Archief per auteur

Improcup, donderdag 4 december

Vele proffen kunnen er enkel van dromen, een volle Pieter De Somer-aula. En hun ultieme natte droom: een PDS-aula met honderden enthousiast roepende, joelende, juichende, blije mensen.

Dat was deze mooiste aula van Leuven vorige donderdagavond. Ter ere van de improcup georganiseerd door Preparee en Improrlando zakten improvisatoren, verschillende gezelschappen, liefhebbers en nieuwsgierigen af naar Leuven. Om half negen begon het spektakel: afgevaardigden van 14 verschillende gezelschappen gaven het beste van zichzelf. Zelden zo’n goede improvisatie gezien, nooit eerder zo’n enthousiast publiek gezien. De suggesties vlogen ons om de oren, het gejoel was vaak zodanig luid dat we de spelers zelf niet meer konden horen. Héérlijk.

Enkel het puntensysteem kon beter. Nu ja, puntensysteem kan je het niet echt noemen. Na de eerste ronde mocht het publiek via stembriefjes aangeven wie zij de besten vonden. De spelers zelf mochten ook hun stem uitbrengen. Eerlijk, lijkt me. Maar de volgende rondes werden de besten verkozen via een ‘applaussysteem’. Wie het meeste applaus ontving, mocht door. Dit leidde tot toestanden en uitslagen die niet helemaal correct waren. De beste heeft niet gewonnen in dit geval, ook al waren alle finalisten steen goed.

Nu ja, improvisatie blijft een spelletje. En in ieder geval: genoten heb ik, en samen met mij een hele hoop anderen.

Bookmark and Share

Vlaamse Improcup 2008

Niet vergeten!

Deze donderdag organiseren Preparee en Improrlando de tweede editie van de Vlaamse Improcup. 14 gezelschappen zullen deelnemen. Elk van hen vaardigt een speler af om hun kleuren te verdedigen. Het zal doorgaan om 20u30 in de Pieter De Somer-aula in Leuven. Tickets kan je bestellen via de sites van Preparee en Improrlando. Voor de prijs moet je het niet laten: 3 euro voor studenten en 5 euro voor niet-studenten.

Ik zal alleszins van de partij zijn!

Bookmark and Share

Bloedserieus van 17 tot 20 november

Op 17 tot 20 november is het weer zover: via de actie Bloedserieus probeert het Rode Kruis samen met LBK studenten aan te zetten tot bloed geven. Geef je bloed, dan mag je gratis naar de filmavond en naar de TD. En het voelt natuurlijk ook altijd goed, Held voor een dag zijn. Want zo is het wel: alle bloedgevers zijn diep van binnen een heel klein beetje held.

Het programma ziet er dit jaar als volgt uit:

17/11/08 – Quiz voor LBK en Medica leden in Alma 3 (Alleen na inschrijving)

18/11/08 – Film: Spark of insanity by Jeff Dunham (Achmed the dead terrorist)

20/11/08 – TD @ Lido

Je kan de wachttijden reduceren door je op voorhand in te schrijven. Dit kan via deze site. De ingeschrevenen krijgen dit jaar absolute voorrang, dus schrijf je snel in!

Bookmark and Share

Studentenpizza.be

Een tijdje geleden – nu ja, een tijd geleden – stelde Carolien voor om http://studentenpizza.be eens uit te proberen. Een – toen nog – nieuwe site waarbij je via de site zelf je pizza en/of drinken bestelt welke vervolgens aan huis geleverd worden.

Op een luie woensdagavond was ik enkel nog in staat om in de zetel te hangen. Ik had het net iets te koud maar was te lui om een extra dekentje te gaan halen (gelukkig lag mijn vriendje naast mij), ik had dorst maar de koelkast leek veel te ver weg om een blikje cola te gaan nemen. Enkel de afstandsbediening uhm, bedienen, lukte nog net.

Maar – oh toeval – mijn laptop lag wel op mijn schoot en dus bedacht ik me om het toppunt van luiigheid nog wat verder te drijven: via de laptop pizza’s bestellen. Ik zou me enkel nog naar de voordeur moeten slepen. Zodus kozen we twee pizza’s en wat blikjes cola (want de koelkast stond nog steeds even ver weg) en klikten we op ‘verzenden’. Een 30 tot 40 minuten later werd er aangebeld. En ja hoor, daar stonden onze twee pizza’s en ons (koude!) cola.

Met de pizza’s op onze schoot nestelden we ons terug in de zetel. We openden de dozen en vonden daar, uhm, sja, pizza, veronderstelden we. Een wak rondje deeg met hopen tomatensaus, gesmolten (nep?)kaas en dikke druppels vet op. En hier en daar een stukje ananas. Het smaakte noch naar iets, noch naar meer. Nu ja, onze cola was tenminste koud. Volgende keer toch maar opteren voor een Dr. Oetker. Ok, je moet zèlf je oven aansteken en zèlf je pizza uit’t plastiekske halen, maar het kost minder en het smaakt meer.

