernieuwde Schatkamer van Sint-Pieter

15 maart was het zover. Toen opende de M-Schatkamer van Sint-Pieter opnieuw voor het publiek. Na zeven maanden van renovatiewerken kun je Het Laatste Avondmaal van Dirk Bouts, de reeks van de Fiere Magriet en tal van andere blikvangers en topstukken weer bewonderen in de oudste kerk van Leuven.

De indrukwekkende kooromgang van de Sint-Pieterskerk werd in 1980 ingericht als museum. In de Schatkamer van Sint-Pieter vind je mooie voorbeelden van religieus edelsmeedwerk zoals reliekbeelden, monstransen en kelken en devotieschilderijen, waarvan de meeste een historische band met de Sint-Pieterskerk hebben. Het absolute topstuk is uiteraard ‘Het Laatste Avondmaal’, geschilderd door Dirk Bouts tussen 1494 en 1468.

Met je M-ticket kun je naast het museum ook de Schatkamer van Sint-Pieter bezoeken.

Bookmark and Share

Studenten en rector KU Leuven knutselen houten aula in elkaar

Op dinsdag 1 april bouwt de Studentenraad KU Leuven, in samenwerking met de universiteit, een houten aula in de binnenstad van Leuven. De studenten en rector Rik Torfs slaan de handen in elkaar om aandacht te vragen voor een rechtvaardige financiering van het hoger onderwijs. Dit project sluit aan bij een grotere nationale actie van zowel Vlaamse als Waalse studentenraden.

Met het bouwen van de aula willen de Studentenraad de boodschap zenden dat zij als studenten – en bij uitbreiding de universiteit – willen meewerken aan kwaliteitsvol onderwijs, in al zijn aspecten. Ze willen de overheid aanmoedigen om met de universiteiten en studenten in dialoog te treden rond de structurele onderfinanciering van het hoger onderwijs. Onderwijs moet een prioriteit zijn in de maatschappij en voor de overheid. Hoger onderwijs zorgt immers voor de vorming van een nieuwe generatie op professioneel en academisch niveau. Het verdient daarom een prominente plaats op de agenda en dat is dan ook wat de studenten met deze actie, en alle acties in Vlaanderen en Wallonië, willen bereiken

Om 10.30u gaat de opbouw van start op het binnenplein van het Pauscollege te Leuven. Met behulp van sjorbalken zullen de studenten een houten aula bouwen. De rector, vice-rectoren en diensten van de KU Leuven zullen omstreeks 16.00u de studenten een helpende hand bieden. Rond 19.00u zal de bouw afgerond zijn. Op woensdagochtend 2 april om 09.00u zal rector Torfs de aula inhuldigen met een korte lesgeving waarop alle studenten welkom zijn.

Bookmark and Share

Pulcheria aperitiefconcert op 13 april

Op zondag 13 april 2014 van 11:00 tot 12:00 gaat het volgende Pulcheria-middagconcert door in het Hollands College. Pianist en musicoloog Waldo Geuns vertelt en brengt een selectie uit het uitgebreide pianorepertoire van Frédéric Chopin. Het geheel gaat zoals gebruikelijk door in de gezellige tuinkamer van het Hollands College. Als afsluiter van het Pulcheria-middagconcert ontvangt je een aperitief met hapje.

Bookmark and Share

Heropening stationsgebouw Leuven op zondag 30 maart

Op zondag 30 maart 2014 kunnen reizigers terug terecht aan de loketten in het gerenoveerd stationsgebouw van Leuven. Meteen zien ze het resultaat van drie jaar renovatiewerken. De restauratie van de monumentale stationshal en de voormalige wachtzalen vergden arbeidsintensief specialistenwerk. Ook de neoklassieke stationsgevel aan het perron werd in zijn oorspronkelijke pracht hersteld. De NMBS investeerde ruim 10 miljoen euro. In juni staan in het station extra diensten en winkels ter beschikking van de reizigers.

station_leuven

De loketten krijgen terug hun originele plaats in de centrale inkomhal. Via de twee zijvleugels kunnen de reizigers vlot naar de perrons. In de zijvleugel kant Tienen is een speciaal loket voor rolstoelreizigers. Daar komt weldra een krantenwinkel en een horecazaak. Aan de kant Brussel zal in het prachtig erfgoeddecor een eigentijdse opvolger van het vroegere buffet worden ingepast. Op de bovenverdieping van het gebouw komt in het najaar een satellietkantoorruimte voor de reizigers.

