Archief voor 7 december 2014

Winnaars Kortfilmfestival 2014

kortfilm

Zaterdag 6 december werden in een tot de nok gevulde zaal de winnaars van de 20e editie van het Internationaal Kortfilmfestival Leuven bekend gemaakt. En dat zijn er ieder jaar meer: in totaal werden maar liefst 10 prijzen uitgereikt. Aansluitend ontvingen ook de winnaars van de VAF Wildcards hun trofee.

In de Vlaamse competitie ging de Juryprijs voor de Beste Fictiefilm naar Lukas Dhont voor zijn afstudeerfilm (KASK) L’Infini. De film won al eerder de Prijs voor Beste Studentenfilm op het Filmfestival van Gent, de Juryprijs in Leuven bezorgt hem een plaats op de longlist voor de Academy Awards van 2016. De prijs voor het Beste Debuut ging naar Ann-Julie Vervaeke voor haar afstudeerwerk (KASK) Le Pli dans l’Espace. Het publiek koos De Smet van Wim Geudens en Thomas Baerten als beste Vlaamse Fictiefilm. Deze film met Tom Audenaert, Stefaan Degand en Sven De Ridder in de hoofdrollen won eerder deze week ook de HUMO Award. Daarnaast werd ook voor het eerste de Persprijs uitgereikt binnen de Vlaamse competitie voor fictiefilms, die ging naar Raphaël Crombez voor zijn afstudeerfilm (RITS) Perdition County. Binnen de competitie voor Vlaamse Animatiefilms gaat de Publieksprijs naar KASK-studente Karolien Raeymaekers met Oma, dat eerder dit jaar online al miljoenen kijkers haalde toen het werd geselecteerd voor het Student Animation Festival van de befaamde website Cartoon Brew.

Ook in de Europese Competitie werden prijzen uitgedeeld: de Juryprijs ging naar Radu Jude met It Can Pass Through the Wall. Het is al de derde keer de Roemeense filmmaker geselecteerd werd voor het Kortfilmfestival: na The Tube With A Hat (2007) en Alexandra (2008) mag hij dus dit jaar eindelijk de felbegeerde trofee mee naar huis nemen. Het publiek koos voor de Zwitserse film Disclipline van Christophe M. Saber.

Tot slot werden er ook twee filmprojecten bekroond met de Pitch Award: Mieke Briers en Alidor Dolfing (synoniem voor het regisseursduo Nyk Dekeyser en Markbouwmeester) krijgen ieder 10.000 euro aan facilitaire steun van Eye-Lite voor hun volgende film.

In de jury zetelden dit jaar programmator Laurence Raymond van het Filmfestival van Cannes / Quinzaine des Réalisateurs (Frankrijk), de gevierde cineasten Sahim Omar Kalifa (België) en Jean-Bernard Marlin (Frankrijk), De Standaard filmjournalist Jeroen Struys en Salette Ramalho van Agencia Curtas Vila do Conde (Portugal), actrice Charlotte Vandermeersch, Uppsala Short Film Festival pogrammator Niclas Gillberg (Zweden), Simon Vrebos van CANVAS, curator Samir Karahoda van DOKUFEST (Kosovo) en de Brits/Duits/Australische regisseur Bryn Chainey.

De 20e editie van het Kortfilmfestival Leuven was in alle opzichten een bijzonder geslaagde editie: een ongezien grote -maar liefst 25 fictiefilms in competitie- en sterke Vlaamse competitie trok een record aantal bezoekers en ook de belangstelling uit het buitenland was groter dan ooit voorheen. Dankzij Dalton Distribution, de distributiewerking die groeide uit het Kortfilmfestival Leuven, krijgen ook mensen die het festival gemist hebben de kans kennis te maken met de nieuwe lichting Vlaamse filmmakers. Begin 2015 verschijnen 2 compilatiefilms in de Belgische bioscopen (Filmfestival Delicatessen) met de strafste Vlaamse kortfilms van deze editie van Kortfilmfestival Leuven. Later op het jaar worden deze kortfilms ook verdeeld op dvd en video on demand.

De volgende editie van het Kortfilmfestival Leuven gaat van start op 27 november 2015.

