Archief per auteur

Novastar in Het Depot

Ik ben grote fan, dat ga ik direct zeggen.

Het was lang geleden dat we nog iets van de Joost hadden gehoord.
Ik ben de laatste jaren zo weinig bezig geweest met muziek dat ik het vermoedelijk niet gemerkt zou hebben moest hij iets hebben uitgebracht, maar sinds ik ben ingeschreven op een aantal concertnieuwsbrieven, is er weinig dat aan mijn alziend oog kan ontsnappen.

Dus toen werd aangekondigd dat Novastar hun nieuwe tournee in Leuven zou beginnen, nog geen twee weken na het uitbrengen van hun nieuwe album, heb ik geen seconde geaarzeld om tickets te bestellen.

Het was pas één week op voorhand dat ik de nieuwe cd kon kopen, dus uit het hoofd leren zat er niet meer in, maar ik had ze genoeg kunnen beluisteren om van de eerste verbazing te bekomen – hij klinkt als een heel ander mens, de Joost, als een contente mens, zoveel maturiteit spreekt er uit de liedjes, vind ik – en de nieuwe sound te appreciëren. (Al vind ik het maar niks dat zijn stem op de nieuwe plaat niet zo goed en mooi uitkomt als vroeger!)

Om 19:00 stonden we als eersten voor de (nog gesloten) deuren van Het Depot. Echte fans, ah ja hé, ik stond nog net niet met een gesigneerd T-shirt te zwaaien (want als ik dat al had, zou ik het inkaderen, ah ja hé). Tegen het openingsuur stond er een nette rij van aan de deur, in een mooi vierkantje rond het plein, leuk om te zien.
Om 20:00 mochten we naar binnen, we zochten een plaatsje in het midden van de tweede rij (en besloten meteen om de volgende keer op de eerste rij te gaan zitten) want om recht te staan tijdens concerten, daar zijn wij te oud voor, ah ja hé, en om 20:30 begon het voorprogramma, een nog jonge band genaamd Ganashake, die het nogal had voor stevige gitaren.

Het volume stond opvallend hoger dan bij Hooverphonic enkele weken geleden, dus ik was blij dat ik mijn oordopjes mee had.

Na een half uurtje mocht de opwarming al afdruipen en werd het podium gereed gemaakt voor Joost en de zijnen.
Ik had erg uitgekeken naar dit optreden, want Joost heeft een stem die me heel diep kan raken. Bovendien gaat hij zo op in zijn muziek dat het geweldig is om naar hem te kijken. Ik vond het dan ook jammer dat de band totaal niet op elkaar was ingespeeld en Joost regelmatig moest gebaren, of zelfs hardop tellen, om hen in het gareel te houden.

Alsof Leuven niet meer dan een generale repetitie voor hen was.

Hij is duidelijk de baas, en goed, zijn shows zijn meestal een plezier om naar te kijken, chaotisch, spontaan, minder ingestudeerd, zoals hij rondspringt achter of op zijn piano, een plezier zeg ik u, maar die ‘instructies’ die braken voor mij de sfeer.
Zelfs Caramia – mijn absolute favoriet, vooral het kopstemstuk! – klonk niet hetzelfde.

Eigenlijk is het beste optreden dat ik van hen heb gezien – en ik zag er al een aantal: o.a. in de AB en op De Wei tijdens Werchter Classic – een acoustisch optreden in een cultureel centrum ergens in een Antwerps dorp, gewoon zijn stem en zijn gitaar of piano, dat was om bij te bleiten zo schoon.

Maar ik ga dapper zijn cd grijs draaien en als hij nog een keer terugkomt naar Leuven, dan zal ik op de eerste in plaats van de tweede rij zitten. Promise.

Bookmark and Share

Bar Louis

Bar Louis is razend populair bij zaterdagshoppers zoals mezelf, om even uit rusten voor een gezellige babbel met een lekkere hap tussendoor. Het interieur is modern en warm ingericht: donkere muren, gouden accenten, spiegels, een indrukwekkend hoge boekenkast en veel kussens. De gekleurde kaarshoudertjes, het schattige peper- en zoutvaatje en de toffe theepotjes maken de ervaring helemaal af. Het salon met de gouden zetels is een gegeerde plek voor groepjes maar wij met z’n tweetjes krijgen natuurlijk altijd een tête à tête tafeltje in de rij aangeboden. We komen er regelmatig en weten dat het er op zaterdagen rond het middaguur meteen volzit, dus reserveren of er ten laatste om half twaalf bij zijn is de boodschap.
In de zomer kan je profiteren van een tafeltje op het terras dat op de Grote Markt ligt, met zicht op het stadhuis en de mooie oude gevels rondom, en op de stroom passerende dagjesmensen. Een pluspunt!

Op de kaart staat voor ieder wat wils: tapas, pasta, hamburgers, vegetarische maaltijden, soep… Ik kies meestal de dagsoep die met verse groenten en – helaas voor de lijn – vaak room is bereid, en geserveerd wordt met krokant brood. Ik koos één keer een hamburger waar zoveel meer dan enkel een schijfje vlees tussen zat dat ik mes en vork nodig had om die te temmen. Is eens wat anders dan de cheeseburger zoals we die kennen van de MacDonald’s, en veel lekkerder ook. De kaaskroketjes zijn de grote favoriet van mijn vriend, die de menukaart zelfs geen blik meer waardig keurt. Als degustiefje/dessert een thee of nog beter chocomelk op een stokje en mijn lunch is compleet!

