Posts getagd met ‘festival van vlaanderen’

Programmavoorstelling Festival

Nu woensdag 10 juni om 14u en om 17.30u stelt Pieter Bergé de acht Novecento-concerten van het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant voor in het Radiohuis in Leuven (Boekhandelstraat 2).

0 Festivalteam

Het wordt een blitzbezoek aan de acht Novecento-concerten 2015 in klank en beeld o.l.v. curator Pieter Bergé. Welke werken worden er gespeeld, wat is het achterliggende concept en welke uitvoerders staan op het podium? Terwijl je geniet van een gratis drankje, word je telkens weer binnengeleid in een ander muzikaal universum.

Boek je gratis zitje via het reservatieformulier.

Bookmark and Share

TRANSIT of de allernieuwste muziek van de 21e eeuw

‘Een heerlijke driedaagse met spartelverse composities’ zo typeert Rudy Tambuyser het TRANSITfestival in Staalkaart.

Voor 15 jaar TRANSIT opent Spectra ensemble met een terugblik op bijzondere creaties van eigen bodem: Cardhu van Luc Brewaeys, Feuillage du Cœur van Serge Verstockt en Fragrances van Annelies Van Parys. Daarna is het tijd voor de core business met 17 creaties en werk van maximum 10 jaar oud. Nordic Affect laat voelen dat de hedendaagse muziek in IJsland even zinderend en trillend is als de vulkaan Eyjafjallajökull. Elision Ensemble, hét ensemble voor nieuwe muziek in Australië kiest voor de verrassende combinatie van trompet en slagwerk. In eigen land gedijt ChampdAction volop in de TRANSITbiotoop met de tegendraadse muziek van de jongere generatie. De creatie van de multimediale performance van Hugo Morales, Maarten Buyl en Ann Eysermans zal ongetwijfeld voor vuurwerk zorgen. Het elektrische gitaarkwartet Zwerm maakt een opmerkelijk debuut op TRANSIT mét Mauro Pawlowski als vijfde gitarist (mét een creatie). En daarna is het feest met het broeierig Interzone met twee topensembles in nieuwe muziek: ensemble mosaik (Berlijn) en Neue Vocalsolisten (Stuttgart).

TRANSIT van 24 tot 26 oktober 2014 in STUK in Leuven.

Bookmark and Share

TRANSIT TOPPERS – tips van kenners

15 jaar TRANSIT, dat mag niet ongemerkt voorbij gaan!

TRANSIT is een creatiefestival voor de zoekende componist, de kunstenaar die verandering exploreert, die een alternatief zoekt. TRANSIT creëert een context waarin jonge, getalenteerde componisten van hier kunnen gespeeld en/of door organisatoren opgepikt worden… Maar ook klinkende internationale namen passeren de revue. Vlaamse gevestigde waarden worden dan weer gevraagd te componeren voor internationale topensembles of -solisten. Muzikale vernieuwing, het zoeken naar nieuwe vormen en talen vormt het fundament van de programmering (Maarten Quanten in KTV).

Het slotconcert wordt ook het afsluitend feestconcert voor 20 jaar Festival van Vlaanderen in Leuven, en 15 jaar TRANSITfestival. Het is ook het afscheid van artistiek directeur Mark Delaere, die de fakkel doorgeeft aan Maarten Beirens.

Voor de twijfelaars hierbij nog enkele tips van mensen die betrokken zijn bij TRANSIT.

Mark Delaere, afzwaaiend artistiek directeur van TRANSIT: Er voor de laatste keer een lap op geven

delaere

Spectra speelt Vlaamse muziek die nu al tot de canon van de 21ste eeuw behoort. Serge Verstockt laat de grenzen tussen componist, uitvoerder en luisteraar vervagen (Elision Ensemble). Het Ijslandse barokensemble Nordic Affect speelt hedendaagse muziek die niet ‘neo-barok’ is. ChampdAction brengt het meest tegendraadse concert: 3 componisten offerden een stukje van zichzelf op om een sterker collectief te vormen. Voorwaar een troost in deze ideologisch barre tijden. En dan is er tot slot nog Interzone: mensen gaat dat zien en horen!

