Posts getagd met ‘Aglaia Konrad’

Finissage en presentatie publicatie ‘zweimal belichtet’

Voor de tentoonstelling FRAUENZIMMER creëerde de in Brussel wonende kunstenares Aglaia Konrad (°1960, Salzburg) in samenwerking met de architect Kris Kimpe een ruimtevullende zigzagwand die de ruimte verdeelt in twee verschillende atmosferen. De voor deze tentoonstelling gepresenteerde foto’s komen uit Konrads immense archief en zijn het resultaat van haar jarenlange interesse in modernistische architectuur inclusief al haar ongewone en excentrieke facetten.

Naar aanleiding van de tentoonstelling produceerde Aglaia Konrad in eigen beheer de nieuwe publicatie zweimal belichtet. Die publicatie wordt voorgesteld aan het publiek op zaterdag 11 mei tussen 17u en 20u in de STUK Expozaal. zweimal belichtet van Aglaia Konrad is een publicatie omtrent een jarenlange onbewuste (praktijk van) fotografie, waarin twee extremen elkaar raken. Stroken film, die, min of meer toevallig, of per ongeluk, in willekeurige omstandigheden tweemaal worden belicht met een onbedoeld resultaat.

De (h)erkenning van die onbedoelde praktijk in een publicatie als deze getuigt van een ongekend, blind vertrouwen in het medium fotografie, als de foto-graaf en de foto-camera beiden een andere kant op kijken; zo gezegd, alsof de foto-grafie zijn eigen plan trekt. Een must voor iedereen voor wie de zoektocht naar de taal van beelden in het rijk van Esperanto (de hoop) ligt.

 Praktisch
11 mei 2013 vam 17.00u tot 20.00u
STUK Expozaal
gratis

Bookmark and Share

Frauenzimmer – Aglaia Konrad

Vanavond woonde ik de vernissage van Frauenzimmer van Aglaia Konrad bij. Aglaia Konrad is bij Leuvenaars wellicht het meest gekend voor haar werk “Balkon pour le fumeur et voyeur“, aka het Gele Balkon aan het Provinciehuis. Voor Frauenzimmer creëerde Konrad in samenwerking met architect Kris Kimpe een ruimtevullende zigzagwand die de ruimte opdeelt in twee verschillende atmosferen. Aan één zijde van de wand toont Konrad monumentale foto’s van architectuur die door de grootte van de afbeeldingen de toeschouwer letterlijk opslokken. Vooral de smalle, spits toelopende ruimtes waar je als toeschouwer de confrontatie aangaat met de grootsheid van de gebouwen maakte indruk op me.

Aan de ander zijde van de wand toont Konrad foto-essays van wooncoplexen van Jean Renaudie en Renée Gailhoustet in Ivry-sur-Seine en het Kyoto International Conference Center van de Japanse architect Sashio Otani. Hoewel de bouwwerken volledig andere functies hebben en door duizenden kilometers van elkaar gescheiden zijn, vallen er verrassende gelijkenissen te ontdekken. De foto’s tonen een architectuur die monumentaal wil zijn en waarin de mens geen plaats lijkt te hebben. Tegelijkertijd zijn de sporen van verval reeds zichtbaar.

Een kleinere opstelling op een tafel toont een werk uit 2012 van Konrad: Concrete City, een verzameling postkaarten die zeer uiteenlopende staaltjes van architectuur toont.

Frauenzimmer - Aglaia Konrad

Frauenzimmer - Aglaia Konrad

Frauenzimmer - Aglaia Konrad

Een must see voor liefhebbers van architectuurfotografie.

Bookmark and Share

Expo Aglaia Konrad in STUK

Van 28 maart tot 12 mei 2013 loopt in de STUK Expozaal een fototentoonstelling van de Oostenrijkse kunstenares Aglaia Konrad.

De in Brussel wonende kunstenares Aglaia Konrad (°1960, Salzburg) weet sinds vele jaren aan de term ‘architectuurfotografie’ een nieuwe dimensie te geven door haar beelden in een ruimtelijke context te integreren. Ze verruimt steeds de conventionele presentatievormen van de fotografie, die door haar benadering plots een fysieke kwaliteit toegemeten krijgt. In deze tentoonstelling construeert Konrad een ruimtevullende zigzag door de expozaal lopende wand waarop ze verschillende thematisch gegroepeerde beelden aanbrengt. Met monumentale wandvullende afdrukken van verschillende ruimtelijke omstandigheden verleent ze een net niet illusionistisch karakter aan één van de kernbegrippen in haar werk: sculpturale architectuur. Voor haar tentoonstellingen en boeken put Konrad meestal uit haar enorm archief aan beelden gemaakt in uiteenlopende bijzondere steden en plaatsen. De immateriële realiteit van de beelden valt veelal samen met de materiële realiteit van de tentoonstellingsruimte. Het werk op zich is geen ‘architectuur’ en ook geen ‘sculptuur’. Het is een intrigerend en gelaagd visueel oeuvre dat zich in de ruimte ertussen situeert.

