Archief per auteur

[recensie] Heksenhoeve van An Janssens

Van zodra ik ontdekte dat er een boek zou verschijnen dat zich afspeelt in Meerdaalwoud, wist ik dat ik het moest lezen. Ik vroeg in al mijn enthousiasme een paar maanden voor de publicatiedatum al een recensie-exemplaar aan bij de uitgeverij en vorige week zat dat exemplaar eindelijk in de bus. Dat ik torenhoge verwachtingen had bij Heksenhoeve van An Janssens is een understatement.heksenhoeve

Wanneer een studente dood wordt aangetroffen op haar kot, verdenkt de politie al snel haar ex-vriend. Sander Dats stelt zich de nodige vragen bij die verdenking en begint zijn eigen onderzoek. Zijn oom, de hoofdcommissaris, probeert hem tegen te houden, want Sander is per slot van rekening maar een hulpje en geen rechercheur. Al snel leiden verschillende wegen naar een oude hoeve midden in het Meerdaalwoud. De bewoners leven er net zoals honderd jaar geleden: geen elektriciteit, geen stromend water, een wc op de koer,… Hoe verder Sander zoekt, hoe vreemder alles wordt. Maar dan verdwijnt Sanders ex, Anouk. Ze blijkt vast gehouden te worden op de Heksenhoeve en de bewoners willen haar niet laten gaan.

De torenhoge verwachtingen werden helemaal ingelost. Het was al duidelijk na het eerste hoofdstuk dat het een geweldig boek zou zijn. Leuven en het Meerdaalwoud worden mooi in beeld gebracht. Zo was er een stukje over de blauwe steen aan het station van Leuven, waar ik even serieus mee heb moet giechelen puur door herkenbaarheid. Iedere pendelaar die ooit een spurtje heeft moeten trekken om z’n trein te halen op die vervloekte blauwe steen als het wat geregend of gesneeuwd heeft, weet dat dat vragen is om een gebroken been of arm. Die vervloekte blauwe steen. De setting speelt zo’n belangrijke rol en vooral omdat het zich rond de eindejaarsperiode afspeelt, wordt het allemaal heerlijk donker en duister. De volgende keer dat ik ga wandelen in Meerdaalwoud, ga ik toch een paar keer paranoïde achter mij kijken om te zien of er zich geen vreemde wezens tussen de bomen verbergen.

Het bovennatuurlijke element in dit boek klopte en kwam geloofwaardig over. Laten we het erop houden dat het niet altijd evident is om een bovennatuurlijk element te steken in een boek dat zich in een herkenbare omgeving afspeelt, maar het werkte. Ik ga er niet te veel over vertellen omdat ik anders misschien te veel weggeef. Er is over nagedacht geweest en het is iets wat ik nog nooit eerder heb gelezen of gezien. Het sluit aan bij een paar bekendere bovennatuurlijke elementen, maar het wordt op een unieke manier gebracht. Ik was onder de indruk van deze insteek en heb er serieus van genoten. Er kon wat meer informatie over vrijgegeven worden, dat wel, maar meh. Als lezer moet je niet altijd alles weten. Sommige zaken mogen een mysterie blijven.

Ik wilde constant weten hoe het verder ging met de personages en dan vooral met Anouk. Sander, het hoofdpersonage, was niet mijn favoriete personage, maar Anouk… Oh. Anouk. Tienduust hartjes voor ons Anouk. Iedereen weet intussen wel dat ik graag sterke vrouwen lees, die de touwtjes in eigen handen nemen en Anouk is er zo eentje. Ze maakt van die keuzes die ik keihard kon aanmoedigen, maar ging niet de heldin uithangen als ze zichzelf daardoor in gevaar bracht. Plus, ze was ook een dame met een groot hart, vond ik. Dat maakte haar voor mij heel geloofwaardig.

En er waren personages die Vloamsch spraken! Sommigen al wat platter dan anderen. Ik ben altijd zo blij als een (Nederlandse) uitgever toch besluit om Vloamsch in hun boeken te publiceren en dan heb ik het niet over even een paar ge’s en gij’s te laten staan. Nope. Full on Vloamsch. Er is één personage dat op een bepaald punt “Van m’n erf!” roept. Zo van die kleine taaldingetjes zorgden voor een subtiele soort humor in het boek. Misschien was dat niet met opzet zo gedaan, maar ik heb toch een paar keer gegiecheld.

