Leuvens dialect voor allen, ook voor niet-Leuvenaars (Les 28)

OP AANVRAAG, NOG EENS EEN LIEDJE: “AAN DE OEVER VAN DE DIJLE”

UP ONVROOG, NOG ES E LIEKE: “ON DEN EUVER VAN DE DOËLE”

Voor de Leuvenaars is het “aan de Dijle”, voor de Brusselaars: “aan de Zenne”, voor de Antwerpenaars: “aan de Schelde”. Kortom: alle waterlopen die geschreven worden met twee lettergrepen kunnen met dit lied bezongen worden. En bovendien: ieder in zijn eigen dialect!

IN ‘T LEIVES (schoins gedrikt):

Vei de Leivenieërs es et: “on de Doële”, vei de Brisselieërs: “on de Zenne”,
vei d’ Antweirpenieërs: ” on de Schelde”, bref: alle wooterluepe die geschreive wedde mei twieë lettergreipe kinne mei deis lieke bezunge wedde. En nog iet: ieder in z’n oëge dialekt!

1. Aan de oever van de Dijle, diep verscholen in het riet,
1. On den euver van de Doële, diep verschoulen in et riet,

2. Zat een kleine, jonge kikker, bij zijn moeder op de knie.
2. Zat ne klaane, junge kikker, boë ze meuder up de knie.

3. “Ziet ge daar”, zo sprak de moeder, “ziet ge daar dien ooievaar”,
3. “Ziede doo”, zue sprak de meuder, “ziede doo den ooievaar”,

4. ” ‘t Is de moord’naar van uw vader, hij vrat hem op met huid en haar!”.
4. ” ‘t Es de meudenieër van eu vooder, oë fretten em up, mei oeëd en oor!”

5. “Potverdomme”, zo sprak die kleine, “heeft die kerel dat gedaan?”,
5. “Potverdumme”, zue sprak de klaane, “ieët doëne smieërlap da gedon?”,

6. “Als ik groot en sterk zal wezen, zal ik hem op zijn bakkes slaan!”
6. ” As ek gruet en stêrk zal weeze, zal ek em up ze bakkes sloon.”

7. ” ‘k Heb zoveel u nog te zeggen, maar ge zoudt het niet verstaan,”
7. ” ‘k Em zueveil eu nog te zegge, moo ge zod et ni verston,”

8. ” ‘k Zal u in uw bedje leggen,” en daarmee is ‘t lied gedaan!
8. ” ‘k Zal eu in eu beddeke legge,” en doomei es ‘t lied gedon!

De melodie is van een oude Russisch volkslied: “Stenka Rasin”.
De vues es van en oud Russisch volkslieke: “Stenka Rasin”.

Merk op: Er zijn blijkbaar nog andere strofen in omloop. Wie die kent, mag ze mij altijd bezorgen.
Remarkeit: Doo zen bloëkboor nog ander struefkes in sirkuloose. Wie da ze kint, mag ze moë altoëd bezerrege.

HugO

Bookmark and Share

Er zijn 2 reacties op “Leuvens dialect voor allen, ook voor niet-Leuvenaars (Les 28)”

Greet
(on oktober 20th, 2015 at 8:46)

Ipv de twee laatste zinnen: “Vele jaren zijn verstreken, onze kikker leeft niet meer, maar de ooievaar die leeft nog en zijn bakkes doet nog zeer”.
:-)

 
Marlies
(on oktober 20th, 2015 at 13:33)

Ivan Heylen kent nog een paar interessante strofes: https://www.youtube.com/watch?v=gKcv9U_lgFM

In Nederland kennen we dit lied overigens ook, of varianten ervan. Ik leerde op de basisschool “Aan de oever van de Rotte, tussen Delft en Overschie…” en dan verder min of meer als de Dijle-versie. Al zongen wij het lied op de melodie van “Oh, my darling Clementine”.

Hier worden enkele varianten opgesomd: https://nl.wikisource.org/wiki/Aan_de_oever_van_de_Rotte

 

Post een reactie