Leven in Leuven

CampusToneel speelt ‘Betalen? Nee!’ van Dario Fo

´Betalen? Nee´ lijkt een volkse komedie over twee vrouwen die voor hun man proberen te verbergen dat ze financieel niet rondkomen. De situatie is zelfs zo erg, dat ze moeten stelen. De leugens en verwikkelingen worden echter zo grotesk dat het niet anders kan dan dat de heren het te weten komen. Maar de personages zijn meer dan ze op het eerste gezicht lijken. Hun banale ruzies worden gevoerd met dialogen waarin concrete en recente maatschappelijke en politieke debatten aangehaald worden.  Belangrijke personen evenals uitspraken of doctrines komen aan bod. Het verhaal houdt zo een spiegel voor aan de politiek en maatschappelijke debat over ‘de crisis´.

Voorstellingen op op 23, 24, 25 en 26 februari 2010 vanaf 20 u in de kapel van het Zwartzusterscollege, Zwartezustersstraat 2 te Leuven. Info

Voorronde Humo’s rockrally

Stefanie Verbeken nam enkele mooie foto’s van de voorronde van Humo’s rockrally in het Depot.

El Fuzz!

Emperors Of Decay

Look&Trees

The Pilot Light

Bad Cirkuz

L’Ame Buccale

Bekijk ook de mooie fotoreeksen (één, twee en drie) die Pieter Declercq maakte.

Leuven ontvangt stijlgoeroe’s Trinny en Susannah

De Britse dames Trinny en Susannah, die we kennen van de vele televisieprogramma’s waarin ze tal van vrouwen een complete make-over bezorgen, lanceren hun nieuwe programma in Leuven. In ‘Missie Vlaanderen’ krijgen een aantal Vlaamse vrouwen de unieke kans om onder handen genomen te worden door Trinny en Susannah. Een twintigtal bezoekers van de Leuvense winkelstraten kunnen op 24 en 25 februari een stijladvies en restyling krijgen van deze dames. Na de twee dagen met straatopnames, wordt hun bezoek afgesloten met een heuse modeshow. Wie wil, kan deze show op vrijdag 26 februari gratis bijwonen.

Inschrijven om onder handen genomen te worden door de twee dames kan via het formulier op de Vitaya website.

De Klimop

Een tijdje geleden gingen we met 9 mensen op een maandagavond bij de Klimop eten. Dit restaurant is nu al een paar jaar te vinden op het Martelarenplein en nu kan je er zelfs blijven logeren. Onze reservatie via email was vlot verlopen en ik kreeg zelfs een symphatieke bevestigingsemail terug.

De Klimop is gezellig ingericht met donkerhouten tafels en leren stoelen. Er is een gigantisch suggestiesbord en sfeervolle verlichting.

Nadat iedereen was toegekomen hebben we snel besteld (onze lekkere olijfjes en vers bruin brood waren al verorberd). Ze zijn erin geslaagd ons snel van eten te voorzien, alhoewel er 6 verschillende maaltijden besteld waren.

Zoals altijd zijn de porties royaal en ik vind het vooral leuk dat er bij de meeste gerechten een grote salade te vinden is. Spijtig genoeg heeft 1 van mijn vriendinnen 15 minuten langer op haar eten moeten wachten, omdat ze de bestelling vergeten waren. Dit hebben ze rechtgezet door ons dit gerecht niet aan te rekenen. Er waren nog een paar kleine schoonheidsfoutjes: we hadden namelijk friet bijbesteld, maar eer we deze kregen was ons hoofdgerecht al op. Als je dan toch friet vraagt, mag er direct mayonaise bijgegeven worden.

Het is ook ongelooflijk dat dit restaurant bijna altijd volzit ’s avonds. Zelfs op een doordeweekse maandag waren bijna alle tafeltjes bezet door een iets ouder cliënteel (wat natuurlijk de conversatiemogelijkheden iets beperkt).