Elise Caluwaerts zingt met Spectra op het openingsconcert: Virtuositeit meets een zeldzame muzikale intensiteit op openingsconcert

elise

Ik kijk met spanning en enig ongeduld uit naar het extreem en experimenteel Feuillage du Coeur van Serge Verstockt, onbeschrijflijk te definiëren als vocaal vuurwerk plus ook de creatie El aqua y la Muerte van Filip Rathé. Curiosity killed the cat, maar gelukkig schieten er nog 8 andere levens over om liefst alle concerten te gaan beluisteren en als er toch gekozen moet worden, dan liefst Zwerm & Mauro Pawlowski wegens ongezien experiment en spektakel, Bozzini Quartet met het geweldige Euler Lattice Spirals Scenery van Marc Sabat en ook nog heel graag de nieuwe geluiden en het experiment met multimedia van ChampdAction.

Yarrid Dhooghe, student musicologie: Interzone wil ik koste wat kost niet missen

yarrid

Michael Beils Exit to Enter met  live-video, was een van TRANSITs onvergetelijke momenten van vorig jaar (Lecture). Ook dit jaar kleurt TRANSIT met Enno Poppes Interzone niet enkel binnen de klankenwereld. Deze surrealistische muziek samen met de beelden van videokunstenares Anne Quirynen en fragmenten uit het gelijknamige boek van William S. Burroughs beloven een verrassend totaalspektakel. Zeker uitgevoerd door kleppers zoals ensemble mosaik, Neue Vocalsolisten en Ebrahim Omar wil ik Interzone koste wat kost niet missen.

Pauline Jocqué, ChampdAction & Matrix: De combinatie trompet, slagwerk en elektrische lap-steel gitaar

pauline

Het TRANSIT-festival belooft dit jaar een opmerkelijke feesteditie te worden. Hooggespannen zijn alvast mijn verwachtingen voor het concert van het Elision Ensemble op zondag. Ik kijk in het bijzonder uit naar het nieuwe werk van Richard Barrett. Hun nauwe samenwerking-sinds-jaren staat steeds garant voor kwaliteit en muzikaliteit. De eigenzinnige combinatie van trompet, slagwerk en elektrische lap-steel gitaar doet mijn nieuwsgierigheid alleen maar toenemen. Ook de nieuwe compositie van Frederik Neyrinck voor Bozzini Quartet staat op mijn muzikale verlanglijstje.

Gerrit Valckenaers, Klara Late Night Lab en Valckenaers & Vanhoudt: De coolste klassieke elektrische gitaristen op één podium

gerrit

Het gitaarkwartet Zwerm legde de voorbije jaren een boeiend parcours af, met 2 knappe cds en nevensprongen zoals hun Electric Consort en de Zwerm Fanfare. Bij componist Matthew Shlomowitz, die Zwerm al op cd zette, is de dialoog met de popcultuur de rode draad. De samenwerking met Mauro Pawlowski is de logische voortzetting van dit buiten de lijntjes kleuren. De coolste klassieke elektrische gitaristen op één podium met de grootste liefhebber (én kenner) van avantgarde-klassiek uit de Belgische rockgeschiedenis…

Daan Janssens, componist en dirigent Nadar Ensemble: De benadering van het medium muziektheater

daan

Zelf ben ik steeds erg onder de indruk geweest van het werk van Enno Poppe. En dan zeker van de langere ensemblecomposities die hij de laatste jaren schreef, zoals zijn Speicher cyclus, waar we tijdens TRANSIT 2012 een deel van hoorden. Hoe hij omgaat met kwarttoonharmonie en lange muzikale bogen vind ik bijzonder sterk. Ik ben dan ook heel benieuwd hoe hij het medium muziektheater zal benaderen. Zeker als het uitgevoerd wordt door topmuzikanten zoals de Neue Vocalsolisten en ensemble mosaik.

Meer info over TRANSIT.

