Posts getagd met ‘sint-pieter’

Nieuw Petrusbeeld aan zuiderportaal Sint-Pieterskerk

Zoals eerder aangekondigd vindt komende zondag de plechtige inhuldiging van het beeld van de Heilige Petrus plaats. Er diende echter een hele weg afgelegd te worden voordat het beeld boven de zuideringang van de kerk er effectief kwam. Dankzij de opzoekingen van Hugo Geeraerts raakte bekend dat er vroeger een beeld stond. Nadat Hugo voldoende bewijzen verzameld had, werd de toelating aangevraagd om een nieuw beeld van de Heilige Petrus op de oorspronkelijke plek te plaatsen. Even werd overwogen om een volledig nieuw beeld te maken, maar Dieter Nuytten, verantwoordelijke van Onroerend Erfgoed Vlaams-Brabant, gaf aan dat er een exacte kopie van het oorspronkelijke verdwenen beeld diende geplaatst te worden.

De universitaire club Nos Iungit Academia (NIA) werd bereid gevonden de hoofdbrok van de kosten te dragen voor het maken van het beeld. NIA vierde in 2011 zijn vijftigjarig bestaan en wilde een blijvend aandenken aan dit gebeuren. De keuze viel op dit Petrusbeeld. Het wordt geschonken aan de kerkfabriek van de Sint-Pieterskerk. De CERA-foundation tekende garant voor het resterende deel. De stad Leuven verzorgde de technische kant van de zaak: vervoer en plaatsing.

In het begin was er wat discussie over de hoogte van het beeld, maar uiteindelijk raakte men eruit: 25 cm voor het voetstuk en 160 cm voor het beeld. Dit zou ongeveer de lengte van de echte Petrus geweest zijn!

Het beeld zou vervaardig worden uit witte natuursteen Massangis Jaune Claire. Het verdwenen beeld, waarvan is bewezen dat het er meer dan honderd jaar stond, was echter gemaakt van terracotta. Misschien werd het beeld daarom als minderwaardig beschouwd en niet vervangen bij de restauratie van de kerk eind van de jaren negentig? In ieder geval hebben de makers van het nieuwe beeld met dit gegeven rekening moeten houden. Franse witsteen biedt nu eenmaal niet de plastische mogelijkheden van terracotta.

Om het beeld getrouw te reconstrueren, moest er eerst een gelijkend model gemaakt worden. Hiervoor werd beroep gedaan op kunstenaar Luc De Blick uit Glabbeek. Hij is in Leuven bekend als de man die de beelden van De Kotmadam, Pape Toone, De Witte… in brons heeft gegoten. Luc De Blick werd bereid gevonden om de hele realisatie van het begin tot het einde te volgen.

Aan de hand van het nodige fotomateriaal maakte hij een ontwerp op papier van zowel beeld als van voetstuk. Daarna maakte hij het beeld volledig met de hand in een soort klei. Van het afgewerkte beeld maakte hij een mal in siliconen. In deze mal werd het uiteindelijke model in plaaster gegoten en vervolgens met een poriënvuller ingesmeerd. Vandaar de roodbruine kleur van het volledig afgewerkte model. Het model voor het Petrusbeeld werd gemaakt op 50 % van de werkelijke grootte. Dat spaart gewicht en werkt gemakkelijker. De beeldhouwer heeft aan het model genoeg om het beeld op ware grootte te maken: hij zal in alle richtingen de maat verdubbelen.

Het model werd door Luc De Blick in een schokvrije verpakking naar steenkapper Karel Van Roy in Beernem gebracht. Deze laatste ging in januari aan de slag met het 800 kilogram zware blok Massangis Jaune Claire. Eerst werd de projectie op papier van 50% naar 100% (beeldlengte 160 centimeter) gebracht en daarna uitgetekend op de grote steenmassa.

Daarna begon het kapwerk aan zowel het voetstuk als het beeld. Dagen en weken aan een stuk. Belangrijk is dat er in het uiteindelijke beeld geen ‘putjes’ gemaakt worden waarin het water kan blijven staan. Dat zou bij vriesweer fataal kunnen zijn.

Het eindproduct weegt ongeveer 500 kg: 380 kg voor het beeld en 120 kg voor het voetstuk. Beiden worden ingesmeerd met een onzichtbare vloeistof die ze zal beschermen tegen weer en wind.

Van links naar rechts: Hugo Geeraerts: projectcoördinator, Denis Claessens: voorzitter NIA, Petrus 160 cm hoog (en voor 80% afgewerkt), het model van 80 cm, Dirk Vansina: schepen van monumentenzorg, Karel Van Roy: steenkapper

Noteer ook dat zowel beeld als voetstuk worden verankerd in de kerkmuur. Hiervoor gebruikt de beeldhouwer inox-staven en epoxyharsen.

De plaatsing van het beeld was ook een hele klus. Beeldhouwer en steenkapper verkozen deze karwei zelf op te knappen. Het beeld werd ingewerkt in een manipuleerbaar houten pallet en op een schokabsorberend zandbed in een vrachtwagen vervoerd. Aan de kerk werd eerst het voetstuk en daarna het beeld op zijn plaats gehesen en verankerd. Dat werk nam meerdere uren in beslag en gebeurde enkele dagen voor de inhuldiging.

Het volledige artikel kan geconsulteerd worden op de NIA website.

Bookmark and Share