Archief per auteur

Herfst in Leuven

Ik ben geboren en getogen in Leuven, ik ben er naar school geweest, heb een paar jaar binnen de ring gewoond en nu kom ik er bijna dagelijks. Ik zou de stad niet kunnen missen en ooit, als ik de lotto win of een paar miljoen erf van een oudtante van wie we het bestaan niet vermoeden, koop ik mij zo’n oud maar volledig gerenoveerd herenhuis met stadstuintje in het centrum. *droomt weg*

Ik ben een herfstkind: geboren in de herfst en compleet gek van de herfst. De kaarsjes, de gezelligheid, en de prachtige kleuren die de natuur op haar sterfbed nog weet te produceren. Ik kan compleet in vervoering raken bij het zien van een rij knalgele euhm bomen. (Want ik kan nog net een eik onderscheiden van een plataan en een berk van een esdoorn, maar verder reikt mijn kennis helaas niet.)

De ruivende bomen fleuren zelfs de saaiste straat op.

2015-10-25 10.26.00

2015-10-20 13.43.26

2015-10-20 13.42.46

De herfst staat ook garant voor de prachtigste zonsopgangen… <3

2015-10-21 08.03.18

2015-10-21 08.04.13

Keizersberg

Aan de Abdij bovenop de Keizersberg ligt een klein maar bescheiden park waar ik tot mijn grote schande nooit eerder op ontdekking was geweest maar de afgevallen blaadjes lokten me naar binnen…

2015-10-25 12.46.13

2015-10-25 13.08.03

2015-10-25 12.59.00

Ik ben vrij zeker dat het hier over lindebomen gaat. Denk ik. Alleszins heel mooie geel-groene blaadjes.

2015-10-25 13.01.57

2015-10-25 13.01.26

2015-10-25 12.57.13

Ik werd tot over mijn oren verliefd op deze Amerikaanse eik, die zelfs in het grauwe licht in vuur en vlam leek te staan.

2015-10-25 12.50.30

2015-10-25 13.04.15

2015-10-25 13.06.11

2015-10-25 12.52.32

2015-10-25 12.52.10

2015-10-25 12.51.46

De Bruul

De Bruul is een klein park midden in de stad met speeltuinen, een graffitimuur en sportvelden. (In ‘t middelbaar kwamen we hier toertjes lopen maar dat trauma schoof ik doelbewust naar de rand van mijn bewustzijn.) Al dat lelijke werd weggedrukt door de knalgele ik gok beuken? Of hazelaars? (Als ik wat beter op de nootjes op de grond had gelet. Maar de blaadjes verblindden me volledig.)

2015-10-21 13.25.16

2015-10-21 13.24.59

2015-10-21 13.24.44

De Kruidtuin

Ook de Botanische Tuin vormde het decor voor mijn middelbare-schooltijd, toen we tijdens lunchpauzes ons verschansten in de serre of op de bankjes aan het vijvertje. In de lente is het er prachtig met een krokussenveld, bloesems en blauwe regen, maar in de herfst zijn er ook een paar bomen die prachtig verkleuren.

2015-10-21 13.41.51

2015-10-21 13.41.26

2015-10-21 13.40.10

2015-10-21 13.36.06

2015-10-21 13.34.47

Wil je nog genieten van de herfstkleuren? Ze zijn nu op hun hoogtepunt, dus haast je rep je naar het dichtstbijzijnde park of bos, geniet en kom tot rust… Voor je het weet staat de winter voor de deur!

Deze post verscheen oorspronkelijk op vandebergentotdezee.wordpress.com.

Bookmark and Share

M-idzomer 2015: een indruk

Waarschijnlijk het chillste festival van het land. #midzomerleuven

M-idzomer is geen typisch festival: goed, het graspleintje zag er kapotgetrapt uit nog voor het festijn goed en wel was begonnen, en je kon er bier krijgen – maar ook cava, en lekker eten, en er lag geen ton afval want iedereen gooide z’n bekertjes netjes in de alom aanwezige vuilnisbakken, er was geen weed te bespeuren maar wel kinderen met beschermende oordoppen en koptelefoons en stukken pizza. Kartonnen krukjes van sponsor KBC, zodat ook de oudere mensen konden genieten van wat comfort. Jong en oud, rolstoelen, iedereen welkom, het gaat er relaxed aan toe. Heerlijk, niet moeten dringen en duwen.