Deze investering van 10 miljoen euro is het sluitstuk om van het station een ideaal mobiliteitsknooppunt en ontmoetingsplaats te maken. Leuven is met zo’n 30.000 instappende reizigers per dag, één van de belangrijkste stations van Vlaanderen. Met de ultieme renovatie wordt het stationsgebouw een levend monument van wereldformaat.

Nu de loketten terug in gebruik zijn, worden weldra de tijdelijke containers weggehaald op het Martelarenplein. Zo kan het station opnieuw de spilfiguur worden van de ganse stationsomgeving die bruist van het leven. Eind april zal het station ook officieel feestelijk worden geopend voor het grote publiek.

In de tweede helft van 2010 werd gestart met de binnenkant van het stationsgebouw en de gevel aan de kant van de sporen. De Tweede Wereldoorlog had niet alleen de oorspronkelijke perronoverkapping zwaar beschadigd. Het schrijnwerk aan alle gevels was aan vervanging toe en werd aan de hand van het historische model aangebracht. Ook het gebouw kwam niet ongehavend uit de strijd en werd nooit in zijn pracht hersteld. Het gebouw onderging ook een aantal aanpassingen, die meer aansloten bij de gewijzigde behoeften van de reizigers.

De loketten en het buffet verhuisden in de jaren ’50 naar de steeds minder gebruikte wachtzalen aan weerszijden van de centrale hal. Bij de ingebruikname in 1879 van het station in neoclassicistische stijl moest de architectuur de nationale trots en bloeiende economie uitstralen. Met zijn grote hoogte en beperkte diepte werd in de centrale stationshal een monumentale indruk gewekt door de spoorwegingenieur Henri Fouquet. Deze ruimtewerking ging verloren door het aanbrengen van een vals plafond en de functionele herindeling van de hal.

Dit vals plafond in de centrale werd verwijderd en de levensgrote basreliëfs van Gerard Van der Linden, die meer dan zestig jaar verstopt zaten boven dit plafond, werden vakkundig gerestaureerd. Ze werden voor de duur van de resterende werkzaamheden opnieuw nauwkeurig afgedekt. Het herstellen van de schade aan kroonlijsten en muurdecoratie vergde arbeidsintensief restauratiewerk. In deze ruimte ligt een 170 m² marmeren vloer, die maximaal het originele uitzicht nastreeft. Het gedreven team stootte regelmatig op verrassingen en de restauratie vergde veel (historisch) speurwerk, onder andere naar gebruikte materialen.

Ook de twee zijvleugels van de centrale inkomhal hebben weer hun uitstraling. Ze deden oorspronkelijk dienst als wachtzalen 1e/2e en 3e klas. In de wachtzaal kant Tienen (1e/2e klas) werden dikke oude verflagen van het plafond weggehaald om de geraffineerdheid en de details van het stukwerk weer volop tot zijn recht te laten komen. De fraaie decoratie van wanden en pilasters is opnieuw geconstrueerd. In de wachtzaal aan de kant Brussel, dat het voormalige buffet huisvestte, was de houten dakstructuur zo zwaar aangetast door de boktorkever, dat het samen met het beschadigde plafond volledig moest worden vervangen.

Bij het uitbreken van de oude vloer stootten de restaurateurs op de oorspronkelijke vloer in cementtegels. Na enig zoekwerk werd een fabrikant van keramische tegels gevonden die een kopie van de originele tegels vervaardigde. In beide zijvleugels ligt nu een tegelvloer van samen 330 m² met het oorspronkelijk fraaie motief.

De neoklassieke buitengevel aan de kant van de sporen onderging doorheen de tijd allerlei aanpassingen, onder andere door de verhoging van het aanpalende perron, en had veel waterschade geleden. Door de vele verbouwingen was het uniforme uitzicht van de gevel verloren gegaan. Het zwaar verminkte historische schrijnwerk werd op basis van de oorspronkelijke plannen helemaal hersteld. Nu vormen de 15 deuren aan de perronkant weer een harmonisch geheel.

De bovenverdieping en de zijtorens van het stationsgebouw waren onbruikbaar geworden om redenen van brandveiligheid en indeling. De zijtorens en de zone kant plein van de centrale toren die geen waardevolle historische elementen bevatten werden vanbinnen volledig gestript.

