Posts getagd met ‘Leivese oeetdrikkinge’

‘t Es veil jore lê

‘k Was vandoog ieel vrig up. ‘k Vilden et persies on men botte dat de lente doo was. ’t Was pertèng nog allef doister as ek al men veidei toetrok en e stapken in de wieereld zette. Tot up de Gruete Mèt. Doo was “’t Moerinneke” altoëd vrig oupe en ik installeide me mei ne straffe kaffei en nen upgewêrmde kroissân vei ’t vinster.

Da’s een ploits wooda ge persies zicht up den ieele wiereld et. Zellefs zue vrig es er al ieel wa passozje.

“Den Dens” kwamp mei zenne kramikkelege velo vanoeet de Sjipstroot, ieen and on ’t stier en in d’ander zenne lange stok, ristend up zen schaver. Den allerleste lanteirel die em up zennen toernei mioest oeetdeun, was doëne on den antrei van St. Pieeterskerk.

En vanachter d’ukske van de Nasjonool Bank, kwamp den ieesten tram 3 al Tinsestroot afgerê. Doëne kwamp van Lovenzjoel en rij dan langst de Lange Trappe, de Sjipstroot in en zue noo de Boelenbêrg. Troog bêrg up, langst “Achter de Latte” noo Eirent.

G’od uek nog den 3 barrei, moo doëne rij moo tisse Kerrebeik en ’t Windgat.

As me klaan wore mochten me mei Pa of Bompa al es mei de tram up. Den reseveur kwamp dan rond: e sout van plat oute kasken up zennen boeek en doo up ieenegte route van tikketkes, in verschillende koleire. Novenant eu vêr da ge wod roëe of euveil arètte, kocht e dan een wit, e blaut of e grien tiketke. Oë moest dat dan afsjeire en as em on d’ende van zue e bukske was, dan vreug ek altoëd ieel belieefd: menieer, mak asteblieft et bukskken emme?” Neige kansen up tien kreide dat dan. Me koste doo in foëte niks mei deun moo in ’t kootspel up ’t stroot aa zue e bukske de wêde van vier bellekes van de sjokolat.

Sumtèds deige me uek koeepoetseroë. As me ie of doo een oud kouper solleke van ne cent gevongen ane, of e stikske van 10 centieme, dan têde me dat up de rèl van de tram lê. Uplette da niemand da ni zag! As den tram doe dan ouvergerê aa, dan was dat ieel plat en zue sjêrp as e mes. Da koste me dan wei e tetteke gebroeeke vei d’ieen of d’ander te snoëe. Me deige dat uek wel vei on de maskes in ’t stroot te lote zien wat da m’allmoo têide deun.
As ek zê dat er doo s mêrges vrig veil passozje was, dan was da veial wêrkvolk da noo de stose trok, of noo de Voot, den Dil of de Sentral. Dan kwamp er efkes ne stillere moment en dan was er upnief veil volk. Mannen in kostuum, par eud, iffrakes geud upgepommadeid…da wore doë die burowêrk deigen of winkeldochter in ’t stad of in Brissel.

Zonder da’k da moest vrogen aa Lowie de garsôn me dan al nen twidde kaffei gebrocht, some mei de ‘Ptit Affisj’. Doo aa’k dan toch zeikes e dik allefie leizes on. Tissenin kikten ek es noo boeete en de volgende serie passanten wore de vraven en oeesmeuders, of de mases, die mei ne kerref of ne filè on ennen êrem noo d’ Aa Mèt goenke vei legimme, bouter en are te kuepe. Naa en dan al nekiee nen upgeklieeden berger die zen gazet, de “Swaar” of de “Libren Belzjik” gink kuepe, some mei enne dogeloëks rasjon sigare.

Men gazet was oeetgeleize en ik knikte efkes in de richting van Lowie en binne de ketste kieere stond er vei moë ne schoeemende Stella, nog zue ieenen in e bol gelas. Da was dan moënen aperitif.. ‘k weit et, ’t was nog reideloëk vrig up den dag moo doo kreig ek grueten unger van. Um een ier of tien goenk ek dan naroees vei men petaikes te sjelle en swenst da’k dat deig, schoenk ek dan mennen twidden aperitif oeet. ’t Es uek ni vei de vêrrekes gemokt!

