Leven in Leuven

Scala in Leuven

Als het beroemdste meisjeskoor van ons land optreedt in de omgeving van hun thuisbasis Aarschot, dan is dat een fanconcert. Dan zit u tussen grootouders die meteen een heel relaas afsteken over hoe de kleindochter op de herdenkingsdienst van de Zwitserse busramp heeft moeten zingen, achter trotste ouders die van elke beweging op het podium foto’s maken en naast enthousiast gillende vriendinnen.

Dat hadden wij natuurlijk niet door, mijn gezelschap en ik, toen we kaartjes boekten voor hun optreden in de Stadsschouwburg op 2 mei.
We zaten helaas op het tweede balkon, waar het snikheet was en het zicht beperkt tot enkel het podium, niks er omheen of erboven.

Dus het videoscherm dat twee meter boven het koor was opgehangen, was voor ons onzichtbaar (en half zichtbaar als we dubbelplooiden en daarbij vervaarlijk dicht met onze neus tegen de kapsels van de mensen voor ons leunden), jammer want de beelden van het zoontje van Steven Kolacny tijdens Kleine man waren hartverwarmend grappig, om van schattige kleine Rosa (het dochtertje van Stijn Kolacny) nog maar te zwijgen.
En toen ineens de lichten in de zaal aangingen en de temperatuur meteen voelbaar met een graad of twee steeg, en dirigent Stijn in het rond danste in plaats van in een halve ronde hadden we algauw door dat de andere helft van de meisjes op de parterre tussen de mensen stond. Wat wij van zo hoog en zo droog natuurlijk niet konden zien, jammer want voor iedereen die niet parterre zat, heeft ook dat z’n effect gemist.

Hoedanook, we kwamen voor de muziek en niet voor de special effects. Ik hield van Scala zoals dat in den beginne was: eenvoudigweg een koor dat ne keer zijn armen beweegt maar verder vrij statisch is, een dirigent naar wiens fladderende handendans ik gefascineerd kan zitten kijken, een pianist die alles ondersteunt, en liedjes die iedereen kent met engelenstemmetjes gezongen.

Dat statische is er nog steeds, tijdens de oudere nummers. Maar ze hadden ’t voorspeld en aangekondigd: een heleboel nieuwe, eigen nummers én een nieuwe look. De flonkerende pakjes logen er niet om, en de choreografie was, hoewel eenvoudig, op het lijf van de liedjes geschreven.
De piano, voorbehouden aan Steven, werd vergezeld van een drumstel, dat enkel bij de nieuwere nummers mocht worden bemand. Had voor mij niet veel meerwaarde, aangezien er vaak gebruik werd gemaakt van achtergrondmuziek, waar de drums dan al in verwerkt zaten (zoals bij I fail).
Stijn Kolacny dirigeert en pareert de steken van zijn broer heel handig.

Gemengd met hun eigen nummers, die iets speciaals hebben dat ik nog niet ben gewend, zongen ze als vanouds een aantal covers.
Bij Kings of Leons Use somebody en andere van oorsprong iets ruigere nummers, miste ik pit. Ik zat op het puntje van mijn stoel tevergeefs wachtend op een climax die niet kwam. Dat vond ik jammer. Nothing else matters klonk daardoor heel eentonig, bijna slaapverwekkend zelfs (maar dat kan ook aan de gezapige warmte gelegen hebben). Creep van Radiohead, aan de andere kant, weet mij waar dan ook, wanneer dan ook elke keer opnieuw te raken; het gefluisterde “I wish I was special” is een puur kippenvelmoment. U2’s With or without you is nog steeds een pareltje. I fail, in samenwerking met de enige echte Regi, kreeg het publiek aan het klappen. Ik vind dit hun beste eigen nummer, dankzij de combinatie dance-koor. De klassiekere nummers zijn helemaal niet aan mij besteed maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.

Ze kwamen nog terug voor een aantal bisnummers, o.a. Ik hou van u, dat iedereen liet meezingen, klappen en heen en weer wiegen (en nog meer zweten). Dat ’t plezant was, zeg ik u!