Stiekem, heel stiekem, hoop ik Sander en Anouk ooit nog eens tegen te komen in een nieuw boek, want dit smaakt naar meer. Naar heel veel meer. Het was lang geleden dat ik zoveel moeite had om een boek opzij leggen. Afgelopen donderdag miste ik zelfs bijna mijn halte met de trein omdat ik net zo’n spannend stuk aan het lezen was. Dat zegt genoeg, toch?

Dus ja, dikke aanrader dit boek, vooral voor de Leuvenaars onder ons, maar ook voor liefhebbers van Sherlock Holmes (en dan vooral The Hound of the Baskervilles), Stranger Things, X-Files, Stephen King en zombies. Met andere woorden: dit boek was helemaal op mijn lijf geschreven en ik heb er dan ook keihard van genoten, moest je dat nog niet hebben opgemaakt uit deze laaiend enthousiaste recensie. 😀

Heksenhoeve verscheen op 4 oktober en is intussen overal verkrijgbaar in de betere boekhandel of online via Bol bijvoorbeeld. Daar betaal je €17,99 voor de papieren versie en €9,99 voor het e-boek.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Verbeelding.org.

Bookmark and Share

Lekker Leuven!

08-burgerfolie
Foto: Burgerfolie)

Er zijn heel wat plekjes in Leuven waar je lekker kan eten. In de Muntstraat vind je tal van gezellige restaurantjes en ook daarbuiten kan je wat culinaire hoogstandjes vinden. Zelf ben ik niet iemand die vaak fancy schmancy of vijf-gangen-gewijs ga eten. Dat laat ik met veel plezier aan anderen over. Dit zijn mijn favoriete plekjes in Leuven voor een lekkere hap.

Burger folie
Burger folie is nog maar een paar maanden open, maar is intussen al een van mijn favoriete restaurants in Leuven, want… Burgers. Wat wil je meer? Ik heb het zelf wel voor hamburgers, maar ze moeten lekker en van kwaliteit zijn. Dus geen Quick of McDonalds voor mij, als het even kan. De burgers van Burger folie daarentegen, die zijn helemaal mijn ding!

Bij Burger folie kan je kiezen tussen een menu of enkel een burger. Bij het menu krijg je een lekker slaatje en overheerlijke frietjes. Echt, de frietjes van Burgerfolie zijn te lekker voor woorden. De keuze aan burgers is ook zeer uitgebreid gaande van de gebruikelijke hamburgers tot kipburgers tot veggie burgers. Voor ieder wat wils dus.

Aanrader: Iedere keer als ik naar een nieuw burgerrestaurant ga, dan neem ik standaard de Bacon&Cheese om de kwaliteit van de hamburgers te checken. De Bacon&Cheese van Burgerfolie is beestig goed, waarschijnlijk dankzij hun huisbereide BBQ saus. Hmmm…

ViaVia
Het appartement waar Het Vriendje en ik drie jaar lang lief en leed deelden, was vlakbij de ViaVia in Heverlee. Het gebeurde al eens dat we niet zo veel zin hadden om te koken en dat we dan gewoon daar gingen eten. Hoewel we intussen wat verder zijn, kan je ons nog af en toe terug vinden in dit reiscafé. Voor de mensen die Leuven centrum liever niet verlaten om af te zakken naar het uber-exotische Heverlee: er is ook een ViaVia in de Parkstraat in Leuven.

Het leuke aan de ViaVia is dat je nooit weet wat er op het menu zal staan. Iedere week is het wel iets anders. Een paar gerechten staan er altijd op zoals de overheerlijke spaghetti. Maar de ene week heb je een lekker Aziatisch gerecht, de andere week staan er dan weer enchiladas op het menu. Je weet dus nooit echt wat te verwachten, maar het eten is altijd dik in orde. We hebben nog nooit een gerecht voorgeschoteld gekregen waarvan we zeiden: “Mjah, dit is het toch niet.”