Bookmark and Share

Leivese Oeetdrikkinge: EU GEZICHT VROOGT SOIS

Tenge Verzjinie was up beziek. ‘t Was lank gelê da ze nog boë ons toees geweist was. Ze kan zoge teigen onderd in d’ier en ik viel me dan zeideloëk verplicht in dezelfste komer te bloëve en te deun da ‘k ieel korjeis zen vei te weite wat da z’allemoo te vertellen ieet.
Et interessei me wel ni, moo men vraa zieet da me tenge Verzjenie regelmoteg es moeten înviteire up de kaffei want da ze men soeekertengen es. En wie wet wat da ze me allemoo goo nooloote as ze sterreft. Z’iee nuet ne vent gevonge, kinnekes iee ze nit en eir bries en zisters zen allank dued.
Ge verstoot da’k men vraa noo veil gezoog geloëk em gejeive en ik zen mei den otto tenge Verzjenie gon olen in Blaapit vei boë ons den achteneun te passeire en mei kaffei te drinke.
D’ieest een goei zjat kaffei as m’eir gênstalleid anen in de zeitel, mei twiee kisses in eiren rig. Men vraa aa spesjool ‘t servies oeetgepakt da me in den toëd vei onzen traa gekreigen ane van tenge Verzjenie. En da wist ze nog! Iedere kiee da ze komt vroog ze of dat het nog kompleit es en dan feleseteit z’ons Marja da ze zue zergzoom es. ‘t Mins wet ni da me dat servies nuet nu gebroeeke want me vingen et ni schuen. Veil te veil gaa rannekes up en upzichtege felgekleide blume.
On iee stik dei verneimen me dan alles ouver eiren remmatis, eir lakseirpille die ze iederen dag moet neime, de gezondoëd van eire karnoovougel en van Minoesj, eir kat, da ze bazaar ieet mei eire gebier want doëne zet ieder wieek zenne voeelzak zjust neffen eir dei…
‘k Zen kontent dat et eitestoëd es en da’k et tofel kan dekke. Wat dat tenge Verzjenie d’akkozje jeft van nog es te zê dat et toch een ieel schue servies es, dat et kwam van boë Dewaersegger en dat et ni goeiekuep was.
‘k Vroog eir of z’as aperitif e geloske sjampagn wilt en ze fleit ieelemoo up. ‘t Es wel moo cava, moo ‘t komt uek oeet een fles mei goudpapie rond den als en e dik stopsel en ‘t jeft schuen bubbels in e floeetgelas.
Up tofel pistoleikes, Frans brued, wit en groëes brued, filè d’Anvers, gezoien esp, vlieessalood, Ollanse kiees, Italjoinse salami.
Tenge Verzjenie èt iee pistoleike en ieee groës boke, moo ze prieft wel van al den boë die up tofel stoot.
Noo ‘t eite vrum in de zeitel en, eir kinnende, vroog ek langs menne neis eweg of da ze mesjin goesting ieet vei e klaa konjakske. Mei e proeememoinke zie ze “awel joo, da zal men eite wel geu deun vertiere”. Marja en ik zetten ons in de zeitels ouver eir. En ze begint upnief eiren ieele litanie te vertelle: eir ziktes, wat da menieer doktoor doo van zieet, dat et lieeve zue dier wed… ik em alle moete van de wieereld vei men uegen oupe ‘t ave en ik viel zellef da ze tissenin langer as ne segond teu bloëve.
En iniees zie tenge “menneke, eu gezicht vroogt sois, ‘t es toëd da ge me naroees deut”.

Naa wette as g’ieveranst iemand zie knikkebolle swenst da goë nen oeetleg on ‘t deun zoët, wat da ge dan moe zê.