Mijn hoogtepunten, geïllustreerd met de amateuristische fotootjes van mijn smartphone – voor de geweldig goede foto’s kan je bij mijn collega erikO terecht!

Daan

Zo'n stem die erotische luisterboeken zou moeten inspreken. #daan #concert #festival #midzomer

Door een driedubbele boeking van mijn date konden we pas voor het slotoptreden van dag één afzakken naar de festivalweide de binnentuin van Museum M. Dat was Daan, die met zijn stem erotische luisterboeken zou moeten inspreken maar dat helaas ook iets té veel beseft van zichzelf. Voor mij acteert hij iets té veel op het podium, probeert hij iets té veel de rol van artiest te spelen, in plaats van zich helemaal te geven. Kan aan mij liggen, maar zijn muziek vind ik soms te theatraal of net te saai. Gelukkig zijn er nog meezingers als Simple die de hele wei tuin meekregen.
Ik wilde hem al lang eens live zien, en zijn hits liggen wel lekker in het oor dus ondanks de regen – de kartonnen stoeltjes toonden een dubbel nut – genoten van het optreden. Net toen het Icon was (stiekem mijn favoriet nummer) moesten we vertrekken om onze laatste bus te halen (want De Lijn die houdt geen rekening met de kleinere Leuvense festiviteiten).
Isolde Lasoen, de ‘drumster’ en trompettist en bespeelster van andere instrumenten waarvan ik bij god de naam niet zou weten, wist me keihard te pakken met haar stemgeluid dat vooral in het “stukje instrumentale nonsens” (dixit Daan zelf) tussen twee nummers heel diep ging. Wauw.

Stijn Van de Voorde

De Stijn: helemaal geen straf om drie kwartier naar te kijken 😇 #manoverboek #spijtigvandebomen #midzomerleuven

Er was ook plek voor literatuur op de planning! De boekenwurm in mij was meteen enthousiast. Stijn Van de Voorde tourde met Spijtig van de bomen een tijd terug door Vlaanderen, en zou op M-idzomer een ingekorte versie van die ‘een soort van literaire voorstelling over pulp fictie’ brengen. Ik was/ben grote fan van zijn programma Man over boek, en toegegeven drie kwartier naar hem mogen kijken van op de tweede rij is ook geen straf. Om efkes kei-oppervlakkig te doen en al. Het Forum zat gezellig vol, er moesten zelfs mensen rechtstaan, en er werd smakelijk gelachen, en al eens verbaasd gekeken bij de rare boektitels die passeerden, ja, sommige zijn toch écht een verspilling van bomen geweest… Een superleuke voorstelling ook voor niet-boekenwurmen, kortom.

The Me In You

Zeer gecharmeerd door The Me In You. #midzomerleuven #themeinyou

Ik kende deze band totaal niet voor ze op de affiche van M-idzomer verscheen. Maar aangezien ik niet graag sta te gapen op een festival terwijl iedereen rond mij kan meezingen, deed ik mijn research en draaide hun laatste cd een paar keer plus het bloedmooie The girl in armour. En hoe vaker ik die zuivere stemmen hoorde, hoe benieuwder ik werd. Mijn verbazing was groot toen er een groepje niet meer zo heel erg jonge kerels op het podium verscheen – ik had begin-twintigers verwacht, jonge kerels enzo, geen mannen van wie ik me zo kon voorstellen dat ze straks hun klein mannen met een verhaaltje voor het slapengaan gingen instoppen. Ik dacht zelfs efkes dat Spotify zich vergist had in hun playlist en ik een totaal verkeerde band had beluisterd. Tot ze begonnen te zingen, ja. Schoon, zo schoon! Ik heb gebiologeerd zitten luisteren, en af en toe een stukje dat ik herkende, meegezongen, maar niet te hard, want zo’n concert was het niet.
The Me In You heeft er een fan bij.