Alles bij elkaar genomen heeft iedereen goed en lekker gegeten en komen we zeker nog eens terug als we iets te vieren hebben.

De rekening voor 9 mensen bedroeg 275 euro voor 2 flessen water, 3 flessen wijn, 8 hoofdschotels, 3 desserts, 7 biertjes, 1 jenever, 3 koffies en 2 thee.

Praktisch:
Restaurant “De Klimop”
Martelarenplein 5
3000 Leuven
tel: +32(0)16 22 86 21
fax: +32(0)16 22 04 34
info@deklimopleuven.be
http://www.deklimopleuven.be

Waar blijft die fietsbrug?

Blogger Edflex is jaloers op de nieuwe fiets- en voetgangersbrug in Aarschot. En terecht. Al jaren is er sprake van een fietsbrug tussen het Provincieplein en de Martelarenlaan. Vandaag moeten fietsers afstappen om de tunnel onder het spoor te nemen ofwel helemaal rondrijden. Een fietsbrug zou een geweldig middel zijn om de banden tussen Kessel-lo en Leuven nauwer aan te halen. Benieuwd wanneer de NMBS eindelijk in gang zal schieten.

Brabant Gedicht 2010: Houston, we have a winner

Op 30 januari vond de zesde editie plaats van Brabant Gedicht, de poëziewedstrijd voor jongeren van 16 t/m 30 jaar uit de Nederlandse provincie Noord-Brabant en de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De wedstrijd vindt afwisselend plaats in ’s-Hertogenbosch en in Leuven. Deze keer werden de Nederlandse collega’s en vrienden uit Den Bosch verwelkomd in het fijne decor van het STUKcafé.

Tijdens deze finaleavond streden acht jonge dichters tegen elkaar. Sylvie Marie (Humo’s huisdichter) leidde de avond in goede banen. Muzikale verwennerij kwam er van Sleepingdog. Maarten Inghels was gelegenheidsvoorzitter en las voor uit eigen werk. Radiomaker Pat Donnez bracht de avond op ironische wijze op gang met een pleidooi tegen poëziewedstrijden.

Na een spannende finale tussen de Vlaamse en Nederlandse deelnemers weerklonk het eensgezinde verdict van de jury: de 22-jarige, beloftevolle en Vlaamse Lotte Dodion kwam als winnares uit de bus. Een ereplaats was ook weggelegd voor Rinkse Van den Heuvel uit Nederland. Zij mogen beiden deelnemen aan het grootste poëziefestival in Nederland, ‘Onbederfelijk Vers’. Lotte Dodion gaat ook met de geldprijs van 250 euro aan de haal.

Dit is de eerste keer dat een kandidaat uit de organiserende stad de poëziewedstrijd wint.

Lotte Dodion
Lotte Dodion (1987). Filosofe on speed. Losgeslagen ex-Kunstbendegeweld.
Ze begon haar blitzkrieg met de Soetendaelle poëziewedstrijd in 2003, werd winnares van de Vlaams-Nederlandse Gouden Flits in 2004 en Kunstbende in 2005. In 2006 maakte ze voor Kunstbende Deluxe haar eerste monoloog ‘Under (De)Construction’ en trad ze op in CC Hasselt, de Buren in Brussel en de Singel in Antwerpen. In 2009 werd haar werk gepubliceerd in Print is Dead: Nieuwe schrijvers uit Vlaanderen (Meulenhoff/Manteau), voorgesteld op de Nachten in Antwerpen.

De 22-jarige Lotte Dodion, Limburgse roots, doch woonachtig te Leuven, is een terechte winnares. Zij won met veel overtuiging de finale van het Brabant Gedicht 2010. De jury en het publiek bezweken voor haar naturel, haar haast gewichtloze poëzie, de schoonheid en de prachtige beelden. Taal is pure magie. Alles stond op de juiste plek.