Aanrader: Aangezien het menu iedere week verandert, is het moeilijk om een gerecht aan te raden. Hun spaghetti vind ik zalig en die staat altijd op het menu. Good ol’ ViaVia spaghetti.

Dewerf
Aaah. Dewerf. Al jarenlang een vaste waarde in Leuven. Bij De Werf zit het hem allemaal in de presentatie. Je kan er broodjes bestellen en die worden opgediend in een brooddoos. De spaghetti wordt geserveerd in een soort van mini soup terrine. De wraps liggen op een kleurrijke plateau.

Maar het allerbeste aan De Werf? De petit beurre taart. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik maak standaard geen petit beurre taarten voor mezelf omdat die altijd gigantisch zijn. Soms wil ik gewoon één stukje petit beurre taart en dat is exact wat De Werf serveert. Een stuk petit beurre taart. Wie dat heeft bedacht mag voor mijn part uitgeroepen worden tot het genie van de eeuw. Zalig gewoon!

Aanrader: De petit beurre taart, maar dat hadden jullie waarschijnlijk wel al door.

Wat zijn jullie favoriete eetplekjes in Leuven en wat eten jullie er het liefst? De spaghetti van de Metropole? De pizza’s van L’Aurora of misschien toch liever die van La Vecchia Napoli? Laat maar komen. Hoe meer adresjes, hoe beter!

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Verbeelding.org.

Bookmark and Share

Horlepijp zoekt enthousiastelingen

Horlepijp is een nieuwe vzw die een platform wil bieden voor een brede waaier aan socioculturele activiteiten. In mei 2009 hopen ze met hun eerste theaterstuk Rope op de planken te staan, maar ze houden zich niet alleen met theater bezig. De drie enthousiaste oprichters zijn bezig met het uitwerken van een naaktkalender, een tijdschrift en tal van andere activiteiten. Uiteraard kunnen ze dit niet alleen aan en zijn ze op zoek naar gedreven en enthousiaste medewerkers.

Horlepijp is een nieuwe vzw. Wie zijn jullie en waar houden jullie zich voornamelijk mee bezig?

Onze vaste kern bestaat uit Johannes, Simon en Roel. We zijn alledrie afgestudeerd in filosofie aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte in Leuven. Alledrie hebben we nogal brede interesses en zin en enthousiasme in allerlei soort initiatieven. Het idee was om een soort structuur te creëren, niet alleen voor onszelf, maar ook voor anderen, die het effectief uitvoeren van zo’n dingen stimuleert. Anders blijven veel initiatieven toch maar in de brainstormfase steken.

Naast Johannes, Simon en Roel hebben we al heel wat vrijwilligers gemobiliseerd. Iedereen is welkom om deel te nemen aan onze activiteiten. Niet dat we grootste massamanifestaties plannen, maar we willen geen clubje of elite vormen. Het zou ideaal zijn als iedereen wel eens iets bij ons kon terugvinden.

Jullie willen een platform bieden voor een brede waaier aan socioculturele activiteiten. Wat houdt dit zoal in?

We hebben geen strak omlijnd plan met onze vzw. We zien wel in welke richting het evolueert. Momenteel is het de bedoeling dat mensen met ideeën, met zin voor initiatief of gewoon enthousiaste mensen die ergens aan mee willen helpen, bij ons terecht kunnen. Op termijn hopen we ze dan een beetje te kunnen helpen met wat opgebouwde expertise, omkadering voor wat ze doen, bekendmaking bij een publiek en eventueel financiële ondersteuning.

We hebben geen vaste disciplines waartoe we ons beperken. Het is momenteel echt de bedoeling dat alles kan, kleinschalig of wat groter, cultuur, kunst of gewoon iets heel vrijblijvend,… Die verscheidenheid is voor ons zelf ook wel leuk. We kunnen eens met iets bezig zijn waar we van tevoren bijna niets van af wisten.

Dit jaar beperken we ons tot een aantal eigen initiatieven. We zijn volop bezig met het opstarten, ervaring opdoen en langzamaan wat naambekendheid verwerven. Dit is uiteraard nodig om een stevige basis te hebben voor toekomstige initiatieven.

Waar zijn jullie momenteel mee bezig?