Arsenal

Openluchtfilm en concert ineens. #midzomerleuven #arsenal #dancedancedance

Eigenlijk geen hoogtepunt voor mij, maar toch het vermelden waard vanwege het originele concept. Eén van de bandleden heeft namelijk een film gemaakt in Japan, die op een groot wit laken, dat voor het podium werd opgespannen, werd afgespeeld. De band bevond zich achter dat laken/filmscherm en speelde live muziek bij de film, waarbij je hen slechts af en toe te zien kreeg. Wat voor mij een beetje tegensloeg, omdat ik Arsenal tien jaar geleden een keer live heb gezien (op was het nu Marktrock of Werchter) en ze verdorie zo’n leuke, dansbare muziek brengen, en nu zat iedereen braaf op zijn kartonnen zitje of op de harde grond op te kijken naar het scherm. Bovendien begonnen ze een half uur later dan op de planning stond, ik vermoed omdat ze stiekem wilden wachten tot het donker genoeg was, maar moesten wij weeral onze laatste bus halen waardoor we maar de helft van de voorstelling hebben kunnen zien. Niet zo tof.

Zo eindigde M-idzomer dus een klein beetje in mineur, door te hoge verwachtingen en te vroege bussen, maar ik ben benieuwd naar volgend jaar. Het kleine museumfestival is intussen een vaste waarde geworden in de culturele/muzikale wereld van Leuven, en als de affiche even sterk is als dit jaar, ben ik ook in 2016 van de partij.

Bookmark and Share

Winterwandeling ‘Met koude botten en rillende knoken’

Na de street art tour die ons in juni met een andere blik door het hedendaagse Leuven leidde, en in september de rondleiding over de Hertogensite zoals ze er in de nabije toekomst zal gaan uitzien, namen we in het kader van Wintertijd in Leuven deel aan de Winterwandeling ​’m​et koude botten en rillende knoken​’.

2014-12-20 17.31.17

De gids nam ons mee naar het Leuven van 500 jaar geleden, het Leuven van Vesalius, Mercator, Erasmus, het Leuven van smalle steegjes, de stinkende Dijle, een pestbuiltje of twee, bloeiende handel, het Leuven van de inquisitie en heksenverbranding (of levend begraven worden, ook een toffe straf), en gebouwen die de tand des tijds hebben doorstaan en die we nu nog kunnen bewonderen.​

Het was koud, ja zo’n ijskoud windje dat door je kleren blaast, dus het drankje in het warme Wereldcafé op het einde was zeer welkom. Een enthousiast biertje of een frisdrankje als afsluiter van een zeer interessante wandeling!

2014-12-20 18.40.03

Je kan volgende vrijdag, zaterdag en zondag nog deelnemen. Inschrijven voor 7 euro per persoon kan bij Toerisme Leuven. Alle info vind je hier.

Deze post verscheen ook op vandebergentotdezee.wordpress.com

Bookmark and Share

Restaurant Hungaria

Voor de vrijgezellen van een vriendin gingen we op zoek naar een sfeervol restaurant, eens iets anders dan anders, ook voor de aanstaande bruid. Zo kwamen we bij Hungaria terecht, buiten het centrum aan de Vaartkom, een buurt die ze momenteel flink aan het uitbouwen zijn en zo pijlsnel in aanzien stijgt. Trendy, jawel.
Op het gelijkvloers van het gebouw is de bar; ons plan was daar eerst uitgebreid te aperitieven, maar we werden meteen naar het restaurant gedirigeerd. Dat ligt op de eerste verdieping en was gezellig aangekleed met kerstlichtjes.

We bestelden alvast een fles cava en wat hapjes terwijl we wachtten op de vijfde persoon van ons gezelschap die zich later zou aansluiten. Terwijl het in de bar al behoorlijk druk was, was het hierboven nog lekker rustig, het was dan ook nog geen 19:00.
Algauw kwam de ober terug met vier glazen cava. Hij was er niet erg happig op om zijn fout te herstellen en toen we erop aandrongen om toch een fles te krijgen, ruimde hij met weinig woorden de glazen af. De rest van de avond hebben we hem niet meer aan onze tafel gezien; de twee andere zaalhulpen waren gelukkig supervriendelijk.

We kregen te horen dat de wachttijd voor de hapjes lang kon duren omdat het druk was in de bar – waarom ze die niet (ook) in de keuken kunnen klaarmaken, is me niet duidelijk, en hoe lang kan het duren om wat kaas en salami te snijden – dus zegden we die bestelling af, en gingen dan maar ineens voor het voorgerecht.
Intussen waren er twee groepen binnengekomen die plaatsnamen aan lange tafels. Het was duidelijk dat er te weinig zaalhulp was om iedereen op zijn wenken te bedienen waardoor het soms even duurde voor we de aandacht van een ober konden trekken. In de hoge ruimte scheen het rumoer nog aan te zwellen nu het restaurant vol zat, wat het minder aangenaam converseren maakte.