Het winnende gedicht

Houston we have a problem

Liefste,
ik weet dat ge meer ruimte wilt,
maar hoeveel planeten wilt ge concreet?
Hoeveel lichtjaren moet ik van u verwijderd zijn
opdat gij weer kunt zweven?

Ge wilt mij niet langer met u meedragen,
Ge wilt weer gewichtloos zijn.
Een onbeduidende stip tussen zoveel andere?

Is het een ander,
een andere zon om rond te draaien?
Weet ge dan niet dat we allemaal dezelfde zijn?
Even vermoeiend, even verschroeiend
Evenveel pijn op termijn.

Ge hoeft geen vlaggen te planten,
Geen hemellichamen te veroveren,
Hier is het mijne,
Ik ben zwaartekracht,
Ik hou uw voeten op mijn grond.

Maar als gij per se de ruimte wilt,
Als ge denkt te zijn vastgeroest in uw baan,

loop naar de maan.
Word vergeten

FOTO GAMMA Leuven organiseert FOTOCURSUS

Op zoek naar een cursus fotografie voor beginners?

4 woensdagavonden (plus een aktieve zondagvoormiddag) lang organiseert
Foto GAMMA Leuven een cursus Fotografie:

Programma cursus Fotografie

3-3-2010               
Inschrijvingen starten vanaf 19u30
– Inleiding
– De belichtingsdriehoek

10-3-2010
– Objectieven en filters
– Gebruik van de flits
– Bespreken en manipuleren van het eigen fototoestel met de handleiding.

17-3-2010
– Licht en compositie.

24-3-2010
– De  Lichte kamer, de basishandelingen fotobewerking.
         
28-3-2010    
– 10 uur tot 13 uur, uitstap. Eén en ander wordt in de praktijk omgezet.

31-3-2010  
– “De Grote Onderwerpen”       

 De kostprijs van de cursus bedraagt 70€ 

Inlichtingen & inschrijvingen: Foto GAMMA Leuven

Dag van de ambachten 2010 – impressie

De dag van de ambachten bracht mij dit jaar bij de kunstenaars Christiane Zeghers, Hein Severijns en Sabine Lemmens. Alle drie stelden ze tentoon in het Keramiek Atelier van Christiane in de Vesaliusstraat in Leuven. het atelier op zich is al de moeite waard om te bezoeken, maar vandaag kreeg je daar bovenop nog extra uitleg van de kunstenaars zelf. Ik kwam binnen in het pottenbakkersatelier waar Hein het draaien van porselein demonstreerde. De prachtige ranke vazen die Hein maakt, zijn niet geschikt om bloemen in te plaatsen. Door hun subtiele vormen en kleuren, hebben ze een louter esthetische functie. De klei die Hein gebruikt, bestaat uit een Franse Limoges porseleinmassa van een uitzonderlijke zuivere en witte kwaliteit.

Via een klein tuintje, versierd met porseleinen bloemen en grappige gedraaide kegels, kwam ik in de veranda waar Sabine Lemmens uitleg gaf over haar juwelen. Sabine werkt voornamelijk met zilver, halfedelstenen, parels, kristallen en zilverklei. Menig aanwezige drukte belangstelling uit om zelf juwelen te leren maken. Sabine verzekerde iedereen dat werken met zilverklei helemaal niet moeilijk is. Zilverklei heeft als voordeel dat je een echt zilveren juweel kan maken zonder ingewikkelde technieken te gebruiken. Voor de geïnteresseerden: in juni geeft Sabine enkele workshops in het atelier van Christiane Zeghers.

Via de veranda kwam ik in een klein tussenkamertje terecht waar allerlei keramiek te koop werd aanboden. Een paar stappen verder en ik stond zowaar in de leefruimte waar de vader van Christiane gezellig naar het veldrijden zat te kijken, terwijl vreemde mensen zijn huis binnen en buiten liepen. Overal in het huis stond werk van Christiane Zeghers. Christiane stookt haar met de hand gedraaide en gevormde gebruikskeramiek uit steengoed en porselein op 1280°. Deze hooggestookte keramiek voorziet zij van zelf ontwikkelde, volledig veilige, loodvrije glazuren in warme en vrolijke kleuren. Daarnaast maakt zij bijzondere unica-stukken in steengoed en porselein.

