Posts getagd met ‘balthazar’

Balthazar in het Depot

Balthazar komt in het Depot tonen dat ze meer zijn dan ‘a flirt’. Dat doen ze met hun nieuwe album ‘Rats’. Een album dat naar eigen zeggen best een romantische plaat is geworden, ‘een soundtrack voor de pleziertjes en tegenslagen van elke dag’. En eerlijk, wie verlangt er zo nu en dan niet naar een soundtrack bij zijn eigen leven om de boel wat op te vrolijken of te dramatiseren? Ook de minder romantische zielen hoeven niet te vrezen, want ook op hun nieuwe plaat is het ritme  meeslepend, de harmonieën  strak en de stem van Jinte Deprez zo sexy dat er een groove doorheen je hele lijf gaat.

De Belgische pop/rockband won in 2006 de publieksprijs op Humo’s Rockrally toen ze amper twee jaar bezig waren. Met hun debuutalbum ‘Applause’ wonnen ze in 2010 een MIA voor beste album. Het was ook in dat jaar dat ze al een keer hun energieke livereputatie eer kwamen aandoen in Het Depot.

Op 6 december treedt Balthazar op in het Depot. Tickets te verkrijgen op www.hetdepot.be

Bookmark and Share

“Balthazar” in Het Depot – Dinsdag 26 oktober 2010

Wat kan een werkende Leuvenaar anders doen dan rustig thuis naar ‘Komen Eten’ kijken op een kille, langzaam wegregenende dinsdagavond, wachtend op de rest van de lange winter? Terwijl het studentenlegioen druk bezig is dronken te worden aan het Sportkot (van het rondjes lopen, dat spreekt)? Naar het Depot trekken natuurlijk, waar Balthazar ten dans speelde in een zo goed als uitverkochte zaal. Voorafgegaan door Marble Sounds, het sinds enkele jaren sluimerend talent verzameld in een groepje rond zanger Pieter Van Dessel.

Marble Sounds gaf, in de lijn van Isbells en Amatorski, een leuk en innemend setje ten beste met luisterliedjes die af en toe stevig openbloeiden. Jammer natuurlijk dat het geroezemoes vaak de stille passages overstemde, maar dat krijg je nu eenmaal met eerder rustige voorprogramma’s.

Hoe je het draait of keert: het was wel degelijk voor Balthazar dat we een avond zonder commentaarstem van Peter Van Asbroeck wilden doorbrengen. De jongens van Balthazar zullen er wel nooit uitgeslapen uitzien: eerder leken ze door hun toetseniste/violiste weggeplukt uit het café na een nachtje feesten op een nieuwe overwinning van KVK. Wat dromerig, plukjes haar omhoog en losse T-shirts: spelen maar! De sound die Balthazar produceerde klonk gelukkig wel uitgeslapen, zo fris als een kakelvers eitje op een nog niet gekreukte ochtendkrant. De elkaar aanvullende stemmen van Maarten Devoldere en Jinte Deprez plakten mooi op de ijzige baslijnen en de strakke percussie.

De mosterd voor hun set werd voor het grootste deel gehaald uit hun recentste worp ‘Applause’. Geef hen maar eens ongelijk, met een catchy radiohitje als  ‘Fifteen Floors’ en simpelweg ijzersterke nummers als ‘Hunger at the Door’ en ‘More Ways’ . En mogen wij zonder blozen ‘Arctic Monkeys’ fluisteren bij de manier waarop ‘Wire’ gebracht werd? Vooruit dan, maar heel stilletjes: Arctic Monkeys. Hun vroegere singletjes ‘This is a flirt’ en ‘Bathroom Lovin’ konden ze zelfs achterwege laten in hun set, en dit zonder een schijntje pijn.

Bij het begin van de bisnummers leek de groep even de concentratie verloren te zijn. Maar een prachtig gebrachte afsluiter ‘Blood Like Wine’ zorgde wat ons betreft voor een motherfucking Disney ending.

Een pluim toch ook voor het Depot en zijn organisatie. Waar elders kan men nog zo vlot binnenwandelen, een pintje bestellen en met datzelfde pintje rustig de zaal in wandelen? Zijn krent laten rusten op één van de old school cinemazeteltjes om dan ten gepaste tijde vooraan post te vatten? En genieten van een goeie akoestiek met een geluidsvolume waarbij het bloed na afloop een keer niet uit de oren loopt?

