Posts getagd met ‘herdenking’

HERDENKING VERWOESTING EN BEVRIJDING VAN LEUVEN

Zoals het al vele jaren de traditie is, werd op 1 september de verwoesting en de bevrijding van de stad Leuven herdacht.
Het honderdtal aanwezigen bestond uit leden van vaderlandslievende verenigingen, van het stadsbestuur, het leger en de jaartallen en de vele genodigden van de vele landen die hielpen bij de bevrijding van Leuven in beide oorlogen.
Eerst werd de stadsbegraafplaats in Heverlee bezocht.

IMG_0011

Aan de crypte van de oorlogsslachtoffers en de oud-strijders werd een toespraak gehouden en bloemen neergelegd, waarna de Leuvense concertband de Last Post en het Belgisch volkslied ten gehore brachten. Talrijke vlaggen gaven deze hulde een kleurrijk cachet.

IMG_0031

Met twee bussen werden de deelnemers naar het Engels kerkhof vervoerd. Daar werd eveneens met de vlaggen een erehaag gevormd. Burgemeester Tobback deed tijdens zijn toespraak een wens voor vrede en vooral een oproep om de herinneringen aan deze verschrikkelijke oorlogen te bewaren om het nageslacht te behoeden voor herhaling van deze tragische gebeurtenissen.

IMG_0012

Dan volgde hetzelfde scenario als op het stadskerkhof: neerleggen van de bloemen en de gebruikelijke hymnes: Last Post, Europees en Belgisch volkslied, mooi uitgevoerd oor de muziekkapel van de luchtmacht.

IMG_0029

IMG_0024

IMG_0022

IMG_0020

Met een receptie op het stadhuis werd deze herdenking afgesloten.

Bookmark and Share

Herdenking verwoesting (1914) en bevrijding (1944) van Leuven

Gisteren vond de herdenking van zowel de verwoesting van Leuven in 1914 als de bevrijding van Leuven in 1944 plaats. In aanwezigheid van afgevaardigden van ambassades van de geallieerde landen, werd er hulde gebracht aan de gesneuvelden met toespraken en bloemlegging en de last post – dit alles samen met afgevaardigden van Stad Leuven, delegaties van het Verbond der Jaartallen en vaderlandslievende verenigingen .

Een eerste plechtigheid vond plaats op de stadsbegraafplaats. Op het einde kon de crypte voor oorlogsslachtoffers bezocht worden. Vervolgens was er een huldiging op het ‘Engels Kerkhof’ in Heverlee.

IMG_9943

IMG_9941

IMG_9948IMG_9945

IMG_9949

IMG_9951

IMG_9953

IMG_9959

IMG_9960

IMG_9965

IMG_9971

IMG_9975

IMG_9976

IMG_9978

Bookmark and Share

11 novemberviering vredesmonument Martelarenplein

Op 11 november dit jaar werd een bloemenhulde gehouden aan het vredesmonument op het Martelarenplein (station) in Leuven voor alle slachtoffers die om het leven kwamen door de militaire terreur op de bevolking. Vooral de 272 burgerslachtoffers die eind augustus 1914 omkwamen.

Bookmark and Share

Herdenking Onbekende oorlogsvrouw – 11 nov 2014

Voorafgaand aan de officiële Wapenstilstandsherdenking om 11 u aan het vredesmonument op het Martelarenplein herdenken reeds enkele jaren een aantal Leuvense vrouwenbewegingen de Onbekende – vergeten-  Oorlogsvrouwen.
De actie wordt sinds de Vrouwendag van 2002 – in Leuven,  jaarlijks georganiseerd door verenigingen als Women in Black, Pax Christi Leuven, KVLV Leuven en Zij-Kant Leuven en heeft de steun van de stad.

Euralie, een Tutsi vrouw getuigde dit jaar over het oorlogsgeweld tijdens de genocide in Rwanda.
Er was poezie, een getuigenis van Lieve Devijver in naam van haar tijdens de oorlog omgekomen grootouders, er was een fragment uit het boek van het project “Ik kom van ver” en Strijdkoor Kontrarie zong vredesliederen.