We kozen voor het driegangenmenu waarbij je keuze hebt tussen vlees, of vis van de dag. Mijn voorgerecht bestond uit schijfjes eendenborst met een slaatje en balsamico-azijn. Iets te veel sla in verhouding tot het vlees, dat vond een tafelgenoot ook.
Ter afwisseling koos ik koolvis bij het hoofdgerecht, dat werd geserveerd met pastinaakpuree en een botersausje. Zonder extra afwerking van bijvoorbeeld wat gestoomde groentjes, wat wel jammer was want het oog wil ook wat. De vis smaakte nergens naar en in de puree had gerust méér pastinaak gemogen.
Het dessert, moelleux van chocolade, daar kan je bij mij niet veel mee misdoen als hij maar smeuïg is vanbinnen, en dat was hij. De bruid kreeg een vuurwerkje op haar dame blanche, en dat was de ideale afsluiter van ons diner.

Al bij al was het een fijne avond, maar ik denk niet dat ik hier zou komen voor een romantische tête à tête met mijn lief, daarvoor is de setting in die grote ruimte niet intiem genoeg.
Voor een diner met vrienden of familie is het beter geschikt, maar volgende keer zal ik toch vlees kiezen in plaats van vis.

2014-11-29 20.06.12

2014-11-29 20.38.25

2014-11-29 21.44.10

Onze keuze
Het groepsmenu kostte 36 euro per persoon (excl. dranken) en wisselt maandelijks.

Praktisch
Baron d’Eynattenstraat 6, 3000 Leuven
tel: 016 20 06 33
http://www.hungaria.be/

Bookmark and Share

Trixie Whitley in Het Depot – 7 oktober 2014

Over Het Depot wil ik eerst een woordje kwijt. Het is een kleine zaal, die zich daarom prima leent voor de intiemere concerten, met aan het podium een staan- en achteraan een zitgedeelte, en als je per se wil zitten, dan moet je als echte fans toch zeker een half uur, zo niet drie kwartier voor het openen van de deuren gaan klaarstaan. Al dan niet in de regen; die pech kan je hebben.
De deuren openen standaard om 20u (of toch op de concerten waar ik al ben geweest), het voorprogramma begint ten vroegste een half uur later. Dat duurt meestal maar een half uurtje, daarna is er nog eens soundcheck en dergelijke, waardoor het eigenlijke concert pas om 21u30 begint. En mijn laatste bus vertrekt op een weekdag al om 22u45 dus ik heb nog geen enkel concert kunnen uitzitten.

Dit terzijde!

Het voorprogramma werd verzorgd door Tout va bien (bekend van deze Jacques-Brelherwerking, naar het schijnt) die heel erg dapper en heel erg alleen achter een piano zat en het ene na het andere melancholische nummer op ons losliet. Moet ik bij gelegenheid eens cd’tje van zoeken, en als hij dat nog niet heeft, dat hij zich dan maar haast!

Ik ben geen grote Trixie Whitley fan. Eigenlijk ben ik momenteel van geen enkele ‘hedendaagse’ band of zanger echt fan. Fan als in: alle cd’s van voor naar achter kunnen meezingen. Een werkende mens met 586 andere hobby’s heeft daar schrikwekkend weinig tijd voor. Enfin, prioriteiten. Ik ben blij als ik eens één liedje vaak genoeg kan beluisteren om de tekst op zijn minst mee te lippen. Maar als er tussen al die ‘hedendaagse’, lees vooral dansmuziek, dan eens iets speciaals opduikt, dan spits ik mijn oren. Zo ving ik een paar noten op van Trixie Whitley en haar ongelooflijke Stem, meer dan een jaar geleden, en had ik dik spijt dat ik niet naar haar dakoptreden tijdens M-idzomer kon. (Opnieuw: prioriteiten.) Gelukkig kreeg ik een herkansing, en wel tijdens de voorstelling van haar nieuwe cd (die er nog niet is, maar geduld, beste fans, ze komt er vast en zeker) in Het Depot op 7 oktober jongstleden.