Bookmark and Share

Zwarte engelen en hemelse uitvoerders // 16 oktober 2014

Op donderdag zestien oktober stond met het alom geprezen quartet-lab het meest gehypet concert van het Festival van Vlaanderen op het programma. Reeds wekenlang sierden de profielfoto’s van Pekka Kuusisto, Patricia Kopatchinskaja, Lilli Maijala en Pieter Wispelwey het Leuvense straatbeeld. De PR-strategie van het festival had duidelijk zijn vruchten afgeworpen want het concert kende een ongeziene opkomst, die zelfs het ensemble Oxalys in 2012 voor Das lied vond der Erde niet gerealiseerd kreeg. Ik had dan ook torenhoge verwachtingen toen ik donderdagavond in het centraal auditorium van Gasthuisberg plaatsnam.

Het concert werd opgevat als een muzikale reis door de tijd, waarbij geopend werd met het Strijkkwartet nr. 4, opus 18 van Ludwig Van Beethoven. De keuze voor het vierde strijkkwartet is enigszins vreemd te noemen. Het werk past enerzijds niet echt in de filosofie van het festival, dat focust op werken uit de twintigste eeuw, maar is daarnaast ook één van Beethovens minder bekende werken. Hoewel dit werk voor de “overwegend conservatieve luisteraars” (zoals mijn collega van Klassiek Centraal het verwoordde) ongetwijfeld een aangename opener van de avond zal geweest zijn, was het voor ondergetekende eerder een noodzakelijke aanloop naar het échte werk. Zeker aangezien eerste violiste Kopatchinskaja, die nochtans de hemel ingeprezen wordt door de internationale muziekpers, niet altijd even zuiver haar partij afwerkte.

Gelukkig werd de ietwat valse start snel vergeten. De Three Madrigals van Tsjechisch componist Bohuslav Martinů werden gespeeld door het Finse duo Kuusisto/Maijala en vormden een eerste orgelpunt van de avond. Op de uitvoering van beide musici viel weinig tot niets aan te merken. Het Poco allegro werd met een ongelofelijke virtuositeit en aan een verschroeiend tempo afgewerkt wat de luisteraars met open mond deed nadenken over wat er ons in het Allegro nog te wachten stond. Toch was het vooral de aanstekelijkheid van violist Pekka Kuusisto en de chemie tussen beide uitvoerders die ervoor zorgde dat de toeschouwers een memorabele uitvoering van het werk van Martinů te horen kregen. Onder daverend applaus verlieten beide Finnen het podium om zich voor te bereiden op het slotwerk van de avond.

Voor het echter zo ver was, kregen we na de pauze eerst nog de andere helft van het kwartet te horen. Pieter Wispelwey, die eerder al voor het openingsconcert naar Leuven afgezakt was, bracht samen met Patricia Kopatchinskaja de Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel. Een mooi voorproefje voor het slotconcert met deFilharmonie waar de Bolero en La Valse van dezelfde componist gebracht zullen worden. De Sonate voor viool en cello was de twee strijkers op het lijf geschreven, aangezien ze beiden voornamelijk als solisten bekend zijn. In het Allegro krijgen de twee uitvoerders namelijk twee zeer uiteenlopende partijen en lijken ze vaak eerder naast elkaar, dan wel met elkaar te spelen. In de daaropvolgende delen: Très Vif, Lent en Vif, avec entrain groeien de twee steeds dichter naar elkaar toe, waardoor Wispelwey en Kopatchinskaja als volwaardig duo het stuk afwerkten. De meer ingetogen speelstijl van de Moldavische kwam het werk ook ten goede. Door haar passionele bewegingen binnen de perken te houden, kregen we een veel zuiverder uitvoering te horen. De missers bij Beethoven waren bij deze vergeten en vergeven.