De bediening is de ene keer al sneller dan de andere, en op drukkere momenten moet je soms meer moeite doen om hun aandacht te trekken.
De bar kan best oppassen dat hun populariteit hen niet de das omdoet, want daardoor moet het soms té snel vooruit gaan en wordt mensen die enkel iets willen drinken, de deur gewezen ten voordele van mensen die wél iets willen eten, of wordt er (evenwel vriendelijk!) gevraagd van tafel te wisselen als dat beter uitkomt. Ik kan me voorstellen dat dat voor sommige mensen genoeg is om rechtsomkeert te maken, maar wij blijven er hoedanook graag komen.

Hun motto ‘laid back drinks and bites’ legt zichzelf wel uit… Zolang het geen spitsuur is, kan je hier terecht voor een relaxed hapje & drankje!

Qua prijs liggen ze iets boven het gemiddelde studentenbudget dat je veelal in Leuven-centrum terugvindt, maar je krijgt er natuurlijk ook meer kwaliteit voor in de plaats. Voor een lunch met twee kleine porties dagsoep, 1l water, één keer twee kaaskroketten en één keer drie kaaskroketten betaalden we exact 40 euro.


Groentesoep met kaas en balletjes


Kaaskroketjes met een slaatje en Parmezaanse schilfers. Ik had het bord wel stiekem in mijn handtas willen ontvoeren, zo leuk!

Praktisch
Grote Markt 2, 3000 Leuven
016 58 58 52
info@barlouis.be
http://barlouis.be

Bookmark and Share

Il Giardino d’Inverno

Il Giardino d’Inverno ligt een eindje buiten het centrum – voor zover iets wat in Leuven nog binnen de ring ligt, een ‘eindje’ kan genoemd worden. Bovendien is er twee huizen verder de (weliswaar betalende) parking van het Heilig Hart. Er stopt een bus zowat vlak voor de deur. Eigenlijk is er gewoon geen enkel excuus om dit restaurant geen bezoekje te gunnen!

Het interieur is haast romantisch te noemen: veel kaarslicht, voldoende ruimte rond de tafels = voldoende privacy – heel gezellig allemaal. Je kan er ook met kleine groepen terecht maar eigenlijk leent de sfeer zich vooral voor een wat intiemer onderonsje.
Het restaurant typeert zichzelf met ‘slow food’. Het concept is simpel maar je dient er wel rekening mee te houden als je er gaat eten: hier wordt niks op voorhand klaargemaakt en à la minute opgewarmd, hier geen diepvriesrestjes of vacuüm verpakte toestanden, geen pasta-uit-een-pakje. Alles wordt ter plekke vers klaargemaakt. En dat vraagt tijd, dus vandaar de waarschuwing/slogan op hun raam.

Hoewel die wachttijd in goed gezelschap voorbijvliegt. De bediening is supervriendelijk en geen moeite is hen te veel. Zo had ik de eerste keer gnocchi gekozen van het suggestiemenu als hoofdgerecht, terwijl ik niet doorhad dat het als voorgerecht was bedoeld, maar zonder hier moeilijk over te doen en zonder dat ik erom vroeg werden portie (en prijs, uiteraard) aangepast.

De menukaart biedt onder andere (!) een brede waaier aan sauzen aan die je dan met de ‘pasta van de dag’ geserveerd krijgt. Daarnaast is er een een regelmatig wisselend suggestiemenu met bijvoorbeeld een speciaal soort pasta, of wild, enfin naargelang het seizoen en de goesting van de chef, neem ik aan. Je hebt dus wel even tijd nodig om een keuze te maken…

De laatste keer was ik er met mijn vriend en die had ook moeite met kiezen. Gelukkig zijn er een aantal dingen die we niet lusten zoals paddenstoelen zodat er meteen een aantal gerechten konden geschrapt worden. (Eekhoorntjesbrood komt er verrassend vaak voor.) Uiteindelijk namen we allebei een carpaccio als voorgerecht, ik van zalm en hij van filet pur en bresaola, die in rijkelijke porties kwamen alsof de kok schrik had dat we anders honger zouden lijden tot aan het hoofdgerecht, dat echter snel volgde (naar de ‘slow food’ verwachtingen die we hadden toch). Ik koos hier voor de Ravioli al pesto di melanzane ofte de ravioli met auberginepesto ofte ravioli met een sausje dat een afschuwelijke braakkleur had maar om-duimen-en-vingers-bij-af-te-likken-lekker was. Leuk trouwens dat de ravioli hier en daar een hartjesvorm had. (Het was nochtans geen Valentijn!)

De desserts vind ik iets minder, maar dat ligt aan mij in combinatie met de Italiaanse keuken: behalve tiramissu en sabayon vind ik Italiaanse taartjes en andere zoetigheden meestal té zoet naar mijn smaak. Ik neem dan ook zelden een dessert op restaurant tenzij er chocolade mee gemoeid is.

De prijzen liggen wat hoger dan een doorsnee Italiaans restaurant waarvan er in het centrum dertien in een dozijn terug te vinden zijn maar Il Giardino d’Inverno hoort dan ook niet in dat groepje thuis en je krijgt er gegarandeerd overheerlijke kwaliteit voor in de plaats. Voor 2 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, 0,5l wijn en 1l water betaalden we rond de € 100.

Wij hebben ons favoriete Italiaanse restaurant gevonden!

Praktisch
Naamsestraat 118, 3000 Leuven
016 204 307 of 0498 805 100
ilgiardinodinverno@hotmail.com
http://www.ilgiardinodinverno.com

Bookmark and Share