Het was soms wringen om een goed plaatsje te vinden, zoveel geïnteresseerden waren er naar het atelier afgezakt en dat ondanks het feit dat vandaag de site van de dag van de ambachten het liet afweten.

Meer foto’s op flickr.

Krokuskriebels in M

In de krokusvakantie kriebelt het in M. ‘Krokuskriebels’ is een project op gezinsmaat waarbij ouders en grootouders samen met hun kinderen en kleinkinderen de wereld van de musea verkennen.

In M staat ‘Krokuskriebels 2010’ in het teken van ‘Parallellepipeda‘, een tentoonstelling over de kruisbestuiving tussen kunst en wetenschap. De nieuwe en boeiende resultaten van deze dialoog worden op een speelse manier aan jong en oud voorgesteld.

Op 13 februari verwelkomt M je met een biologisch drankje en een moleculair hapje. Na het startschot kan je aan de slag in de ‘Masterclass’, een exclusieve activiteit voor 12-jarigen. In een workshop onder leiding van een van de kunstenaars uit ‘Parallellepipeda’ ga je op ontdekkingstocht in de wondere wereld van wetenschappers en kunstenaars.

Speciaal voor gezinnen met kinderen van 7 tot 12 jaar is er ‘Word M**ster in de kunst’. In deze workshop word je uitgedaagd om samen artistiek aan de slag te gaan rond de kruisbestuiving tussen wetenschap en kunst.

Voor de allerkleinsten (4-6 jaar) staat ‘Zizazoek’ op het programma waarbij spelenderwijs de wondere wereld van de kunst wordt verkend onder leiding van een gids.

Alle informatie is te vinden op de site van de stad Leuven.

De sfeer van grote dagen. Een literair concert.

Woensdagavond 3 februari zijn we afgezakt naar “het wagehuys” in de Brusselsestraat voor een literair concert van Elvis Peeters. Mijn eerste kennismaking met Elvis Peeters was tijdens een optreden van Aroma di Amore, een maand ervoor tijdens BIMfest. Mijn interesse was gewekt… En toen hij me nadien vertelde dat hij ook een literair concert zou geven in Leuven, besloot ik van de partij te zijn.

Ik had geen idee wat ik moest verwachten, maar wat ik zag en hoorde heeft me aangenaam verrast.

Het decor was een grote, zwarte plastieken achtergrond. Daarvoor was een wit laken gespannen om op te projecteren. Elvis, in wit hemd en zwarte broek, stond daar geflankeerd door 2 muzikanten die op 1 uur tijd zeker elk 4 verschillende instrumenten bespeelden.

Om een ideetje te krijgen, bekijk deze link van 1 van hun repetities.

Het ging dus over de sfeer van de grote dagen, de periode van eind jaren ’70, begin jaren ’80, de opkomst van de punkbeweging en hoe hij en zijn vrienden deze tijdsgeest wisten te vatten, vóór hij zelfs maar officieel in de pers vermeld werd.

Het werd een spoken word voorstelling waar de muziek en de beelden van deze periode in verweven werden. Elvis sprak en schreeuwde, zong en las voor.

Het ging over hun magazine dat over de muziek van die tijd ging, over het bekladden van kerken en banken, over de achterdocht die rond de punkbeweging hing, over de eerste anti-rakettenbetogingen. Over de energie van de muziek en het dansen zonder zorgen, wild en krachtig.

Do it yourself, no future, I wanna be me, I am a poseur, no more heroes.
“We zullen nooit in de toekomst geloven, we zullen hem maken.”

Ik vond het een zeer aangename voorstelling die een klein tipje van de sluier oplichtte van hoe het geweest was.