Het hoogtepunt van de avond kwam er met Black Angels van de Amerikaan George Crumb. De avant-gardecomponist staat bekend om zijn onorthodoxe benadering van het concept “strijkkwartet” en ook in dit werk werd quartet-lab uit de klassieke opstelling met twee violen, een altviool en een cello gehaald. De twee gongs en tafels met gevulde wijnglazen, die al heel het concert als voorbode op het podium stonden, werden tijdens Black Angels ingezet naast de vier strijkers. Niet alleen de uitbreiding van het instrumentarium van het kwartet, maar ook de verschillende speeltechnieken die het viertal hanteerde, hulden het centraal auditorium in een mysterieuze en zelfs lugubere sfeer. Het contrast met de impressionistische Ravel kon haast niet groter zijn. De uitvoering zelf was tevens van een ongeziene kwaliteit. Vooral Pekka Kuusisto leefde zich volledig in wanneer hij onheilspellend mocht beginnen tellen. Het kippenvel stond meermaals op mijn armen wanneer de uitvoerders met hun gevulde wijnglazen etherische klanken de aula instuurden en het kwartet toonde dat het niet alleen met hun eigen instrument maar ook met de vele uitstapjes geen enkel probleem had. De vier uitvoerders waren met dit werk hun status als solist verloren en toonden dat ze met z’n vieren een geweldig kwartet hebben opgericht. Ik hoop dat we hen in de toekomst nog dikwijls in de Belgische concertzalen mogen verwachten.

Door Jasper Croonen.

Dit artikel verscheen eerder op CLUB KULtuur.

Bookmark and Share

Voorstelling themanummer Kunsttijdschrift Vlaanderen

Voor het openingsconcert met Pieter Wispelwey en Nieuw Ensemble Amsterdam vond in de Maurits Sabbebibliotheek van de Faculteit Theologie de voorstelling plaats van het themanummer Kunsttijdschrift Vlaanderen over 20 jaar Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant. Dit in aanwezigheid van kersvers minister van Cultuur Sven Gatz.

Hoofdredacteur Emmanuel Van Lierde kwam eerst aan het woord en gaf toelichting bij het nieuwe nummer van Kunsttijdschrift Vlaanderen. Hij werd gevolgd door artistiek directeur van het Festival van Vlaanderen, Mark Delaere. Mark Delaere gaf een kort overzicht van de geschiedenis van het festival dat zich 20 jaar geleden afscheurde van het Festival van Vlaanderen Brussel. Het festival heeft door de jaren heen steeds aandacht besteed aan verruiming van haar publiek én repertoire.

Het is één van de weinige “klassieke” festivals die erin slaagt ook een jonger publiek aan te spreken. Festival van Vlaanderen geeft musici van eigen bodem een podium, maar slaagt er ook in grote buitenlandse namen aan te trekken. Ondertussen heeft Transit festival voor nieuwe muziek zich gepositioneerd in het veld van de Europese hedendaagse muziek en blijft het Festival inzetten op artistieke innovatie. Hiertoe gaat het Festival regelmatig coproducties aan met buitenlandse festivals. Tot slot benadrukte Mark Delaere het belang van overheidssteun voor dit soort festivals en de nood aan een podiumplek voor klassieke muziek in Leuven.

Nog tot eind oktober kan je genieten van het diverse aanbod van het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant.

Bookmark and Share

Feesteditie Festival van Vlaanderen in zicht!

Jan Michiels blikt terug en voorspelt…
Jan Michiels liep de voorbije twintig jaar een spannend traject in het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant. Met vaak avontuurlijke programma’s wist hij het publiek te bekoren. Luister en kijk naar het interview met Jan die terugblikt, voorspellingen doet en zijn concert toelicht met het Goeyvaerts trio tijdens de feesteditie.

NOVECENTOCONCERT ma 29 sep Goeyvaerts String Trio & Jan Michiels

UP belooft een overgetelijke ervaring met Vingt Regards
In Vingt Regards klinkt geen woord, en toch gaat deze muziek over meer dan klank alleen. Messiaen steekt er de loftrompet van de incarnatie, via een muzikaal betoog dat doorspekt is met elementen uit de katholieke theologie en spiritualiteit. Pianist Steven Osborne brak internationaal door met zijn cd opname ervan. Jan Christiaens is uw ervaren gids door het werk. (org. Universitaire Parochie)

LEZING EN UITVOERING ma 29 sep / wo 1 okt

Vormingplus bereidt u voor op het liedrecital met Stella Doufexis
David Lodewyckx begeleidt u langs de virtuoze zanglijnen, parelende pianopassages, ingetogen passie en expressieve uitbarstingen in de liederen van Debussy, Mahler en Berg. Stella Doufexis en Daniel Heide vormen een schitterend liedduo. Voor hun CD met Debussy-liederen 2013 hadden critici woorden te kort om de buitengewone kwaliteit te beschrijven. (org. Vormingplus Oost-Brabant)

