Posts getagd met ‘stembureau’

Het verslag van de voorzitter

Toegegeven, ik sprong niet direct een gat in de lucht toen ik het bericht kreeg dat ik uitverkoren was om op deze zondag 7 juni mijn burgerplicht te doen als voorzitter van stembureau nummer 11. Een diepe zucht ontsnapte aan mijn longen en ik schrapte het geplande feestje op zondag met tegenzin uit mijn agenda. Ik ging naar de voorbereidende vergadering voor de voorzitters en de secretarissen en droomde gisterennacht dat mijn stemcomputers het lieten afweten.

Gelukkig zag de realiteit er anders uit. Mijn secretaris en ikzelf hadden geluk: er kwamen net genoeg bijzitters en plaatsvervangende bijzitters opdagen om het bureau volledig te maken. Rond iets na half acht legden we de eed af: “Ik zweer dat ik het geheim van de stemming zal bewaren.” De taken werden zonder morren verdeeld en iedere bijzitter werkte op een constructieve manier mee om het stemmen zo vlot mogelijk te laten verlopen. De bijzitters waren erg sympathieke mensen en er werd tijdens minder drukke momenten al eens een grapje gemaakt.

Door het uitdelen van de magneetkaarten zag je gans je buurt passeren. En nu en dan stopte er al eens iemand voor een praatje. Je zag soms bekende gezichten langskomen, maar ook heel veel mensen waarvan je geen idee had dat die in jouw buurt woonden. Zo bleken twee van de bijzitters een paar huizen verder te wonen.

Meest memorabele momenten: de mevrouw die onwel werd in het kieshokje en met de ambulance moest worden afgevoerd (niet leuk) en de persoon die om twéé voor drie kwam stemmen met enkel een oproepingsbrief en zonder enig identiteitsbewijs. Jammer genoeg hebben we de jongeman in kwestie onverrichter zaken naar huis moeten terugsturen. Hier en daar moest al eens een oudje geholpen worden om op elektronische wijze de stem uit te brengen. Maar verder ging alles erg vlot, in stembureau 11. De kiezers kwamen mooi gespreid, waardoor het nooit een overrompeling werd, maar waardoor we ook nooit langer dan een vijftal minuten pauze hadden. Eten deden we snel snel tussendoor.

Het sluiten van de stemming zorgde voor een beetje stress, omdat het personeel van de stad ons onder druk zette om zo snel mogelijk af te sluiten. Terwijl ik er zeker van wilde zijn dat alle stukken correct en volledig ingevuld waren. Het was per slot van rekening mijn eerste keer als voorzitter en ook mijn secretaris en alle bijzitters waren groentjes.

Nog minder leuk: de lange wachtrijen in het justitiepaleis. Van kwart na vier tot zes uur moesten we wachten om onze rode en witte diskette te kunnen inleveren. En dat is behoorlijk lang als je al van zeven uur ‘s ochtends in touw bent.

Benieuwd welke de Leuvense verkozenen zijn.

Bookmark and Share