Eind mei vertrekken de engelenstemmen van onze nationale trots op tournee door het buitenland. Voordien treedt Scala nog drie keer op in eigen land, dus haast je, rep je, spoed je daarheen!

Terug in de tijd: Sint-Jozefskerk

Deze foto toont de verdwenen Sint-Jozefskerk gezien vanuit de Arendstraat. Nu staat op die plaats de Faculteit Letteren van de K.U.Leuven. Ook van de nieuwe Universiteitsbibliotheek is nog geen spoor. Bekijk deze locatie op Google Street View.

Foto met dank aan Leuvens historische weetjes.

Leuven haalt finaleplaats bij Toneeltgemee

Negentien gemeenten maakten tijdens ‘Toneeltgemee’, een initiatief van OPENDOEK – Amateurtheater Vlaanderen, kans op de titel. In de finale behaalde Leuven een plaatsje naast Deerlijk, Lier en Tienen. Knokke-Heist kwam als winnaar uit de bus. Let’s go Urban uit Antwerpen sleepte de prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Amateurkunsten in de wacht.

Met dit initiatief wil Amateurtheater Vlaanderen, tijdens de Week van de Amateurkunsten, het belang van amateurgezelschappen in de samenleving in de kijker zetten. Medewerking en ondersteuning van de gemeentelijke of stedelijke overheid is van groot belang voor een toneelgezelschap. Die steun kan heel divers zijn gaande van financiële toelagen tot het aanbieden van een uitleendienst.

“In de eerste plaats feliciteer ik graag Knokke-Heist en Let’s go Urban met deze mooie prijs,” zegt de Leuvense schepen van cultuur Denise Vandevoort. “We zijn zelf ook erg trots met onze plaats in de top vijf, zeker omdat het de eerste keer is dat Leuven meedoet aan deze wedstrijd. De inzet van de stad Leuven om haar talrijke amateurgezelschappen maximaal te ondersteunen is dan ook niet gering”, vervolgt de schepen. “Op financieel vlak, logistieke steun, technische of promotionele ondersteuning, we zijn op veel terreinen actief. Op logistiek vlak bijvoorbeeld biedt de stad haar culturele infrastructuur aan. De amateurverenigingen kunnen hier gratis of aan een gunstig tarief gebruik van maken voor hun voorstellingen, repetities of vergaderingen. Op technisch vlak stelt de stad haar uitleendienst ter beschikking waar amateurtheatergroepen allerlei materiaal kunnen uitlenen voor hun activiteiten. Ook op financieel vlak staat de stad klaar om bij te springen. Ze geeft bijvoorbeeld jaarlijks aan één toneelvereniging de kans om een voorstelling te brengen met gratis gebruik van de 30CC/Schouwburg en de theatertechnici. Daarenboven krijgt deze vereniging een mooie subsidie.”

Om haar amateurgezelschappen verder aan te moedigen en waardering te tonen voor hun talrijke projecten, reikt Leuven jaarlijks drie toneelprijzen uit waarbij de winnaars stevig in de bloemetjes gezet worden. Vanaf 2013 is er ook Amateurama, de culturele hoogdagen voor verenigingen. En dit is maar een greep uit het volledige ondersteuningsplan van de stad.

“Zet al deze inspanningen naast het grote aantal gemotiveerde en gepassioneerde amateurspelers en regisseurs dat zich dagelijks inzet om een gevarieerd publiek kwaliteit aan te bieden en je ziet dat Leuven een echte amateurtheaterstad is”, voegt schepen Vandevoort toe. “Ik wil daarbij ook een bijzonder woord van dank uitspreken aan Jan Schoolmeesters, Leuvenaar en toneelman in hart en nieren. Jan was degene die er ons op wees dat Leuven eigenlijk heel intensief met verenigingen bezig is en zich zonder schroom kandidaat mocht stellen. Zonder hem hadden we deze erkenning nooit gekregen.”