IMG_20141008_065400

Het was de eerste keer dat ik haar zag en ik had me haar, dankzij die diepe stem, wel anders voorgesteld. Eigenlijk is ze een gewoon Vlaams meisje. Nu ja, Vlaams-Amerikaans. Gents, dat overduidelijk ook. Een beetje schuchter, en verlegen, en bang dat we haar nieuwe liedjes niet mooi zullen vinden, nu ze zo “voor het eerst” voor publiek speelt. Verser van de pers kan haast niet hé. (Jammer dat ik achteraf hoorde dat het niet echt de eerste keer was, gezien ze enkele dagen eerder ook in Hasselt was gepasseerd.) Het was, om kort te gaan, genieten van de eerste tot en met de laatste noot (vooraleer we de zaal moesten uitstormen om onze bus te halen).

Ik ga die nieuwe cd kopen, is mijn conclusie. En de eerste ook, want die heb ik nog niet. Misschien dat ik dan tegen een volgend concert op zijn minst kan doen alsof ik een liedje ken.

Bookmark and Share

Open Monumentendag: de Hertogensite

De Hertogensite behelst het domein tussen de Kapucijnenvoer en de Minderbroederstraat, waar zich nu o.a. de ziekenhuizen van St. Rafaël en St. Pieter bevinden. De hele site wordt binnenkort geherwaardeerd, gerenoveerd of deels opnieuw opgebouwd. Je kon er hier al meer over lezen.
OMD bood de bezoeker een uniek zicht op de toekomstplannen.

DSC_0994

Deze maquette toont de plannen zoals ze er nu uitzien (maar ze liggen nog niet 100% vast): de blauwe gebouwen blijven bestaan, de witte zijn nieuwe. Zoals je ziet wordt de Dijle langs het Handbooghof opengelegd zodat het hier lekker wandelen zal worden langs het water.

Sint Rafaël
DSC_0993

Hier werd (na het gasthuis aan de Romaanse poort) het eerste ziekenhuis van Leuven opgericht in de vorm van het kankerinstituut. Het gebouw links op de foto, het oudste op deze site, zal worden opgeknapt. De andere, o.a. de uitgebreide verpleegsterschool, worden platgegooid en opgebouwd rond een zogenaamde ‘welzijnstoren’.

DSC_0995

Binnen in het instituut bevindt zich het HistarUZ, het historisch archief van UZ Leuven dat een uitgebreide collectie van honderd jaar medische zorg tentoonstelt.

Eerste Anatomisch Theater
DSC_1008

Tegenover de hoofdingang van de Kruidtuin, op de hoek van de Kapucijnenvoer en de Minderbroederstraat, bevindt zich het eerste anatomische theater van Leuven, gebouwd halverwege de achttiende eeuw.

DSC_0998

DSC_0999

DSC_1006

Een knap gebouwtje waar vroeger de professoren Plantkunde en Anatomie lijken dissecteerden in de winter. ‘s Zomers hielden ze zich bezig met de plantjes in de nabijgelegen kruidentuin.

DSC_1009

Ook de gevels van de Minderbroederstraat zullen grotendeels verdwijnen; hier en daar wordt een oorspronkelijk, waardevol gebouw bewaard.

Heelkunde
DSC_1011

De gebouwen links met de auditoria zullen bewaard worden omwille van hun art déco-elementen.

DSC_0003

Ook het tweede anatomisch theater uit de negentiende eeuw, hier rechts, zal worden gerenoveerd.

DSC_0001

Op deze site bevindt zich een stukje van de twaalfde-eeuwse ringmuur, dat mee in het vernieuwing van de Hertogensite zal worden geïntegreerd. Ik wist zelfs niet dat dit stukje bestond!

DSC_0004

Een eindje verder staat nog een torentje van de oude stadsomwalling. Midden tussen de lelijke twintigste-eeuwgebouwen. Hopelijk weet het vernieuwingsproject dit allemaal mooi te blenden.

