Archief per auteur

Veiligheid Martelarenplein Leuven – 3 maart 8 uur

Gastbijdrage van Kristin Tielemans.

Donderdag 3 maart iets voor 8 uur – stationsplein Leuven. Ik fiets ter hoogte van het plein tegenover het busstation.

Vóór mij – waar de Bondgenotenlaan uitkomt op het Martelarenplein – zie ik 2 fietsers frontaal op elkaar knallen. Eén ervan – een jong meisje – blijft liggen. Bewusteloos. Ze ligt zo stil, zo roerloos, helemaal verdraaid en verstrengeld tussen haar fiets.

De ambulance wordt gebeld, even later is een eerste agent ter plaatse. Ik zet nog enkele fietsen van de baan af en besluit verder te rijden naar mijn werk, ik kan hier niets meer doen. Vandaaruit zie ik – zicht op het stationsplein – de blauwe lichten van een ambulance. Alle hulp die kan worden geboden, is nu bij haar. Is ze zwaar gewond? Zal ze het halen? Of leek haar bewusteloosheid erger dan het was? Ik weet het niet en zal het – als voorbijfietser – waarschijnlijk niet te weten komen. Hopelijk niet. Geen item op het journaal van vanavond.

En dan vraag ik me af: wat was de reden van dit ongeval? De roekeloosheid van de fietsers? De complexiteit van de verkeerssituatie op het Martelarenplein? En is dit de plaats waar straks mijn dochters, niet veel jonger dan dat meisje – over enkele jaren elke dag met hun fiets door moeten?

Wat is dat met dat Martelarenplein in Leuven? Voetgangers lopen kriskras door elkaar. Zelfs als je zou willen veilig oversteken, waar doe je dat dan eigenlijk? En die fietsers (ben er zelf ook één) jong en oud, voorzichtig en vooruitziend maar evengoed agressief en snel en dom. Auto’s die persé hun “luie” passagiers tot vlak voor het station willen afzetten. En dan die mastodonte bussen, dreigend hun plaats tussen het kluwen opeisend.

Moest ik verkeersdeskundige van Leuven zijn, man toch, wat zou ik hiervan wakker liggen!

Maar ik ben het niet. En ik weet ook niet onmiddellijk oplossingen hiervoor. Toch zebrapaden voorzien, of aparte fietsstroken, busbanen, ik weet het niet? Nationale campagnes voor meer voorzichtigheid van iedereen die zich in het verkeer begeeft? Haalt dat iets uit?

Ik fiets elke dag in Leuven en er gaat geen dag voorbij of ik zie automobilisten of bussen domme dingen doen, maar evengoed fietsers en voetgangers domme streken uithalen. Want iedereen moet – snel snel – naar zijn plaats van bestemming. Alsof iedereen denkt “hier ben ik, ik begeef me in het verkeer, iedereen moet opzij want hier kom ik, of ik nu te voet ben, met de fiets rij of de auto neem. Ikke ikke ikke en de rest …”

Maar wat een tol om te betalen, zo’n jong meisje, zo kwetsbaar op dat grote, complexe Martelarenplein.

En dan denk ik opnieuw, moest ik verkeersdeskundige zijn, daarvan lag ik wakker. Daarvoor zocht ik oplossingen. Dat pakte ik aan.

Maar ik ben geen verkeersdeskundige. Ik kan alleen maar zelf voorzichtig zijn, mijn dochters leren om zich met gezond verstand op hun fiets in het verkeer te begeven, en heel veel mijn hart vasthouden.

Maar jullie kunnen meer doen dan jullie hart vasthouden. Alstublieft, doe dan meer!

Hopend dat dit ongeval voor dat meisje al bij al nog goed afloopt en hopend dat er iets veranderd aan die chaos op het Martelarenplein.

Kristin Tielemans

Bookmark and Share