Posts getagd met ‘Elvis Peeters’

Gedichtendag. 7 plekken, 14 dichters.

Gedichtendag, hét jaarlijkse poëziefeest in Nederland en Vlaanderen, trekt de stad in. In Leuven ontdek je veertien dichters tijdens een poëtisch onderonsje langs vijf karakteristieke cafés en twee aantrekkelijke boekhandels. Als dat maar goed komt.

Naar goede gewoonte zorgen 30CC, Uitgeverij P en ditmaal ook Urban Woorden, ervoor dat je van een boeiend avondje uit kan genieten. Nergens moet je inkom betalen om (niet-)Leuvens dichterstalent te zien. Ga mee op stap en smul van poetry slam van de bovenste plank. Voer voor jong en oud.

ZEVEN PLEKKEN VOL POËZIE:

Op elke locatie gaan de dichters tweemaal aan de slag. Duur per sessie max. 30 minuten. Zo kan je makkelijk van de ene naar de andere locatie. Alle locaties bevinden zich op wandelafstand van elkaar. En als je wilt, mag je ook blijven hangen.

Bookmark and Share

De sfeer van grote dagen. Een literair concert.

Woensdagavond 3 februari zijn we afgezakt naar “het wagehuys” in de Brusselsestraat voor een literair concert van Elvis Peeters. Mijn eerste kennismaking met Elvis Peeters was tijdens een optreden van Aroma di Amore, een maand ervoor tijdens BIMfest. Mijn interesse was gewekt… En toen hij me nadien vertelde dat hij ook een literair concert zou geven in Leuven, besloot ik van de partij te zijn.

Ik had geen idee wat ik moest verwachten, maar wat ik zag en hoorde heeft me aangenaam verrast.

Het decor was een grote, zwarte plastieken achtergrond. Daarvoor was een wit laken gespannen om op te projecteren. Elvis, in wit hemd en zwarte broek, stond daar geflankeerd door 2 muzikanten die op 1 uur tijd zeker elk 4 verschillende instrumenten bespeelden.

Om een ideetje te krijgen, bekijk deze link van 1 van hun repetities.

Het ging dus over de sfeer van de grote dagen, de periode van eind jaren ’70, begin jaren ’80, de opkomst van de punkbeweging en hoe hij en zijn vrienden deze tijdsgeest wisten te vatten, vóór hij zelfs maar officieel in de pers vermeld werd.

Het werd een spoken word voorstelling waar de muziek en de beelden van deze periode in verweven werden. Elvis sprak en schreeuwde, zong en las voor.

Het ging over hun magazine dat over de muziek van die tijd ging, over het bekladden van kerken en banken, over de achterdocht die rond de punkbeweging hing, over de eerste anti-rakettenbetogingen. Over de energie van de muziek en het dansen zonder zorgen, wild en krachtig.

Do it yourself, no future, I wanna be me, I am a poseur, no more heroes.
“We zullen nooit in de toekomst geloven, we zullen hem maken.”

Ik vond het een zeer aangename voorstelling die een klein tipje van de sluier oplichtte van hoe het geweest was.

Bookmark and Share