Bookmark and Share

Leivese oeetdrikkinge

‘k Zen wel al jore gepensjonneid, maa ‘k em toch ieenegte sabbatmoinde genoume.
As ne prof van d’ineversetoët da mag en kan, woovei zaa ‘k ik dat dan ni meige? En naa sjiet ek vrum in gank.
Ouverlest aa’k famille toees. Wat doede dan? Ge vroogt de minse ofda z’iet wille drinke. Das’ belieefdoëd moo swenst edde d’akkozje van uek iet mei te drinke. Want mennen alleven traabuk ziee nogal gemakkeloëk: “da’s vandoog eu twidde pinken al”.
Aliske en Sara wane ne kaffei, ons Mie nen tei, noenkel Zjul e pinke en ik beslout vei men oëge een Orvalleke oeet te sjinke.
Ons Mie aa er vei gezergd dat er een fêrm froeettoot van de Lidl was en van doë sjokolatte kukskes van den Aldi. Veijoetziende gelak as alle serjeize mannen aa’k me verzien van kieesblokskes en e poor soute bie in de frigo gelieed.
Swenst dat de vrave de niefste roddels oeetwisselden en kritikeiden up de famille die nit onweizeg was, droenke Zjul en ik up ons gemak ons gelas lieeg. Zjul wist me te vertellen dat em oei zjenaar gewonnen aa met de lottou. ‘t Schol em moo twiee soëferkes!
Up de goeie momènt vroeg ek on de madamme ofda’k mocht boësjinke en da was d’akkozje vei mei ons lieege geloze noo de keike te gon. Zjul desideide van toch uek nen Orval te drinken en ik waa nen andere smook en pakte nen Duvel. Zjul waa me persei afwas bespore en spilde de gelozen af onder de kroon.
Ik vond et al vies dat da bie ni schoimde boë et oeetsjinke: den Orval nit en den Duvel ook ni.
Toch moo gepriefd…bah.. goed da me boë de pumpbak stonte en da me doëne sluk bie kosten oeetspieke. Ni te drinke!
En teun viel menne freng. Zjul aa de geloze oeetgespild mei ieet woter. ZOËDE GOË NAA IEELEMOO KWISPEL, riep ek. Naa es da geu bie bedorreve en kinne me ‘t weggiete.
Zjul stond er boë gelak e pissemenneke. Moo doomei wiste de vraven uek da me on ons twidde konsomose wore.
‘k Em vesse geloze genoume en m’emme ieder nen Tripel van Westmalle gedrunke.
As de famille naroees was, vreug ons Mie: “woovei edde noenkel Zjul naa oeetgemokt vei ne kwispel?”.
“Ja, ik aa eive geud kinne zê “zoëde goë naa up euve kop gevalle!” Moo doëne kwispel vonk ek iet belieefder.
Ja, wat es da, ne kwispel? As de pastuer mei ‘t woëwoter zwikt, dan deut em da mei ne kwispel. En as den ond ze boske ziet afkoume mei eite, dan kwispelt zenne sjêt.
Trekt zellef aale konkliezes woo en wanniee da ge teigen iemand meigt en kint zê dat et ne kwispel es.

Bookmark and Share

Leivese oeetdrikkinge

Ge moet eu e bekke kebbere

Menne kop af da ge da sewoudeg ni veil nemiee en uet in Leive.
En doë die van bomma of bompa nog e bekke Leives gelieed emmen erkinne doo mesjin iet in : kebber.
Zeikes as bompa nen doeevemelker was. Ne kebber das de mannekesdoeef, de duiver in ‘t schue vloms. Vei e doeevinneke eme de Leivenieers boë moë weite giee spesjool woud. Ten andere, gelak boë alle vougels zen de mannekes mieestal toch de schoenste.
Da ne kebber altoëd gepresseid es vei vrum boë ze doeevinneke te geroke, da’s normool. Eus zodde zellef zoën?
En doo ieet et mesjin dan toch iet mei te moke : rap zoën, eu inspanne, probeiren in t’ole.
En èkzempel. Zondag van Leive kerremis. De famille stoo gerieed vei noo de karlisse te gon. Alleman in zennen bontefiks. Ik uek, mei men nief golfbruk on. Up de leste moment moet ek nog rap noo de zjul gon.
En ons maa roept “Zjefke, ge moet eu wel ewa kebbere, want woële zen allemoo gerieed”.
En as g’al ewat aver zoët en ge zoë me e groepke kamerode noo Leive Kerremis geweist en in ‘t naroees gon komde een oud lief teige wooda ge toch nog e klapke wilt mei deun.
En eu kamerode, die swenst al voets zen gegon, reupe “Allei,Zjef, as ge nog ieen wilt mei gon drinke, dan zelde eu ewa moete kebbere”.
Edde’t gesnapt !