St. Pieterskliniek
DSC_0006

Zonder fout het lelijkste gebouw van de hele stad en een doorn in het oog van alle Leuvenaars. In de jaren vijftig werd het oorspronkelijke, negentiende-eeuwse ziekenhuis, in trouwens prachtige neoclassistische stijl, platgegooid om dit gedrocht op neer te poten. En weet u wat het ergst is? In die halve eeuw is het ziekenhuis nooit gebruikt. Zelfs de plakkertjes zitten nog op de vensters. Enkele verdiepingen werden ingericht voor palliatieve zorgen. Wie wil hier nu zijn laatste levensdagen doorbrengen? Gelukkig wordt dit helemaal vernietigd en vervangen door een woontoren.

DSC_0009

Enkele huizen langs de Brusselsestraat zullen ook worden opgeknapt. Wat hun bestemming is, daar ben ik wel benieuwd naar.

DSC_0010

Achter St. Pieter vind je nog meer voorbeelden van prachtige Leuvense architectuurcombinaties. Ahum.

Heel benieuwd hoe de hele site er over let’s say tien jaar zal uitzien. Het is nog wachten op het definitieve plan voor het startschot kan worden gegeven.

Bookmark and Share

OutofOffice TakeOff

unnamed (1)

Op 17 september opent het Musicafé opnieuw maandelijks zijn deuren voor de OutofOffice After Work feestjes. Ook dit jaar gaat elke avond gepaard met een bepaald thema. De openingsavond heeft een aantal extraatjes in petto.

1e verrassing : Carlsberg heeft OutOfOffice als enige voor de regio Leuven verkozen voor hun Nordic concept.

unnamed
Het allernieuwste van Carlsberg : Nordic, exclusief design in een stevige 33cl fles.
Iedereen die vóór 20u30 voorbij de kassa/inkom van OutOfOffice is, krijgt bij het naar huis gaan zo’n collector’s bottle mee!

2e verrassing: ‘by popular demand’ zullen de restaurant- en MVSA verjaardagsdeals er dit jaar ook nog zijn, in een vernieuwd jasje.

MVSA Birthday-deal
Dit seizoen krijg je gratis inkom in de maand van je verjaardag als je voor 20u (stipt) komt! Breng je nog 2 of meer vrienden mee, krijg je er een gratis fles MVSA Cava bovenop!

Klik hier voor info en voorwaarden.

RestOoO-Deal
Iets eten vóór OutOfOffice begint en een gratis attentie/korting meepikken? (Vergeet zeker je CityLife kaart niet mee te nemen)

Check dan hier de lijst van de deelnemende restaurants

Eén toegangsticketje kost 8 euro.
Deuren openen om 19:00, het laatste liedje draait om middernacht.

Bookmark and Share

Hunting street art in Leuven

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op vandebergentotdezee.

In het kader van Leuven in Scène organiseerde het sympathieke duo achter Killerbee Workshops een laat ons zeggen allernatieve stadswandeling langs de street art van mijn stad. Ik verwachtte geen Doel-toestanden en het verraste me dan ook hoeveel street art er in de straten is te vinden als je erop let.

De zogenaamde ‘tags’, waarbij een ‘artiest’ niet meer doet dan z’n naam in vlugge halen op een muur spuiten, blijf ik spuuglelijk vinden, maar man wat hebben wij pareltjes gezien onderweg! We leerden dat er niet altijd ter plaatse en niet altijd met spuitbussen wordt gewerkt. Ik kreeg op den duur gewoon goesting om zelf aan de slag te gaan, enige probleem: ik kan niet tekenen en zou niet verder komen dan een regenboog :-)

Ik ga nu zwijgen en u gewoon een aantal foto’s laten zien, en u aanmoedigen om zelf eens te gaan kijken. In uw eigen stad, waarom niet, op ooghoogte, in hoeken, uit het zicht van camera’s, op en in leegstaande gebouwen. Geef deze kunstenaars het respect dat ze verdienen, want wauw wat die mannen (en vrouwen!) kunnen.
Enfin. Laat de beelden voor zich spreken.

Stationsbuurt en de Vaart

DinDin.

DinDin.

DinDin.

DinDin.

Deze Legomannetjes verschijnen op verschillende plaatsen. Artiest: onbekend.

Deze Legomannetjes verschijnen op verschillende plaatsen. Artiest: onbekend.

Pudding-met-vel-gebouw tussen de Mechelsestraat en de Sluisstraat; wordt afgebroken in september 2014.

DSC_0409

Dzia en Sir 5

DSC_0399

Pudding met vel

DSC_0406

Bisser.

DSC_0420

Aapjes.