Momenteel richten we onze aandacht op vier elementen:

– We hebben net een kalender af met – hopen we – stijlvolle naaktfoto’s. (Nee, het was niet afgekeken van het tv-programma)
– De plannen om een eigen tijdschriftje uit de grond te stampen, beginnen heel concreet te worden. Tegen maart zouden we een eerste promo-exemplaar af te hebben.
– In maart plannen we een ‘cultureel restaurant’. We hebben nog geen echte naam voor dat project gevonden, maar die komt er aan. Dit restaurant moet een vlotte mix worden tussen een chique diner en een breed cultureel aanbod.
– Maar het grootste evenement wordt toch wel onze theaterproductie ‘Rope’.

Waarom hebben jullie gekozen voor Rope? Waarover gaat dit verhaal?

We waren het vanaf dag een er over eens dat we een klassiek stuk wilden. Een theaterproductie traditioneel benaderen, een stuk traditioneel brengen, wordt snel wat argwanend bekeken. We geloven er net sterk in dat je uitstekend theater kan maken op die manier. Het leek ons wel een uitdaging dat hard te proberen maken.
Uiteindelijk hebben we dan besloten niet voor een echt klassiek drama te gaan. Een thriller in een theaterzaal brengen leek ons een toffe uitdaging.

Het verhaal laat zich simpel samenvatten: twee vrienden vermoorden een derde en houden daarna een macaber banket met onder andere de vader van het slachtoffer op de kist waarin ze hem verborgen.
Dat is er ook zo leuk aan: het is een heel duidelijk rechtlijnig verhaal. En nu de spanning erin krijgen.

Welke soort medewerkers zoeken jullie allemaal? Wat zouden deze mensen allemaal moeten doen?

We kunnen echt nog zowat alle soorten medewerkers gebruiken zowel voor het tijdschrift, als voor ons cultrueel restaurant en zeker nog voor Rope. Als je maar voldoende geëngageerd kunt werken, kunnen we voor de meeste mensen wel een plaatsje vinden.

We beschouwen het zelf een beetje als een interessante leerschool voor iedereen. Als mensen er volop voor willen gaan en er het beste van maken, kunnen ze bij ons hun eigen ding komen doen. Voor het decor bijvoorbeeld, hebben we min of meer een beeld van wat het moet worden. Als je zoiets graag doet, lijkt het mij binnen die grenzen en binnen een bepaald budget een geweldige uitdaging om daar het beste van te maken. Het is natuurlijk altijd leuk met een groep mensen iets vanaf nul op te bouwen tot een afgerond project.

Waar kunnen mensen terecht als ze geïnteresseerd zijn?

Voor Rope houden we audities op maandag 15 december en woensdag 17 december tussen 20u en 23u. Mensen die niet willen acteren, mogen zeker ook mee komen babbelen. Ze moeten zich wel even inschrijven via Horlepijp@gmail.com en dan geven wij ze nog wat preciezere informatie. Voor andere vragen, inlichtingen of dergelijks kan je steeds terecht op Horlepijp@gmail.com.

Bookmark and Share

Anima in Leuven: Nocturna

In Brussel vindt deze maand Anima, het animatiefilmfestival, plaats, maar Leuven draagt ook zijn steentje bij aan dit festival. Cinema ZED vertoont enkele animatiefilms waaronder het prachtige Nocturna. Deze film van Spaanse makelij neemt je mee naar een wel zeer bijzondere en fantasierijke wereld.

Het kleine weesjongetje Tim heeft schrik van het donker. Iedere nacht zorgt hij ervoor dat hij de sterren kan zien zodat hij toch een beetje licht heeft. Op een nacht ziet hij dat zijn favoriete ster uitgaat. Tim besluit op onderzoek uit te gaan en ontdekt zo dat heel wat wezens er voor zorgen dat de nachten gesmeerd verlopen. Maar er dreigt gevaar.

Deze film met zijn sprookjesachtige plot, schattige personages en prachtige tekenstijl zal heel wat mensen kunnen bekoren. Het is een echte aanrader voor liefhebbers van Miyazaki en Tim Burton films.

Je kan Nocturna nog bekijken op dinsdag 26 februari om 20u in Cinema ZED. Hier kan je een alvast een voorproefje vinden.

Bookmark and Share