De winnaar werd bekendgemaakt door Joke Schauvliege op zaterdag 28 april 2012 in Tienen. Op een later moment organiseert OPENDOEK in Knokke-Heist een viering en ontmoetingsmoment met aanwezigheid van de lokale theatergroepen. Knokke-Heist en haar initiatieven voor het amateurtheater zullen een jaar lang de nodige aandacht krijgen in o.a. het magazine OP&doek. Daarnaast kan de gemeente zich inschrijven voor een trajectbegeleiding (screening) door het Forum voor Amateurkunsten om na te gaan hoe de amateurkunsten in de gemeente nog beter ondersteund kunnen worden.

[recensie] Tot de dood ons scheidt… – Jo Claes ****

De Leuvense schrijver Jo Claes bracht in 2008, na een uit de hand gelopen caféweddenschap, zijn eerste misdaadroman ‘De Zaak Torfs’ uit. Claes heeft sindsdien niet stilgezeten want voor een bomvolle zaal in het Provinciehuis werd enkele weken geleden het vijfde exemplaar uit de Berg-reeks voorgesteld: ‘Tot de dood ons scheidt…’.

Net als in de vorige boeken speelt ook deze zaak zich af op Leuvense bodem en dat geeft wie vertrouwd is met de studentenstad weer net iets extra’s. Er wordt koffie gedronken in Gambrinus, afgesproken in Notre Dame en het grafmonument op de cover staat sinds het uitlezen van het boek op mijn to-visit lijstje. Voor wie het zich nu al afvraagt: het witte marmer schittert op de stedelijke begraafplaats achter de Philipssite.

Een verdacht overlijden, een vreemd testament, een dode professor in de bouwput aan het Fochplein: hoofdinspecteur Thomas Berg krijgt weinig tijd om te bekomen van zijn vakantie in Italië. Het wordt allemaal nog vreemder wanneer er verbanden opduiken met een jonge dichter die door de Gestapo in 1943 om het leven werd gebracht.

‘Tot de dood ons scheidt…’ is een lijvig en spannend boek. Dat heeft veel te maken met de verschillende verhaallijnen die talrijker aanwezig lijken dan in de vorige romans. Ook het aantal personages is hoog maar nooit onoverzichtelijk. De gebruikelijke weetjes die Claes verwerkt in zijn verhalen keren nu ook terug naar een stad in oorlogstijd en dat is leuk om te lezen.

Een twist die de Leuvense realiteit met fictie vermengt, een setting die soms aan Poirot doet denken en enkele welgeplaatste cliffhangers: het zijn maar enkele redenen waarom ik in ‘Tot de dood ons scheidt…’ wilde blijven lezen. Dat ik de laatste pagina rond één uur ‘s nachts doorploeterde en niet pas op de werkdag nadien, is daarvan het bewijs. Het doet me die ene iets te toevallige ontmoeting van Berg op het Forum Romanum met plezier vergeten.

O ja. Rondlopen in Leuven tijdens of vlak na het lezen van een Thomas Berg: het voelt wat vreemd, maar zet wel aan tot rondkijken.

Leven in Leuven mag één exemplaar van dit schitterende boek weggeven. De tiende persoon die ons via het contactformulier laat weten welk geschenk van de KULeuven de cover van een boek van Jo Claes siert, heeft prijs.

Praktisch
Jo Claes: Tot de dood ons scheidt…
Uitgegeven bij Houtekiet, 480 p.

De klokken en de beiaarden van de Parkabdij

Op zondag 13 mei om 16u spreekt Luc Rombouts over de De klokken en de beiaarden van de Parkabdij. Net zoals in andere abdijen werd ook in de Parkabdij het dagelijkse leven bepaald door het geluid van klokken. Meermaals werden klokken gegoten in de abdij zelf. Maar de abdij van Park schreef ook beiaardgeschiedenis. In 1479 klonk in de abdij het vroegst gekende voorbeeld van een melodische voorslag die een bestaande melodie weergaf. In 1730 verwierf abt De Waerseghere een prachtige beiaard die na de Franse tijd verhuisde naar de Leuvense Sint-Pieterskerk. En niet zo lang geleden werd in de abdij beiaardmuziek van grootvader Van Beethoven gevonden. Waarheid of fictie ?