Bookmark and Share

Leivese Oeëtdrikkinge

OË ES UP NEN BEK DE GAAZ GELEUPE

‘t Was nog in den toëd dat er in de Diessestroot, kèt on de stose, nen dansing was, de “Corso”. Moo nog vei moënen toëd, de jungen toëd van men avers, was er nog nen anderen danszool, doo rechtouver. De was ‘t Windmeileke.
Terig noo moënen toëd en de Corso. De grueten uep van de junkoëd trok doo ‘s zoterdoos- en sondoos ‘s oves eine. Ik deig dat uek; some mei menne kamerood Zjef. Niet allieën vei e danske te plaseire, moo veijal vei e lief te vinge.
As ge dan ewa sjâns od en eu goesting zoogt, dan was ‘t de momènt vei er den ieëste boë te zoën as ‘t ne slow was, of nen tango en de lichten ewa gedempt widde.
Ge kost et maske woodat eu keis upgevalle was dan geu ket teigen eu zjelei trekke. Doë ieënegte meniete dat den dans diede widde dan gebroikt vei de gebroeëkeloëke vroge van “oes iete goë?” en “van woo zoëde?”
As euven danspartner doo antwoud up gaf, kost al probeire van de vollegende slow vast te lê of af te spreike vei den ieësten tango da ze spelde.
Likte dat uek nog, dan was ‘t de moment vei eir e drankske on te biede en boë eir gon te zitte.
Noo vier danskes en nog twieë konsomoses kwamp dan de momân suprêm da g’eir vroeg of da g’eir mocht naroës deun, of da ge mocht mei gon tot on eir dei.
Odde sjâns, dan begost al up veirand te zwieëte.
Moo zaa ze da ze gieëne mei vandeun aa, dan kreide ne kaven doesj en koste mei angende poeikes afdroeëpe.
‘k Ging dan terig boë menne kamerood Zjef zitte en doëne zaa dan mei een trêterstem : “ge zoë gelak up nen bek de gaaz geluepe !”.
Oë aa uek kinne zê : “euve vêrref ieë ni gepakt” moo ‘t rezeltoot es ‘t zelfste : ontgoucheling up gruete school.

Bookmark and Share

Leivese oeetdrikkinge

OË ZAL ER N KOP VAN KWIKKE

Das naa e gezegde da’k dikkels moeten ueren em as ek nog ne gamin was. ‘t Es rool da ze da zê teige ne gruete perseun.
Ge moet weite dat da “kwikke” ie betieëkent “kweken, opvoeden, grootbrengen”.
Ge snapt et nog ni ?
‘k Zal dan probeiren et eu oeët te lê mei e poor èkzempels.
Ik aa vrig lieëre leize. Ik kost geu leize en ik gink in den ourlog somtèds wel twieë kieëre per wieëk noo de bibbeljoteik. Moo noo da’k alle Dik Troms, Pietje Bel, Conscience en Winnetou’s aa oeëtgeleize kreig ek van de menieër achter den tueg gieën bukke die ‘k wel waa leize : Timmermans of Claes. Van doëne leste wel “De Witte van Sichem”, moo da was et dan.
‘k Zen dan beginne men wieëkeloëkse prei van ne freng van maa en paa, ne freng van bomma en bompa en ne freng van menne peiter, up te spore totda’k 5 freng aa. En doomei kost ek up Tinsestroot in de gazettewinkel nen buk kuepe.
Ik rappeleir me nog da’k “Boerenpsalm” gekocht aa en doo nog altoëd in on ‘t leize was as ‘t toëd was vei slope te gon. Paa aa al droë kieëre gezied da’k noo me bed moest en ik aa al iedere kieë gantwoud : “joo, derèkt paa”.
Oë wid da mieg, pakte den buk oeët men anne en blooderde er es in.
“Wa leisde goë naa ! Es da naa iet vei kindere ! Ge zelt er ne kop van kwikke !”.En up, ‘t bed in en ik em moo jore loter de rest van ‘t verool kinne leize.
A jorreken of zue loter, ‘k zal dan al wel vaftien gewedde zoën, zat ek up nen donderdagachteneun (da was teun nog den alleven achteneun dat ‘t gieë schoul was) boë bomma toeës up ‘t gemak. Ni da’k moest gon moo da was d’akkozje vei e sigaretke te smoure. Niemand toeës wist da’k naa en dan al es een koet upstak.
Bomma moet zeikes iet gerouken emme want inieës vloug de dei van ‘t gemak oupe en atrappeide ze me mei men sigaret.
Ze sprak lilleke wouden en zaa uek al “da’k er ne kop zaa van
kwikke”.
Snapt et naa, wannieë da ge doë oeëtdrikking meigt gebroeëke ?