De opening van de tentoonstelling vindt plaats op 28 maart om 19u.

Bookmark and Share

Dat gele balkon aan het Provinciehuis

Vandaag heb ik in groep het provinciehuis van Vlaams Brabant, gelegen in Leuven, bezocht. We hebben een boeiende uitleg gekregen, zowel wat betreft de interne en externe werking, alsook een toelichting bij het architecturale en de talrijke kunstobjecten die aanwezig zijn in het gebouw.

Tot 1994 bezat de provincie Brabant onnoemelijk veel kunstschatten. Die zijn bij het ontstaan van Vlaams-Brabant op 1 januari 1995 niet verdeeld onder Brussel, Vlaams en Waals Brabant. De kunstschatten zijn vrijwel integraal naar de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel gegaan. Dat impliceert echter helemaal niet dat er geen kunst aanwezig is in dit Provinciehuis, integendeel. Ik moet zeggen dat er wel dermate veel hedendaagse kunst was, dat het mij op dat vlak een beetje tegenviel… Maar dat is subjectief natuurlijk. De provincie Vlaams-Brabant koos ervoor om 1% van de totale bouwkost te spenderen aan het integreren van hedendaagse kunst in het provinciehuis. Zeven kunstenaars creëerden zes kunstwerken in de publieke ruimten van het provinciehuis.

  • Jef Geys: “Zomer in Vlaams-Brabant”
  • Ann Veronica Janssens en Richard Venlet: “Een Film”
  • Eran Schaerf: “Taalgrens”
  • Aglaia Konrad: “Het Balkon”
  • Guy Rombouts: “Windwijzeralfabet”
  • Heimo Zobernig: “Zonder Titel, 2003″

Vandaag kregen we dus een unieke gelegenheid om het Provinciehuis Vlaams-Brabant, in 1998 ontworpen door de Portugese architect Gonçalo Byrne in samenwerking met het Belgische WIT Architecten, langs binnen én buiten te bewonderen. En ja, ook langs buiten, want iedereen die de Leuvense Ring al eens gebruikt ziet daar aan het Provinciehuis dat rare ‘gele balkonnetje’ hangen aan de tiende verdieping. Het opvallende balkon voor rokers is een kunstwerk van Aglaia Konrad (°1960, Salzburg).

Ontwerpster Aglaia Konrad wilde dit kleine plekje verheffen tot symbool voor het visuele, sociale, communicatieve en ontspannende. Nu de ene het een duiventil noemt en de ander het als rokershoek gebruikt, mag je wel spreken van een geslaagd opzet. En dat wij niet de enigen zijn die geïntegreerd zijn door dit gele balkon, getuigt een kortverhalenwedstrijd die in 2003 werd uitgeschreven:

,,Iedereen die het provinciehuis voor de eerste keer ziet, vraagt zich af wat dat kleine, gele ding is aan de zijkant”, vertelt gedeputeerde Jean-Pol Olbrechts (CD&V). ,,Het deed ons nadenken over hoe we dat konden gebruiken bij de officiële opening van het gebouw. We koppelen er een kortverhalenwedstrijd aan vast.” Het genre van het kortverhaal maakt niet uit. Ludiek, crimi, horror of sprookje… als de jury maar aangenaam verrast is. ,,De beste inzendingen zullen bovendien gepubliceerd worden in een ruim verspreide Gele Balkon Pocket ”.

Eens op het balkon wordt de bezoeker niet alleen observator of voyeur, maar ook bekeken object. Op die manier zal het balkon altijd de relatie tussen overheid en bevolking zichtbaar uitdrukken. Of zoals Koen Van Synghel in De Standaard schreef: ‘Als we het provinciehuis als een vertrouwenwekkende ambtenaar in grijs maatpak beschouwen, dan werkt het balkon als een frivool pochetje’.

Voor meer info kan je hier terecht:
Provincie Vlaams-Brabant
Provincieplein 1
3010 Leuven
Tel. 016-26 70 00
Info@vlaamsbrabant.be

Bookmark and Share