De boeiende geschiedenis van klokken en beiaarden in de abdij van Park wordt ons verteld door Luc Rombouts, beiaardier van de KU Leuven en auteur van het boek ‘Zingend brons’. De lezing wordt geïllustreerd met beeld- en klankvoorbeelden en er ook enkele originele objecten worden aan het publiek getoond. De lezing is een organisatie van de Vrienden van de Parkabdij vzw en gaat door in de salons van de abdij. De toegang is gratis.

Rommelmarkt bij de Abdij van Vlierbeek

Jan Mennens legde de sfeer van de rommelmarkt die gisteren plaatsvond bij de Abdij van Vlierbeek op foto vast. Het goede weer bracht zo te zien veel koop- en kijklustigen op de been.

Slotevent Faculty STARs by KULeuven

Op donderdag 10 mei 2012 vindt het Faculty STARs slotevent plaats. In de Universiteitshalen zullen de dertien Faculty Student Artists in Residence academiejaar 2011-2012 het beste van zichzelf geven.

Programma

• 16.00u: Opening expo en performances van Faculty STARs
• 19.15u: Plechtige uitreiking getuigschriften in de Promotiezaal
• 20.30u: Expo en performances van de 13 Faculty STARs
• 22.30u: Einde

Vrije toegang, iedereen is van harte welkom!

Bloemenmarkt

Op zaterdag 5 mei vindt op de Grote Markt de 22ste editie van de bloemenmarkt plaats. Van 9 tot 17 uur kan je er terecht voor een ruim aanbod aan zomerbeplanting en tuingereedschap.

De compostmeesters geven je informatie en beantwoorden al je vragen over composteren en kringlooptuinieren.

Op de bloemenmarkt wordt tevens het startschot gegeven voor de jaarlijkse bebloemingswedstrijd.

VAART – makersfestival voor jong talent

VAART, een festival voor jong talent, staat dit jaar voor de eerste keer in OPEK. Een nieuwe locatie, nieuwe deelnemers, nieuwe coaches en acht nieuwe artistieke creaties.

VAART is een unieke samenwerking tussen Artforum en fABULEUS waarbij jonge makers tussen 15 en 25 jaar worden uitgedaagd om hun eigen artistieke ideeën uit te werken en te presenteren. De jonge makers krijgen dramaturgische begeleiding, professionele coaching, repetitieruimtes en technische ondersteuning.

Reeds voor vele jongeren was VAART een opstap naar een professionele carrière. Enkele voorbeelden: Jozef Wouters startte samen met Michiel Vandevelde bij VAART met de voorstelling Festiviteit, keerde weder als coach en verwezenlijkte ondertussen tal van voorstellingen zoals Silence Fini, Toren, een voorstelling voor pendelaars en Stadion.
Michiel Vandevelde komt volgend jaar als maker zijn eerste productie met jongeren maken voor fABULEUS (Veldeke), nadat  hij eerst  in  verschillende voorstellingen van fABULEUS als danser meedeed, en via VAART zijn eerste stappen als maker zette. Marieke Dermul creëerde in 2007 de performance Frikandellen zijn echt gezond! voor PREFAB, ze speelde mee in de producties Bachianas en Everland van fABULEUS, is als actrice te zien in de Premiejagers Deluxe van het productiehuis ‘De Filistijnen’. Dit jaar vindt ze haar weg terug naar VAART met de voorstelling I wanna be loved by you.  Maar ook jonge dramaturgen zoals Ruth Mellaerts en Liselot Mariën, of spelers als Hanne Struyf en Tina Maerevoet zijn niet onbekend met VAART en zetten hier voor het eerst makersstapjes.

Op 10, 11 en 12 mei worden de acht creaties gepresenteerd aan het grote publiek in het Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK), Vaartkom 4 3000 Leuven.

Info & programma: www.vaartfestival.be

Jeroen Meus signeert op zaterdag 5 mei

Jeroen Meus zal op zaterdag 5 mei van 14 tot 16 uur aanwezig zijn in de Standaard Boekhandel in de Diestsestraat. Hij signeert daar zijn pas verschenen boek Dagelijkse Kost 3. Leuk voor wie op zoek is naar een origineel moederdaggeschenk.