Bookmark and Share

Leivese Oeëtdrikkinge

OË IEË ZEIKES ALLIEËN GESLOPE
of uek nog
Z’IEË ZEIKES ALLIEËN GESLOPE

Ge vroogt eu al af : wad es da naa ? Nekieë manneloëk e, nekieë vraveloëk !
d’ Ondervinding ieët ons gelieëd da ge zue iet ‘t besten eksplikeit mei e veibeld. Ge goot da dan sebiet verston.
‘t Was reideloëk wêrm en ik aa mei menne kamerood par sjâns e ploitske gevongen up de Mèt, on de kant van de zon.
Ik kommandeir e pinke en menne moot ne witte van Oegaarde (oë mag van zen vraa vei de neun gieë straf bie drinke). Swenst da me wachten up de bediening geive me, gelak as me da gewuen zen, poente vei al da schue vollek dat doo passeit. Ik zen nogal nen rwoiale en ‘k geif gemakkeloëk 7,50 of 8. Menne moot es nen diffisille en zweift mieëstal tisse de 6 en de 7.
Onder de 5 gon me ni want da’s ni de moete wêd vei van te klappe.
De patron bringt onzen drank en van den ieëste sluk weit ek et al : “z’ieë zeikes allieën geslope”. Da pinke was oeëskoud ! Naa emmek gêre e fris pinke, moo te koud ieët uek gieëne smook.
En menne moot aa presies etzelfste vei mei zenne witten Oegaarde : “oë ieë zeikes uek allieëen geslope, patron ?”
De patron ieët em wel tien kieëre verèkskuzeid want oë aa mizeire mei zen koeling.
Naa wètte uek dat e pinke vraveloëk es. Moo ne Stella es manneloëk. As ge pinkes en Stella’s begint onderieën te drinke… wat da doo van voets komt… ne koter ! En da’s uek manneloëk.

Bookmark and Share

Leivese oeetdrikkinge

Oë es van de spanoot gesnê.

k’ Aa gistere mene kamerood Filibêr up beziek. ‘t Was lank gelê da me makander nog gezien ane. Ik aa apên den toëd vei te vrogen eus dat mei zen vraa en zen twiee kinnekes gink of oë onderbrak me al en begost me ze lieeve te vertelle. Dat em verlê wieek toees getappeseid aa, e schue modern papirreke, en in zenen of aa em vei de lente naa al dalia’s gezet, en in Schriek aa em boë nen beur die em al jore kint, naa al zen provieze nief petaikes gekommandeid. En zen Lowis aa naa ander wêrk, deig naa burowêrk vei ne woënmarsjân en gistere was em mei eir vei den ieeste kiee sins jore noo de tejoter geweist, ‘t was a flaa stik en ternoo zen z’iet gon drinken boë Nest. En volgende wieek goo zen joengste dochter – da’s e nookamerke – vei den ieeste kiee noo de balletles en van eir bomma ie ze nen tutu gekreige en van eir meiter van doë roze balletmoilkes. En zen oudste dochter verkied mei den amplwojei van de notores in de Plaanstraat en ze spreike al van te trave.
Tisse twiee osems in vreug ek of dat em iet wa drinke : nieeje, want oë bleif moo e efkes en wiste me al dat em e koppel moind gelê ne proës gewonnen aa met Vloindere vakanseland, vei mei twiee persuene noo den Elzas te gon moo ze wachte totdat ‘t bieeter wieer es en ze paaze van in de zoumer noo de Marok te gon…
Up doëne momènt deig ek noo men vraa et geoëm tieeken, ze gink de veiploits in en twiee meniete loter ging menen telefon en ueden ek men vraa zê da z’er genug van aa en ik antwoude mei e verboosd gezicht “da’k sebiet doo was” en k’eksuzeide me boë Filibêr da’k alte loot was vei men vergodering en da’k moest gon.
Swenst da Filibêr dei de gank noo boeete goenk wist em nog rap te zê dat em van zenen boos upslag beloufd was teigen den ieeste moë en dat em on ze Lowis beloufd aa van doo ne nieve salon van de kuepe…
Oë was nog moo de dei oeet as men vraa zaa : doënen es potverdekke serjeis van de spanoot gesnê.