Met liften en trappen zijn 6 niveaus met 2400 m² hedendaagse kantoorruimte gecreëerd, zonder dat dit de aanblik aan de gevelkant verstoort. Hier komt in het najaar een satellietkantoor voor reizigers. De NMBS kijkt momenteel de offerte van kandidaat uitbaters na. Stationsdiensten die vroeger elders onderdak moesten zoeken in containers, krijgen opnieuw onderdak in op de bovenverdieping van het gebouw.

De volledige stationsomgeving aan het Martelarenplein onderging de voorbije twee decennia een wederopstanding. Eerst werden de buitengevels van het station grondig gerenoveerd. Kroon op het werk was het terugplaatsen van een beeldengroep boven het gevelfronton in 1997. Tegelijkertijd werd de onderdoorgang volledig gemoderniseerd. Over de perrons en sporen kwam een moderne perronoverkapping uit staal en glas. Daarna startte de complete heraanleg van het Martelarenplein. Er werden ook een nieuw busstation, een ondergrondse parking en een tunnel voor het doorgaande verkeer. Het plein zelf werd autoluw.

Bookmark and Share

Uniek in Leuven: Poëziemuren

Vanaf volgende week t.e.m. 28 mei loopt op initiatief van enkele bewoners van de Mechelsestraat de poëziewedstrijd ‘Word dichter van de Mechelsestraat!’. Jong en oud krijgen de kans om hun versregels op gevels te laten pronken. Deze wedstrijd kadert in het project ‘Poëziemuren in de Mechelsestraat’ en wordt door de stad LeuvenLeuven Handelt! en 30CC ondersteund.

Wie wel eens in Antwerpen, Gent, Leiden of ‘s-Hertogenbosch rondloopt, heeft ze misschien al gezien. De Gedichtenmuren die op verschillende plaatsen in de stad opduiken. Leuven volgt met dit project het voorbeeld van deze steden waar poëzie in het straatbeeld reeds een feit is. De Mechelsestraat (althans het deel van de Vismarkt tot de Boelenberg) als ‘poëzie-straat’ vindt aansluiting op de reeds aanwezige poëzie in de tuin van de benedictijnenabdij Keizersberg en draagt bij tot het creëren van een link tussen de Vismarkt en de Vaartkom.

Iedereen die in Groot-Leuven een studie volgt of er woont, kan aan deze wedstrijd deelnemen door maximaal drie Nederlandstalige gedichten in te zenden. Een professionele jury filtert de gepaste gedichten eruit waarvan de markantste versregels minstens vijf gevels in de Mechelsestraat zullen opfleuren. Deze verzen zullen op artistieke wijze aangebracht worden door de kunstenaar-schilder Hans Geyens.

“Het thema van de wedstrijd is vrij, maar het moet de eigenheid van de Mechelsestraat benadrukken en de positieve beleving van de straat door de passant, de toerist en de bewoner versterken”, aldus coördinator Christel Van Haecke. “De gedichten moeten de visuele aantrekkelijkheid van de straat bevorderen en de (creatieve) potentie van de Mechelsestraat zichtbaar maken. “Als werkwijze kiezen we voor cultuurparticipatie. We geloven in de dicht-kracht van Leuvenaars en studenten, en dus krijgen zij de kans om gedichten in te dienen die vereeuwigd kunnen worden op één van de vijf gevels. Bovendien kan deze wedstrijd voor onervaren dichters het begin zijn van een wervelende carrière in de literaire wereld.”

Voor de auteurs van genomineerde gedichten zijn talrijke prijzen weggelegd: o.a. filmtickets, concerttickets, boekenpakketten, bier- en wijnmanden en een schrijfworkshop. Alle laureaten ontvangen het certificaat ‘Dichter in de Mechelsestraat’ en minstens één laureaat verwerft een podiumplek op Gedichtendag 2015 in Leuven. Bovendien krijgen de genomineerde gedichten een zichtbare plaats in de handelszaken of in de Leuvense stadsbibliotheek Tweebronnen.

Het wedstrijdreglement en meer nuttige informatie over dit project zijn te vinden op dichterindemechelsestraat.wordpress.com of op Facebook.