DSC_0426

KS.

De spiksplinternieuwe jeugdherberg Cube Hostel in de Brusselsestraat heeft street art in zijn interieur ingewerkt: er zijn werken te vinden in de trappenhal, de slaapkamers en op de buitengevel. Heel leuk initiatief.

DSC_0430

Every journey starts with just a single step.

DSC_0429

Alle monumenten van Leuven verenigd: stadhuis, Kotmadam, luchtballon, Fonske, Ladeuze, Sint-Maartensdal.

Brusselsestraat
De zijmuur van de Sint-Jansschool werd geleend aan een vorig Leuven-in-Scène-project, waaraan onder andere één van de grootsten in de street art wereld deelnam, Mr. 81 Smates.

DSC_0436

Mr. 81 Smates.

Via een klein steegje kom je in de betonnen gangen en galerijen van een appartementsgebouw terecht, dat helemaal opgefleurd is door prachtige stukjes street art van Lucatelli, DinDin, KS, Mr. Leenknecht en Mme la Belge, en nog veel meer.
DSC_0447 DSC_0449 DSC_0454 DSC_0456 DSC_0459

Diestsestraat
De drukste winkelstraat van de stad verbergt in hoekjes en kantjes kleine kunstwerkjes.

IMG_20140712_165036

Halloweenjongen, door DinDin

IMG_20140712_170329

DinDin

Wie meer wil zien van de Leuvense street art (want er is nog veel meer): er bestaat een website waarop zoveel mogelijk van de werken worden verzameld, zelfs kaartgewijs! Check it out here.

Bookmark and Share

Novastar in Het Depot

Ik ben grote fan, dat ga ik direct zeggen.

Het was lang geleden dat we nog iets van de Joost hadden gehoord.
Ik ben de laatste jaren zo weinig bezig geweest met muziek dat ik het vermoedelijk niet gemerkt zou hebben moest hij iets hebben uitgebracht, maar sinds ik ben ingeschreven op een aantal concertnieuwsbrieven, is er weinig dat aan mijn alziend oog kan ontsnappen.

Dus toen werd aangekondigd dat Novastar hun nieuwe tournee in Leuven zou beginnen, nog geen twee weken na het uitbrengen van hun nieuwe album, heb ik geen seconde geaarzeld om tickets te bestellen.

Het was pas één week op voorhand dat ik de nieuwe cd kon kopen, dus uit het hoofd leren zat er niet meer in, maar ik had ze genoeg kunnen beluisteren om van de eerste verbazing te bekomen – hij klinkt als een heel ander mens, de Joost, als een contente mens, zoveel maturiteit spreekt er uit de liedjes, vind ik – en de nieuwe sound te appreciëren. (Al vind ik het maar niks dat zijn stem op de nieuwe plaat niet zo goed en mooi uitkomt als vroeger!)

Om 19:00 stonden we als eersten voor de (nog gesloten) deuren van Het Depot. Echte fans, ah ja hé, ik stond nog net niet met een gesigneerd T-shirt te zwaaien (want als ik dat al had, zou ik het inkaderen, ah ja hé). Tegen het openingsuur stond er een nette rij van aan de deur, in een mooi vierkantje rond het plein, leuk om te zien.
Om 20:00 mochten we naar binnen, we zochten een plaatsje in het midden van de tweede rij (en besloten meteen om de volgende keer op de eerste rij te gaan zitten) want om recht te staan tijdens concerten, daar zijn wij te oud voor, ah ja hé, en om 20:30 begon het voorprogramma, een nog jonge band genaamd Ganashake, die het nogal had voor stevige gitaren.

Het volume stond opvallend hoger dan bij Hooverphonic enkele weken geleden, dus ik was blij dat ik mijn oordopjes mee had.

Na een half uurtje mocht de opwarming al afdruipen en werd het podium gereed gemaakt voor Joost en de zijnen.
Ik had erg uitgekeken naar dit optreden, want Joost heeft een stem die me heel diep kan raken. Bovendien gaat hij zo op in zijn muziek dat het geweldig is om naar hem te kijken. Ik vond het dan ook jammer dat de band totaal niet op elkaar was ingespeeld en Joost regelmatig moest gebaren, of zelfs hardop tellen, om hen in het gareel te houden.

Alsof Leuven niet meer dan een generale repetitie voor hen was.

