Posts getagd met ‘Belgische beiaardcultuur’

UNESCO erkent de Belgische beiaardcultuur

Vandaag heeft UNESCO de Belgische beiaardcultuur erkend als een “beste praktijk in het beschermen van immaterieel cultureel erfgoed”. Dat is een belangrijke internationale erkenning voor de Belgische beiaardiers en voor al wie zich in ons land inzet voor de beiaardcultuur. “Ook Leuven, de enige stad in België met nog 4 zingende torens, is enorm blij met deze internationale erkenning”, aldus schepen van cultuur Denise Vandevoort. “De verschillende Leuvense beiaardiers en zeker ook de Leuvense klokken – en beiaardvereniging Campanae Lovanienses zorgen ook in onze stad voor een blijvend draagvlak en vernieuwend repertoire dat de beiaard na 500 jaar relevant houdt”.

Uit verschillende ingediende kandidaturen heeft UNESCO dit jaar slechts één programma geselecteerd als voorbeeldpraktijk voor de omgang met immaterieel cultureel erfgoed: de beiaardcultuur in België. UNESCO nam deze beslissing op de 9de sessie van het Intergovernmental Committee for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage, het bevoegd comité voor de UNESCO-conventie van 2003. Het comité vergadert van 24 tot 28 november in Parijs onder het voorzitterschap van Peru. Het dossier vanuit België was het enige dat door de strenge selectieprocedure geraakte.

De beiaard is ontstaan rond 1500 in de Zuidelijke Nederlanden en is het oudste muzikale massamedium uit de geschiedenis. Vandaag is de beiaard het grootste muziekinstrument ter wereld.

De voorbije 100 jaar hebben beiaardiers en vele anderen die zich voor de beiaardcultuur inspannen dit unieke muzikale erfgoed steeds weten te vernieuwen. We danken het aan hen dat beiaardmuziek nog steeds de atmosfeer van tientallen Belgische steden en gemeenten kleurt, ondanks de ontwikkeling van nieuwere muzikale media, en dat de belangstelling van het publiek voor dit muziekinstrument nog groeit.

UNESCO waardeert deze jarenlange ervaringen en acties in België voor het doorgeven en ontwikkelen van de beiaardcultuur. De organisatie roemt ze als een voorbeeld voor erfgoedgemeenschappen overal ter wereld. Het brede draagvlak ontstaan mede dankzij de uitwisselingen tussen de lokale beiaardwerking, de twee nationale organisaties, de beiaardverenigingen uit ander landen en de Wereldbeiaardfederatie, versterkt de dynamiek van de beiaard. Maar zeker ook het streven naar een evenwicht tussen vernieuwende initiatieven en respect voor de historische rol van de beiaard, haalt UNESCO als bijzonder positief aan. De erkenning door UNESCO betekent een belangrijke morele opsteker voor de beiaardcultuur in ons land en een beloning voor de inzet van tientallen beiaardiers en beiaardliefhebbers in Vlaanderen, Wallonië en Brussel.

Wie meer wil leren over de beiaard en haar rijke geschiedenis raden we het boek Singing Bronze van Luc Rombouts aan.

Bookmark and Share