Bookmark and Share

R100+ Beleef honderd jaar radio in het Radiohuis

“Allo, allo, ici poste télégraphique de Laeken…”

Vandaag exact honderd jaar geleden ging op 28 maart 1914 vanuit het paleis van Laken de allereerste radio-uitzending in de ether. Er waren zesentwintig luisteraars. In de honderd jaar die volgden is er veel gebeurd: met de radio én met de wereld.

In het Radiohuis in Leuven kan je terecht voor een heerlijke trip langs alle hoogtepunten uit de radiogeschiedenis. Beleef de magie, ervaar de emoties van toen en nu. Maak er je eigen radioprogramma en ontdek de radio van de toekomst. Radio wordt 100 jaar, maar is springlevend!

Meer info.

Enkele foto’s van de avant-première:

Copyright Karel Verheyden

 

Bookmark and Share

DreamLand leert kinderen fietsen

Op zaterdag 29 maart en 5 april van 13 tot 17u organiseert DreamLand voor de vierde keer ‘Let’s Bike!’. Tijdens dit evenement leren opgeleide medewerkers kinderen tussen vier en acht jaar fietsen. “We willen ouders en kinderen coachen en ouders advies geven waar ze thuis mee aan de slag kunnen”, zegt Dirk Berteloot, directeur DreamLand. Door de stijgende populariteit van ‘Let’s Bike!’ raken de verschillende sessies nog sneller volzet dan de vorige jaren. De inschrijvingen voor de eerste dag zijn ondertussen al afgerond en die voor 5 april blijven binnenstromen. Uiteraard doet ook de Leuvense vestiging mee.

Een speelse leerschool
Leren fietsen is een belangrijke mijlpaal in het leven van een kind. Omdat ouders niet altijd weten hoe ze dat moeten aanpakken, helpt DreamLand hen op weg. Al vier jaar lang organiseert de grootste speelgoedspecialist van België ‘Let’s Bike!’-oefensessies waarin kinderen stap voor stap begeleid worden om zelfstandig te leren fietsen. En de ouders krijgen tips en een speels stappenplan mee om hun kind thuis verder te begeleiden.

Focus op gewenning en evenwicht
Tijdens ‘Let’s Bike!’ maken de kinderen kennis met de eerste stappen van het fietsen: gewenning, evenwicht en vertrekken met de fiets. De eerste twee stappen zijn het belangrijkste in heel het leerproces. “Kinderen moeten eerst het gewicht en de grootte van hun fiets leren kennen en er vertrouwd mee raken”, vertelt Dirk Berteloot. “Daarna oefenen we op hun evenwicht behouden als ze zelf op de fiets zitten.” Veel ouders vertrouwen nog op fietsjes met zijwielen, maar zo leren kinderen hun evenwicht niet te behouden. DreamLand raadt ouders dan ook aan om hun kinderen te leren fietsen met loopfietsen. Met die fietsen leren kinderen hun evenwicht wel behouden en kunnen ze in een latere fase veel sneller starten met een echte fiets.

Vier jaar op een rij
DreamLand stelt vast dat er nood is aan een initiatief als ‘Let’s Bike!’. Al in januari kreeg de speelgoedketen verschillende telefoontjes en mails van ouders met de vraag of ze ‘Let’s Bike!’ opnieuw gingen organiseren. Op de eerste dag van de inschrijvingen waren er al meer dan 500 kinderen ingeschreven. Dat gaat vlot dankzij de online inschrijvingsapplicatie. Tot op vandaag zijn er al 3.200 kinderen ingeschreven.

dreamland

Bookmark and Share

Wachten op Godot aan de pokertafel – 19 maart

Tagfish” is het eerste werk in de Horror Vacui-cyclus van het Antwerpse theatergezelschap Berlin. “De angst voor de leegte” verwijst in de filosofie naar de nood van de mens om oplossingen en antwoorden te vinden voor het nog onbeantwoorde, het onafgewerkte. Dit vacuüm wordt in “Tagfish”voorgesteld door een groot braakliggend industrieterrein in het Ruhrgebied. Die leegte willen enkele projectontwikkelaars op een nieuwe en hippe manier invullen om het tot een toeristische trekpleister te maken. Projectstrateeg Thomas Rempen beschrijft het proces als een eindeloos spelletje monopoly: koop hotels, trek kanskaarten, verlies al je geld, ga naar de gevangenis, kom terug en hop, weer een rondje. Alle betrokken partijen hebben ervaring met het opzetten van dit soort grote projecten. Om dit spel te voorkomen gaan ze op zoek naar één enkele investeerder, en komen in contact met een Saoedi-Arabische sjeik die geïnteresseerd blijkt om 120 miljoen in het project te pompen. Maar dit geglobaliseerde spel kent dan weer andere spelregels…