Hij is duidelijk de baas, en goed, zijn shows zijn meestal een plezier om naar te kijken, chaotisch, spontaan, minder ingestudeerd, zoals hij rondspringt achter of op zijn piano, een plezier zeg ik u, maar die ‘instructies’ die braken voor mij de sfeer.
Zelfs Caramia – mijn absolute favoriet, vooral het kopstemstuk! – klonk niet hetzelfde.

Eigenlijk is het beste optreden dat ik van hen heb gezien – en ik zag er al een aantal: o.a. in de AB en op De Wei tijdens Werchter Classic – een acoustisch optreden in een cultureel centrum ergens in een Antwerps dorp, gewoon zijn stem en zijn gitaar of piano, dat was om bij te bleiten zo schoon.

Maar ik ga dapper zijn cd grijs draaien en als hij nog een keer terugkomt naar Leuven, dan zal ik op de eerste in plaats van de tweede rij zitten. Promise.

Bookmark and Share

Bar Louis

Bar Louis is razend populair bij zaterdagshoppers zoals mezelf, om even uit rusten voor een gezellige babbel met een lekkere hap tussendoor. Het interieur is modern en warm ingericht: donkere muren, gouden accenten, spiegels, een indrukwekkend hoge boekenkast en veel kussens. De gekleurde kaarshoudertjes, het schattige peper- en zoutvaatje en de toffe theepotjes maken de ervaring helemaal af. Het salon met de gouden zetels is een gegeerde plek voor groepjes maar wij met z’n tweetjes krijgen natuurlijk altijd een tête à tête tafeltje in de rij aangeboden. We komen er regelmatig en weten dat het er op zaterdagen rond het middaguur meteen volzit, dus reserveren of er ten laatste om half twaalf bij zijn is de boodschap.
In de zomer kan je profiteren van een tafeltje op het terras dat op de Grote Markt ligt, met zicht op het stadhuis en de mooie oude gevels rondom, en op de stroom passerende dagjesmensen. Een pluspunt!

Op de kaart staat voor ieder wat wils: tapas, pasta, hamburgers, vegetarische maaltijden, soep… Ik kies meestal de dagsoep die met verse groenten en – helaas voor de lijn – vaak room is bereid, en geserveerd wordt met krokant brood. Ik koos één keer een hamburger waar zoveel meer dan enkel een schijfje vlees tussen zat dat ik mes en vork nodig had om die te temmen. Is eens wat anders dan de cheeseburger zoals we die kennen van de MacDonald’s, en veel lekkerder ook. De kaaskroketjes zijn de grote favoriet van mijn vriend, die de menukaart zelfs geen blik meer waardig keurt. Als degustiefje/dessert een thee of nog beter chocomelk op een stokje en mijn lunch is compleet!

De bediening is de ene keer al sneller dan de andere, en op drukkere momenten moet je soms meer moeite doen om hun aandacht te trekken.
De bar kan best oppassen dat hun populariteit hen niet de das omdoet, want daardoor moet het soms té snel vooruit gaan en wordt mensen die enkel iets willen drinken, de deur gewezen ten voordele van mensen die wél iets willen eten, of wordt er (evenwel vriendelijk!) gevraagd van tafel te wisselen als dat beter uitkomt. Ik kan me voorstellen dat dat voor sommige mensen genoeg is om rechtsomkeert te maken, maar wij blijven er hoedanook graag komen.

Hun motto ‘laid back drinks and bites’ legt zichzelf wel uit… Zolang het geen spitsuur is, kan je hier terecht voor een relaxed hapje & drankje!

Qua prijs liggen ze iets boven het gemiddelde studentenbudget dat je veelal in Leuven-centrum terugvindt, maar je krijgt er natuurlijk ook meer kwaliteit voor in de plaats. Voor een lunch met twee kleine porties dagsoep, 1l water, één keer twee kaaskroketten en één keer drie kaaskroketten betaalden we exact 40 euro.


Groentesoep met kaas en balletjes


Kaaskroketjes met een slaatje en Parmezaanse schilfers. Ik had het bord wel stiekem in mijn handtas willen ontvoeren, zo leuk!

Praktisch
Grote Markt 2, 3000 Leuven
016 58 58 52
info@barlouis.be
http://barlouis.be

Bookmark and Share