Een overzicht van alle winnaars:

VLAAMSE KORTFILMCOMPETITIE FICTIE
Prijs van de Jury: L’Infini (Lukas Dhont)
Prijs voor het Beste Debuut: Le Pli dans l’Espace (Ann-Julie Vervaeke)
Prijs van het Publiek: De Smet (Wim Geudens en Thomas Baerten)

VLAAMSE KORTFILMCOMPETITIE ANIMATIE
Prijs van het Publiek: Oma (Karolien Raeymaekers)

EUROPESE KORTFILMCOMPETITIE
Prijs van de Jury: It Can Pass Through the Wall (Radu Jude)
Prijs van het Publiek: Discpline (Christophe M. Saber)

TE GAST
HUMO Award: De Smet (Wim Geudens en Thomas Baerten)
Pitch Award: Mieke Briers, Alidor Dolfing
Persprijs: Perdition County (Raphaël Crombez)

VAF WILDCARDS
Fictie: Perdition County (Raphaël Crombez), Hitorikko (Miwako Van Weyenberg)
Documentaire: Manhattan, Brussels (Kwinten Gernay), Kosmos (Ruben Desiere)
Animatie: Het Paradijs (Laura Vandewynckel)
Filmlab: On Difference As Such (Christina Stuhlberger)

Bookmark and Share

Yevgueni @ Het Depot, 4/12

Na jaren wachten en optredens meepikken in culturele centra allerhande heeft ondergetekende gisterenavond eindelijk Yevgueni kunnen aanschouwen waar het écht hoort: Het Depot in Leuven, natuurlijke habitat van zanger Klaas Delrue. We konden op voorhand dan ook al van een regelrechte thuismatch spreken. Gelukkig heeft het vijftal zich niet in het gemak van die pole position gewenteld, maar leverden ze nog altijd precies wat het publiek van hen verwachtte.

Vanaf opener ‘Het is niet veel’ werd duidelijk dat de band aan geen enkele kwaliteit had ingeboet tijdens hun sabbatical. Iedereen stond scherp te musiceren, gitarist Patrick Steenaerts is nog altijd de kampioen van de beheerste maar doeltreffende solo en Delrue stond als vanouds allerlei anekdotes op te rakelen om de inhoud van zijn teksten te duiden. Aangezien dit concert aan het begin van de tournee stond, kwam er niets van dit alles geforceerd over, en daarbovenop had het vijftal het duidelijk naar hun zin om voor eigen publiek te spelen. Alleen het punt van het plotse optreden van Sinterklaas (u moest erbij zijn om te snappen waar het over gaat) ging een beetje aan ons voorbij. Gelukkig werd er met snoep gegooid, dus wij waren content.

Goed, het vorige betrof natuurlijk de randactiviteiten, maar hoe stond het met de nieuwe muziek? Dit optreden was deel van een reeks albumvoorstellingen, dus werd er rijkelijk uit het nieuwe ‘Van hierboven’ geplukt. De plaat mag dan nog nagelnieuw zijn, onze vroege favorieten ‘Mensen zijn maar mensen’ (die gitaarsolo!), ‘Zij zingt mijn lied’ (die outro!) en ‘Kom met me mee’ (dat refrein!) werden gespeeld alsof ze al jaren in de setlist zaten. Daar mogen ze trouwens nog even blijven zitten, zeker wanneer ze zoals gisteren afgewisseld werden met oude vertrouwden. Yevgueni wist de lont aan het innerlijke vuur van de toeschouwers te houden door meezingmomentjes uit te lokken met songs als ‘Nieuwe meisjes’, ‘Welkenraedt’ en ‘Aan de arbeid’. Evergreen ‘Als ze lacht’ kwam trouwens opmerkelijk vroeg in de set, maar sloot door de aangepaste opbouw wonderwel aan met het intieme momentje tijdens het nieuwe ‘Naar huis’. Aan het eind kregen we zelfs een hartelijk weerzin met ‘Sara’, die Delrue speciaal voor de Leuvenaars nog eens liet opdraven.

De tijd dat de mannen van Yevgueni àl hun nummers moesten spelen om de avond gevuld te krijgen ligt al een tijdje achter ons, en toch was het geen probleem geweest als ze het gisteren toch gedaan zouden hebben. Het concert stak namelijk zo professioneel in elkaar dat het veel te snel voorbij was. Té professioneel misschien, want achteraf besloop ons even het gevoel dat het allemaal wat ‘by the book’ was en iets gevaarlijker had gekund. We gaan over dit laatste echter niet al te moeilijk doen, want Yevgueni deed gisteren gewoon waar ze al tien jaar zo goed in zijn, en dat is bewijzen dat je met Nederlandstalige poprock verdorie nog eens een zaal in vervoering kan brengen.

Wie? Yevgueni // Waar? Het Depot // Wanneer? 4 dec 2014 // Waarom? Omdat zelfs Sinterklaas fan bleek te zijn.

Door Filip Tyskens.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Bookmark and Share