tagfish-3

De opzet van het stuk is eenvoudig: Berlin ging ter plaatse in Essen de 6 belangrijkste betrokken figuren interviewen, stuk voor stuk mensen die nog nooit allemaal tegelijk samen aan de vergadertafel hadden gezeten. In een theaterzaal zetten ze de opgenomen figuren voor de eerste keer wél samen in een fictieve vergadering. Dit gebeurt in een mooie, old-fashioned setting met een grote eikenhouten tafel en zeven stoelen met daarin zeven verticaal geplaatste flatscreens. Zes figuren oog in oog en de belangrijkste stoel leeg. De afwezige sjeik zal heel de voorstelling lang op zich laten wachten. En wachten.

Op Godot, zo blijkt. Terwijl de zes mannen met een blind vertrouwen in hun Saoudi-Arabische geldschieter wachten op het tekenen van het contract, loopt het project meer en meer vertraging op langs alle kanten. Strijd tussen ego’s, ingewikkelde besluitvormingsprocessen en oeverloos heen-en-weergewauwel. Het klinkt ons maar al te bekend in de oren. Ondertussen blijft de schaduw van de sjeik steeds aanwezig in de oppervlakkige conversaties en bepeinzingen van ons tafelgezelschap. Het is knap gedaan, hoe alle personages aan tafel apart zijn geïnterviewd maar het geheel zo gemonteerd is dat ze met elkaar lijken te converseren. Hun gesprekken worden op tijd sfeervol onderbroken door beelden van het industrieterrein waar een koor van ex-mijnwerkers doorheenwandelt. Of beelden waarin wereldvreemde bouwplannen genre “Als we nu een ondergronds hotel bouwen, dan hebben de mensen uit het raam het zicht dat de mijnwerkers hadden!” worden uitgeschetst. Dat werkt, want deze visioenen helpen om het wachten steeds aan de concrete setting van het troosteloze terrein te blijven vastkleven.

Voor mij is “Tagfish” een voorstelling die steeds op grenzen balanceert. De grens tussen noodzaak en twijfel, dromen en praktijk, rationaliteit en blind vertrouwen. Maar ook tussen aandacht en afdwalen, omdat de gesprekken zo inhoudsloos zijn. Je wordt zo gedwongen voortdurend over de ideeën die de voorstelling je aanreikt na te denken dat je dreigt te diep in gedachten te verzinken.  Ook de grens tussen realiteit en fictie wordt afgetast, als ik me op een bepaald moment door sommige uitspraken begin af te vragen of het niet kan dat er enkele acteurs in de “documentaire” meedoen om het geheel wat aan te dikken. De mechanisch bewegende voorwerpen op tafel, de Duitsers die elkaar onderbreken en alle onderlinge misverstanden zorgen voor een vleug humor die afsteekt tegenover de droge conversaties. De droge conversaties werken voor mij alleen omdat het verfrissend is dat ze plaatsvinden tussen TV-schermen aan een tafel. De voorstelling in zijn geheel werkt, zolang je actief blijft reflecteren over de boodschap die er achter zit en de vorm waarin ze is verpakt.

Tagfish is een pokerterm en omschrijft een speler aan tafel die de regels uitstekend kent maar geen risico’s neemt en zijn spel niet aanpast, waardoor hij een makkelijke prooi is voor zijn tegenspelers. Misschien verwijst ze hier naar de Duitsers die zich niet aanpassen aan het internationaal spel met de sjeik en de onderhandelingsgewoontes op het Arabisch Schiereiland. Misschien verwijst ze naar de sjeik, die niet weet waar hij aan begonnen is. Misschien verwijst ze naar het meisje dat achter me zat in de zaal en “dit geen theater” vond. Maar verwijzen naar Berlin doet de term allerminst. De voorstelling van Berlin durft risico’s nemen en is een doordachte meditatie over geërfde geschiedenis en op het verlammende effect van bureaucratie. Of hoe de romantische droom van een troosteloos gebied te doen herleven langzaam maar zeker plaats moet ruimen voor de teleurstelling van een “tijdelijke” parkeerplaats.

Door Ben Tanghe

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Bookmark and Share