Bookmark and Share

Belgisch vorstenpaar en Duitse president herdenken WO I

De Eerste Wereldoorlog. Elk jaar herdenken we die Grote Oorlog op 11 november, ook wel bekend als wapenstilstand. Maar in 2014, het jaar waarin het exact 100 jaar geleden is dat de oorlog begon, wordt er in ons land extra stilgestaan bij het leed en de overledenen. De laatste veterane mag deze verjaardag weliswaar niet meer meemaken (zij overleed twee jaar geleden), maar de herinnering aan de verliezen, de opgetekende verhalen en een land dat doorspekt wordt met monumenten, getuigen nog steeds dat het collectief bewustzijn de herhaling van zulke gruwel liever niet tegemoet ziet.

Leuven, als één van de steden die het hardst werd getroffen tijdens die Eerste Wereldoorlog, heeft een onlosmakelijke band met deze verjaardag. Exact 100 jaar geleden, op 4 augustus, viel Duitsland België binnen. Na ruim twee weken werd Leuven reeds bezet. Op 27 augustus werd de volledige bevolking uit de stad gedreven, waarna 2 dagen later, op 29 augustus, onze stad door de Duitsers in brand werd gestoken. 209 burgers kwamen om, en grote delen in het centrum en rond het station werden in as gelegd. In de brand die de hele stad teisterde, was één van de grootste verliezen wellicht de Universiteitsbibliotheek; van de rijke verzameling handschriften en de ruim driehonderdduizend boeken bleef niets meer over. De wereld keek verontwaardigd toe, en de brand werd een symbool voor de zinloosheid van de oorlog. De bibliotheek werd heropgebouwd, om dan tijdens de Tweede Wereldoorlog opnieuw de vlammen ten prooi te vallen – ironisch genoeg gingen tijdens die tweede brand ook veel na de vorige oorlog door Duitsland geleverde boeken verloren.

Nu, dag op dag een eeuw later dan die bewuste inval, kwam de Duitse president Joachim Gauck naar de martelaarstad Leuven, om, samen met koning Filip en koningin Mathilde, de start van deze gruwelijke periode te herdenken. Zowel het vorstenpaar alsook de president werden door burgemeester Louis Tobback opgewacht op de Grote Markt in Leuven. Ook twee van de ontslagnemende vice-premiers, Pieter De Crem, Minister van Landsverdediging, en Didier Reynders, Minister van Buitenlandse Zaken, waren aanwezig om de prominente gasten te verwelkomen. De president schudde de burgemeester de hand en leek zich te verontschuldigen. Daarna nam hij de tijd om het oude stadhuis te bewonderen, één van de gebouwen die tijdens de brand niet compleet verwoest werden. Nadat het vorstenpaar ook even de tijd nam om de talrijk aanwezige menigte te begroeten, begaf het gezelschap zich naar de Universiteitshal.

De president verontschuldigde zich voor het onrecht dat het neutrale België ten deel viel tijdens de overvallen van Duitsland, zowel in de Eerste alsook in de Tweede Wereldoorlog. “Vandaag komen we samen om de doden te herdenken. In verdriet staan we verenigd rond de graven, en we voelen het behouden van de vrede aan als een verplichting tegenover de slachtoffers van de oorlog”, aldus Joachim Gauck. Rik Torfs, rector van de KU Leuven, had voordien al zijn dankbaarheid betuigt dat net de president vandaag aanwezig was voor de plechtigheden. Hij haalde echter ook aan dat we niet mogen herdenken vanuit een positie waarin we onszelf beter wanen, alsof het ons nooit zou overkomen. Op dagen als vandaag moeten we eens te meer stilstaan bij hoe een dictatuur tot stand kan komen, waar iets niet doen net wel consequenties heeft, en welke angst, verdriet en pijn voortvloeien uit de handelingen zoals die 100 jaar geleden hebben plaatsgevonden.