Vei doë die ‘t ni weite : onder eu tung edde zue a klaa stikske vliees -zie moo es in de spiegel- awèl da’s de spanood. ‘t Schènt dat er vrigger kinnekes wore die loot begoste te spreike en dan liete zedoo boë den ieene of den andere kwakzalver en klaa sneike jeiven umdat da menneke of maske rap zaa kinne spreike. Zue komt et dat er minse zen die geud ter tool zen, echte babbelkonte.
Edde zue iemand in eu famille of vrindekring en viere doë nogal gemakkeloëk et woud in gezelschap, dan vrooge moo : amaai, goë zoë zeikes van de spanood gesnê ,

Bookmark and Share

Leivese oeetdrukkinge

Ze spieeken up menen bloëk.

Vei doë oeetdrikking geud te verston, moete d’ieest weite wat da nen “bloëk” es.

Veil jore gelê, lank vei dat alle soute van waspoejers – die van moind tot moind nog witter as wit wasse – oeetgevonge wore, dan wid de was, gelak dat em oeet de koeep of ‘t wasvat kwamp, dei ons ouvergruetavers dirèkt up den bloëk gelieed. E stikske jès in den of, of de woëe, of on den drood gange vei te blieeke. Liefst natierloëk in de zon. Da was et mieest natierloëke blieekmiddel dat teun bestond en nog bestoot.

Den bloëk es dus de ploits woodat de propere was geblieekt wid.

As de gamîns doo dan in de gebiere spèlde viel et al es vei dat er stof of voeelegoëd up de propere was terecht kwam. Gruet lagêr dan ! “Goo d’up een ander speile, snotope !”

Veil êrger was ‘t as ge mei eu gebiere in rieze loogt en dat er iemand oeet pier minseklueteroë up euve proepere was spiekte.
As ge dan naa ieveranst in ‘t kaffei zit en g’ued iemand van aa zê da ge nog altoëd gienen toernei betoild èt vei euve verjoordag, zegt dan moo : “oola, ze spieken ie up menen bloëk”.

Konklieze : as z’up euven bloëk spieke dan beleidege z’eu en up ze minst zen ze mei eu veuten on ‘t rammele.

Bookmark and Share

Leivese oeetdrikkinge

Ne kop vei out up te kappe

Nit alleman kan nen Adonis zoën of pretandeire van Mis Bezjik te zoën. Ge moet dooin ewa sjâns emme. Komde par ekzempel iemand teige die nogal geu verzien es van neis, dan wed er achter den rig wel es gezieed dat oë of zoë geu verzien es van ‘korreworre’. Of ge kint mei eire/zoëne neis out klieve.
Veil êrger es ‘t as eu ieel fasade up niks trekt, dat er gieen goei kanten on zen.
Dan zên ze gemaanloëk : “oë ie ne kop vei out up te kappe”.
As dat dan nog iemand es die zue koppeg as e jêsgat es, dan es da twiee kieere woo.
Wat dat e jêsgat es ? As ge nen buem oeetdoet in euven of en ‘t onderste stik van de stam mei de wèttelen er nit oeetkroëgt, awèl dat stik es dan ‘t jêsgat.
En doo kind veil out up kappe !

Bookmark and Share