Oh ja, daarbij komt nog: bij je bestelling moet je je telefoonnummer opgeven. En sindsdien krijg ik te pas en te onpas reclame-smsjes voor “studentenpizza! de heerlijkste pizza’s bij u aan huis” of “weldra wordt er een nieuwe vestiging geopend op de oude markt, kom zeker eens een kijkje nemen!”.

Praktisch:

Studentenpizza
Oude markt 25
3000 Leuven

http://www.studentenpizza.be

Bookmark and Share

Herfst

De herst is één van de mooiste periodes om de bossen in en rond Leuven te verkennen. Heverleebos, Abdij van’t park, Meerdaalbos, Mollendaalbos. Deze laatsten zijn te ver wandelen voor mij, maar volgens mappy toch ook zeer uitgestrekt en volgens velen ook meer dan de moeite waard.

Ik houd het vaak bij Heverleebos en het stukje bos achter campus Arenberg. Net achter de grijze gebouwen die ik vroeger zo vaak van dichtbij gezien heb vind je al een hele oase van rust. Meer nog, je hoeft zelfs niet eens tot daar te wandelen om van de herfstkleuren te kunnen genieten. Het paddeke naast den alma 3, de terreinen rond het kasteel van Arenberg, het sportkot: kom buiten en je vind overal die fantastische herfstkleuren. Geniet van de zon die door het gebladerte schijnt. Bomen staan in brand, overal dwarrelen rode, gele, gouden bladeren naar beneden. Wandel, schop bladeren in het rond. Haal diep adem. Speel. Geniet!

Bookmark and Share

Bart Peeters, De hemel in het klad.

Op de eerste rij zaten we. Zo dichtbij dat we de gezichtsuitdrukkingen van de artiesten konden aflezen. We konden zien hoeveel plezier ze er zelf in hadden. We konden zelfs Bart’s neusharen tellen. Of toch bijna.

Eigenlijk kon het niet mislopen. De zaal zat duidelijk vol fans, iedereen was uitgelaten en de schouwburg zelf is – zoals altijd natuurlijk – gezellig, rood en warm.

“Wat een mooie zaal.” zegt Bart als hij opkomt. “En dat publiek, dat blìjft maar komen. Je hebt een eerste balkon, een tweede, een derde, dat blijft maar gaan!”.

Een hoop mensen bij elkaar, inderdaad. En iedereen zong en stond recht en danste en wiegde met zijn armen en floot en klapte. De liedjes klonken zoals op zijn laatste cd, enkel enthousiaster. We kregen zelfs klassiekers als ‘poolijs’, ‘Heist aan zee’, ‘AAA’ mee. Ja zelfs ‘Ik houd meer van folk’ passeerde de revue. En dat is altijd feest natuurlijk.

Bart Peeters, de duizendpoot, de man van de onhandige bindteksten – “Dat zijn monitors in mijn oren. Zoals skimonitors. Ik zeg altijd, beter een monitor in mijn oren dan eentje op mijn dochter.” – de presentator, de Hoe?Zo!er, De Man Die Sinterklaas Persoonlijk Kent, maar hier, in Leuven, 100% muzikant.

Gezien: Bart Peeters met De Hemel in het Klad, op zaterdag 18 oktober in de stadsschouwburg van Leuven. Er zijn nog enkele kaarten voor de voorstelling op 28/1/09. Deze kan je reserveren via www.30cc.be

Bookmark and Share

‘Personal buddy’ van een internationale student

Ook ik ben meter van een buitenlandse student. Zoals Carolien hier schreef is de K.U.Leuven op zoek naar ‘personal buddies’ voor internationale studenten en onderzoekers. Omdat ikzelf een tweetal jaar geleden hartelijk werd ontvangen in Amerika vond ik dat het deze keer mijn beurt was om iemand hier wegwijs te maken.

Dus stuurde ik een aantal maanden geleden een mailtje om te zeggen dat ik dat wel zag zitten, dat meterschap over een buitenlandse student. Ik kreeg meteen een heleboel informatie: wat de bedoeling was (hen helpen met kleine problemen, vragen beantwoorden, een beetje wegwijs maken in Leuven, misschien een kot helpen zoeken) en wat niet (geld geven, slaapplaats geven en dergelijke). Je mocht zelfs je voorkeur ingeven (mannelijke of vrouwelijke student, welke faculteit?, nationaliteit, taal,…). Ik koos voor een Amerikaanse student.

Nog enkele weken later kreeg ik de naam en het emailadres van deze student – het is de bedoeling dat je zelf het eerste contact maakt.

Dat deed ik dus, ik stelde mezelf voor en vroeg hem wanneer hij toe zou komen in België. “Een week geleden”, antwoordt hij. De timing van de KUL voor het doorsturen van de emailadressen is dus niet perfect, maar goed.