VOORBESCHOUWING en CONCERT wo 8 okt / di 14 okt

Davidsfonds neemt u mee naar de repetities van deFilharmonie
Hoe klonken de eerste orkesten? Welke componisten schreven orkestmuziek? Hoe functioneert een orkest? Is een dirigent echt nodig en wat doet een concertmeester eigenlijk? Marc Erkens en de muzikanten van deFilharmonie geven antwoord op al uw vragen. U beleeft zowel de voorbereiding als de uitvoering van het feestconcert. (org. Davidsfonds)
DAGEVENEMENT do 23 okt Feest met deFilharmonie

Bookmark and Share

Piano versus slagwerk in de 20ste eeuw

Ralph van Raat & Ramon Lormans brengen muzikale mijlpalen van de 20ste eeuw voor piano en slagwerk.

Experiment met piano en slagwerk leidde tot een wereld boordevol nieuwe klanken in de vorige eeuw. Van Raat en Lormans steken opnieuw het vuur aan de lont in een explosief concert.

Boulez voegt een extreem expressief en demonisch toccata toe in zijn eerste pianosonate. Xenakis evoceert in Rebonds een primitieve oerkracht: hyper-energetisch en luid. En in Guero van Lachenmann vervaagt de grens tussen piano en slagwerk; er is niet één vertrouwd pianogeluid te horen. In Kontakte vernieuwt Stockhausen het repertoire voor mixed media door piano en percussie te combineren met tape.

Beleef de live uitvoering van vier mijlpalen uit de 20ste eeuw, het wordt een spannend avontuur!

Praktisch
Maandag 14 oktober 2013 20.30u
STUK Leuven
Tickets €18 (korting €13,50/€9)
Meer info 

Bookmark and Share

Slotfeest Festival van Vlaanderen

Stervioliste Patricia Kopatchinskaja speelt op het slotconcert van het Festival van Vlaanderen in Leuven. Blootsvloets, stoutmoedig, expressief. In duo met de Turkse pianist Fazil Say. Met vuur en passie vertolken ze Ravel, Bartok, Say en Prokofiev. Mis deze unieke kans niet!

Op dinsdag 25 oktokber om 20.30u in het Centraal Auditorium op Gasthuisberg.

Meer informatie via: 0496/79 34 20 of martine@festivalvlaamsbrabant.be, www.festivalvlaamsbrabant.be.

Bookmark and Share

Nieuw Ensemble – Muzikale grensverleggers in de 20ste eeuw

Tip voor een diepe culturele duik in de 20ste eeuw! Nieuw Ensemble Amsterdam brengt het kolkende bijna apocalyptische’ Déserts’ van Edgard Varèse. Tegelijkertijd draait de gelijknamige magische film van Bill Viola. Viola is een van de belangrijkste videokunstenaars van dit moment. Het festivalconcert vindt plaats op woensdag 12 oktober in de Schouwburg van Leuven. Reserveren kan op 016/300 900.

Bookmark and Share

NOVECENTO lonkt naar de oude muziek

In het kader van het festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant kijkt NOVECENTO vanuit de 20ste eeuw terug met Preludes en fuga’s van Bach en Shostakovitsj (Andreas Staier op klavecimbel en Alexander Melnikov op piano). Neue Vocalsolisten brengen hilarische madrigalen uit de 16de én 20ste eeuw. En de combinatie van Ysaÿe en Paganini is zelfs voor topviolist Thomas Zehetmair een uitdaging. Voor het pure novecentowerk kon het festival Orchestre National de Lille strikken met Debussy, Ravel en Françaix op het programma. Nieuw Ensemble uit Amsterdam projecteert de film van Bill Viola tijdens Varèse’s meesterwerk Déserts. BL!NDMAN [sax] en [drums] duiken opnieuw de jaren 1980 in met Maximalist!. Patricia Kopatchinskaja & pianist Fazil Say spelen het slotconcert en dat zorgt voor passie op de muzikale werkvloer.

Van 26 sep tot 25 okt 2011 in Leuven.

Bookmark and Share