Niets dan lof voor een zeer geslaagde avond! Wij heffen ons glas op de nacht, den Depot, Balthazar, en de studenten die drie kilometer verderop allang niet meer weten waarop zij het glas heffen.

Bookmark and Share

Marktrock 2010 – Balthazar

Marktrock 2010 - Balthazar

Marktrock 2010 - Balthazar

Marktrock 2010 - Balthazar

Marktrock 2010 - Balthazar

Meer foto’s op flickr.

Bookmark and Share

Marktrock 2008 – zondag

De laatste dag Marktrock besloten we het een beetje kalmer aan te doen. Geen Monza voor ons (stiekem durf ik Stijn Meuris al eens een zagevent vinden), maar wel the Levellers, een groep die bij mij onveranderlijk een nostalgisch gevoel oproept. The Levellers speelden een set vol klassiekers  en kregen daarmee de enthousiaste fans in het publiek helemaal mee. Mark Chadwick spoorde ons aan hun nieuwe cd te kopen of te downloaden, eender wat, als we er maar naar luisterden.

Mijn dag was geslaagd toen the Levellers ‘One way’ speelden, een nummer waarmee talloze mooie herinneringen verbonden zijn. En ja, ik heb keihard meegebruld en op en neer gesprongen. Jammer genoeg verhinderde een geweldige stortbui ons het einde van het optreden mee te maken. De echte fans lieten zich niet ontmoedigen door een malse plensbui, maar wij zochten drogere oorden op. Nog een tip voor de basgitarist: de tijd voor dreadlocks is voorbij als de dreadlocks de kale plekken op je schedel niet meer kunnen verbergen.

Gelukkig duurde de stortbui niet al te lang en bleef het voor de rest van de avond droog. We gingen op zoek naar eten en slenterden wat rond langs de kraampjes. Terug op de Oude Markt luisterden we naar enkele nummers van Arsenal. Ik kende verrassend weinig nummers van deze, toch wel bekende, groep en wat ik hoorde sprak me niet direct aan. Het publiek vond het echter wel te pruimen, dus ligt het ongetwijfeld aan mijn gebrekkige muziekkennis dat dit optreden me niet kon bekoren.

Naar de Vismarkt dan maar voor een hapje Balthazar. Vier jonge, mooie mensen op een podium die duidelijk met plezier stonden te spelen. Fijn om zien hoe enthousiast het publiek reageerde. Dit groepje heeft duidelijk potentieel.

Afsluiter van de avond werd Anouk. We waren een beetje te laat op de Oude Markt, maar slaagden er, mits wat gewring, toch in om tot de voorste rijen door te dringen. Anouk heeft duidelijk veel fans die allemaal graag een plekje zo dicht mogelijk bij het podium wilden versieren. Na wat wachten, verscheen de mevrouw met de indrukwekkende stem op het podium. Meest gehoorde opmerking in onze omgeving: “oh my god, what is she wearing?” In mijn gedachten ging deze innerlijke dialoog aan het optreden vooraf: “Laat ik voor Marktrock eens mijn oudste jeans die al een paar jaar niet meer past, aandoen en dat combineren met een superlelijke loszittende tanktop, een golfje van mijn bomma en een pet van één van mijn exen.” Afschuwelijk lelijk. Nu weet ik wel dat de meeste mensen voor de muziek komen, maar het oog wil ook wat. Anouk is een mooie vrouw, geen reden om jezelf zo toe te takelen.

Het optreden zelf was dik in orde. Al duurde de solo van de muzikanten in het midden veel te lang naar mijn goesting (en die van de rest van het publiek). En al dat rare gedans van Anouk ontlokte menig muziekliefhebber de woorden: “Te veel gedronken, zeker?” “Aan de paddenstoelen gezeten?” Misschien had Anouk beter in de namiddag een dansworkshop meegepikt. ;-) Gelukkig kan ze beter zingen dan dansen. Fantastische stem en geweldige nummers. Nobody’s wife, volledig kapotgedraaid op fuiven, blijft nog altijd overeind.

Een mooie afsluiter voor onze Marktrockdriedaagse.

Bookmark and Share