Wat ik voor hem doe? Ik beantwoord zijn mails met de vele vragen. Dingen die evident lijken maar die buitenlanders vaak niet weten en die je misschien niet zomaar aan eender wie durft vragen. Moet je in kostuum naar de lessen? Hoe spreek je je proffen aan? Hoe in godsnaam werken die blauwe, groene en bruine vuilzakken? Waar vind ik eigenlijk een donsdeken? Hoe begroet je mensen op een beleefde manier? Hoe bestel je een pintje op café? Wat betekent ‘van’t vat’? Zijn een aantal vragen die ik al kreeg. Ik neem hem mee op café en naar de kermis. Geef hem een kaartje van Leuven. Vertel hem wat frituren zijn en waar je de goede kan vinden.

En zo voelt iemand zich weer een beetje meer thuis in Leuven.

Bookmark and Share

Studentenwelkom

Gisteren werden nieuwe, oude en heel erg oude studenten verwelkomd op de grote en oude markt in Leuven. De infomarkt heb ik wijselijk achter mij gelaten aangezien studietips niet meer op mij van toepassing zijn en vrijetijdssuggesties nog minder wegens geen vrije tijd meer over.

De Grote Studentenloterij liet ik ook voor wat hij was, ik gun de studenten de prijzen en wou niet meedingen naar de butler voor een jaar of een kilometer bier.

De muziek daarentegen, die wouden we niet missen. Een eveneens lang geleden afgestudeerde vriendin van me en ikzelf wrongen ons door de hordes studenten en studentines om een plaatsje op de oude markt te bemachtigen. Erg druk vonden we het niet, plaats zat was er. Bleek toch dat hij op een gegeven moment ‘vol’ was en er niemand meer bij op gelaten werd. Een stukje van De Mens hebben we nog gehoord, maar wegens te ver naar achter staand en niet genoeg ambiance en te veel te vertellen hebben we er niet echt veel van gehoord. Vervolgens was het aan Shameboy: leuke muziek, leuke lichteffecten, mooi podium. Maar de sfeer zat er niet in. De studenten waren meer bezig met elkaar en hun vakantieverhalen en flirten en lachen. Na een dik half uur hebben we Shameboy dan ook verruild tegen een gezellig cafeetje.

Mijn eigenste studentenverwelkoming kreeg ik echter deze morgen: Het fietslicht van mijn gloednieuwe K.U.Leuven fiets is deze nacht helemaal verwrongen. Jammer, vind ik dat.

Bookmark and Share

Het nieuwe academiejaar.

En we zijn weer zo ver. Geen plaatsje meer te vinden in de fietsenrekken aan Gasthuisberg. De alma die overladen vol is op het middaguur. Drankautomaten waar je moet aanschuiven vooraleer je een blikje cola kan bemachtigen. Horden studenten die voor de aula’s staan te wachten. Gezoem, gebabbel en gelach, overal waar je komt.

Het academiejaar gaat weer van start.

En ook ik maak er deel van uit dit jaar! ‘Lab animal science’ heet het vak dat ik zal volgen. En op de eerste èchte dag van het academiejaar ging ook deze les van start. Een volle aula, een prof die klungelt met haar microfoon. Studentes met nieuwe outfits, nieuwe pennenzakken (wat is het verschil klein tussen een meisje dat naar de eerste schooldag in het lager onderwijs gaat en een meisje dat aan haar nieuwe academiejaar aan de universiteit begint). Knikkebollen tijdens de les, wachten op de pauze om vervolens op het einde van de les te wachten.

Leve het academiejaar!

Bookmark and Share

L’inizio

Je kan er niet binnen zitten, je moet véél geduld hebben voor je je eten krijgt, je kan elders veel goedkoper eten en de website is zodanig amateuristisch dat het schattig wordt. En toch is het pastakraampje l’inizio heel erg populair en staat er elke avond wel een handjevol mensen te wachten voor zijn vensterraam.

Tijd om dat eens uit te proberen, dacht ik bij mezelve.

En wat blijkt: deze pastabar is elke cent, elke minuut wachttijd waard. Wat. Een. Pasta. Verse groentjes, verse pasta, enkel de beste ingrediënten. De bekers zijn zodanig groot dat er zelfs geen plaats meer over was voor kermissmoutebollen. En het heeft zijn charmes, ‘s avonds met een grote beker hete verse pasta in de stad ronddwalen.

Veel mensen bellen op voorhand hun bestelling door, en gaan hem daarna ophalen. Deze pastaman heeft veel vaste klanten, wat enkel maar kan betekenen dat hij echt goed is. En met zijn sappige accent en vrolijke humeur heeft hij veel fans in Leuven vermoed ik.

Praktisch:

L’inizio
Parijsstraat 39
3000 Leuven
016/202056
openingsuren: ma-vr 12.00-14.00 en 18.00-22.30
www.linizio.be

Onze keuze: pasta Inizio (9 euro) en American Bar (10 euro)

Bookmark and Share