Na de speeches werd er een gedenkplaat onthuld, ter herinnering aan de brand van Leuven en de gevallen slachtoffers – opgesteld in zowel het Nederlands, het Frans, het Engels alsook in het Duits. Ook werd even de tijd genomen om het Gulden Boek van de stad Leuven en de KU Leuven te ondertekenen.

Over de Bondgenotenlaan ging het daarna naar het Martelarenplein, waar de dranghekken wel enorm ver leken te staan. Koning Filip en president Gauck legden daar elk een bloemenkrans neer aan het oorlogsmonument voor de slachtoffers van Wereldoorlog I. President Gauck nam daarbij uitgebreid de tijd om de bloemenkrans met het nodige respect achter te laten. Onder het toeziend oog van enkele oud-strijders werd op trompet “Te Velde” ten gehore gebracht, waarna het gezelschap afscheid nam. Ook op het Martelarenplein nam het vorstenpaar nog even de tijd om de aanwezigen toe te wuiven, waarvan enkelen meer aandacht leken te hebben voor hen dan voor de eigenlijke herdenking.

Na een dag zoals vandaag ben ik me er heel bewust van dat de gruwel van de oorlog voor ons veelal iets is uit geschiedenisboeken en verbloemde verhalen van opa zaliger. Maar de conflicten die vandaag de dag woeden, kwamen in de afgelopen maanden wel uitermate dichtbij. Laat ons hopen dat velen onder ons elke dag heel bewust langs het oorlogsmonument op het Martelarenplein wandelen, wetende dat onze dagdagelijkse rompslomp in het niets valt vergeleken met de ellende van een oorlog die in onze o zo vredevolle straten reeds twee maal heeft gewoed. En laat ons mijmeren over de woorden van rector Rik Torfs: “Boeken zijn elkaars vrienden, ook als ze vijanden zijn”.

Lees verder.

Bookmark and Share

Herdenking WOI in Leuven

In de Leuvense binnenstad hoef je niet ver te gaan om een herinnering van één van beide wereldoorlogen tegen te komen. De universiteitsbibliotheek op het Ladeuzeplein is wellicht het meest gekende Leuvense monument dat deze oorlog herdenkt. Toerisme Leuven wil in het kader van de herdenking van de Groote Oorlog de toren van de universiteitsbibliotheek permanent ontsluiten met een tentoonstelling over deze periode.

Net zoals in de andere martelaarssteden werd de techniek van de terreur op de burgers ook in Leuven in alle wreedheid toegepast. Tijdens de nacht van 24 op 25 augustus 1914 werden 2000 panden in de binnenstad in brand gestoken. Zo’n 200 Leuvenaars werden doodgeschoten. Reden was: de burgerbevolking terroriseren om ze onder de knoet te houden zodat de Duitse troepen, maximaal konden ingezet worden om zo snel mogelijk door te stoten naar Frankrijk. Internationaal ontstond grote verontwaardiging over dit onrecht Leuven aangedaan. De brand in de universiteitsbibliotheek werd hét symbool voor het martelaarschap van Leuven en de barbarij van de Duitsers.

Het is de bedoeling dat op elk van de 5 verdiepingen van de toren een deel van het verhaal van de universiteitsbibliotheek verteld zal worden:

  • 1e verdieping: de brand van de universiteitsbibliotheek (in de Naamsestraat, de huidige universiteitshallen) in 1914. 300.000 boeken gingen in de vlammen op.
  • 2e verdieping: de internationale verontwaardiging en solidariteit die tot stand kwam.
  • 3e verdieping: de wederopbouw van een nieuwe bibliotheek zoals we ze nu kennen op het Ladeuzeplein (1921-1928).
  • 4e verdieping: de brand van deze bibliotheek op 16-17 mei 1940. 900.000 boeken worden vernield.
  • 5e verdieping: de vredesbeiaard. Klokken worden in oorlogstijd gegoten tot kanonnen.

Daarnaast worden in 2014 de tragische dagen van 24 en 25 augustus 1914 herdacht met plechtigheden gedurende 4 dagen.

Bookmark and Share