Leven in Leuven

Een terugblik op Leuven in Scène: Dag 1

Het weer is ronduit deprimerend te noemen de laatste dagen. Wat een contrast met het zonovergoten Pinksterweekend waar ik van Leuven in Scène genoot. Ik weet niet hoe het komt maar Leuven in Scène lijkt altijd op heel zomerse weekends door te gaan. Het is dus niet verrassend dat ik aan Leuven in Scène geweldig mooie herinneringen koester, al sinds de eerste edities voor ik in Leuven woonde,  toen mijn vriend me op een zomeravond naar het stadspark meenam om door een wondere wereld van vuurinstallaties te kuieren.

Pinksterweekend 2012 stond dan ook al lang aangevinkt in mijn agenda en blijkbaar moet ik dat enthousiasme ook bij vrienden overgebracht hebben. 2 weken vooraf kreeg ik immers een telefoontje “wij komen op Pinksteren ook naar Leuven in Scène kijken hoor”.

Onze voorkeuren uitvissen in het programma  bleek een lastige opdracht. Er bleken immers opeens 4 topacts geprogrammeerd te zijn waarvan je dus slechts de helft kon zien tijdens het weekend en ook het overige aanbod stond vol van summiere aanlokkelijke beschrijvingen. Eigenlijk vond ik dat vrij stresserend omdat ik vreesde een geweldige act te missen, terugdenkend aan de fantastische voorstellingen die we in 2010 hadden gezien.

Uiteindelijk trokken we toch een stuk op goed geluk richting centrum op zaterdagnamiddag om een beetje door het stadspark te kuieren. Overal lagen mensen in de zon te  luieren, te pick-nicken en te keuvelen terwijl elders ouders hun kinderen fotografeerden die een gekke houding op de trapeze probeerden of  enkele originele instrumenten uittestten. Een zalig ontspannen sfeer die voor mij het hele weekend al geslaagd maakte. We besloten toch ook maar de rest van het programma te verkennen en gingen door waarbij we prompt voorbijgereden werden door een kleine Duitstalige olifant. Op de Bruul kregen we een smaakje van parkour, graffiti, DJ-en, eenwieler fietsbehendigheden, …

Na enig debat besloten we om ’s avonds te kiezen voor de verste attractie en wandelden we richting Keizersberg. Waar we precies moesten zijn bij Keizersberg was ons niet echt duidelijk, maar op evenementen zoals dit volg  je gewoon de mensen voor jou op straat en je komt er wel. Bij de ingang van het park kwamen we in een aanschuivende rij terecht, wachtend op een zakje met een theelichtje. Deze bleken net op toen het onze beurt was, maar we konden wel de stoet met lichtjes volgen die voor ons het park introk. De vuurinstallaties waren betoverend in hun eenvoudige mooie vormgeving.  Bij het vallen van de avond werden ze steeds sfeervoller.

We murwden ons een plaatsje in de cirkel bij Don Q, de voorstelling van Jonna. Ik vond het vrij moedig van een toneelgroep om een eigen bewerking te maken van zo’n bekend werk maar ze brachten leuke vondsten. Het waterballet in de tuinslang waterfontein had een sierlijke vormgeving.  Bij het zwaardvechten was de choreagrafie dan weer wat rommeliger, maar de afsluitende vuuract was dan weer mooi om te zien.  Toch leuk dat ook lokaal talent een prominente plaats op het programma kan krijgen.

Bij het einde van Jonna stonden er direct mensen op om door te gaan waarop anderen snel een plaatsje vooraan inpalmden. Het leek me echter onwaarschijnlijk dat er een nieuwe voorstelling zou gaan beginnen op dat watertapijt, dus vertrokken we maar mee met de flow.  Maar het was ons helemaal niet duidelijk waar de voorstelling van La Salamandre zou plaatsvinden. Doorheen het park aan de Keizersberg kronkelden we mee met groepen mensen over de verlichte paadjes langs de vuurinstallaties in het park, maar het gemor onder de mensen klonk steeds luider omdat niemand wist waarheen we moesten gaan.  De irritatie verbrak jammer genoeg elke verwondering die de mooie installaties konden oproepen.  Na 20 min heen en weer wandelen bereikten we eindelijk een niet verlicht (!) grasveld aan de achterkant van de abdij waar zich een grote mensencirkel gevormd had… Hier moesten we blijkbaar zijn.
Er stond vooraan 1 rij banken  waardoor niet meer mensen konden neerzitten. Bijgevolg konden er slechts een paar rijen mensen iets zien van de voorstelling en was er dan ook continu gebabbel te horen achteraan. Fille d’Hestia kwam als voorstelling maar heel traag op gang maar was wel een mooi poëtisch spektakel om te bekijken in het donker. Toch blij dat we het nog gevonden hadden.

De Klimop

Een tijd geleden hadden mijn vriend en ik op een vrijdagavond afgesproken met een kameraad die een liefhebber is van de klassieke Frans-Belgische keuken. Omdat onze kameraad bovendien gezegend is met een gezonde eetlust, trokken we naar de Klimop op het Martelarenplein, gekend om zijn flinke porties.

Een goede raad: op vrijdagavond en in het weekend reserveer je best een tafeltje, want het kan er aardig druk worden. Het interieur is klassiek, maar gezellig, met een groot krijtbord waarop de suggesties geschreven staan. In de zomer wordt het terrasmeubilair buiten gezet en kan je van je maaltijd genieten met uitzicht op het mooie station van Leuven, dat momenteel helaas nog steeds gerestaureerd wordt.

Als appetizer kregen we een gigantische berg verse, zelf te pellen grijze garnaaltjes. Omdat de heren in mijn gezelschap niet zo’n fan van prutswerk waren, had ik de schotel voor mij alleen. Heerlijk! Wat betreft onze keuzes, waren onze kameraad en ikzelf verrassend eensgezind. We bestelden beiden als voorgerecht de aspergeroomsoep en als hoofdgerecht de suggestie van de dag (zeebaars met roomsaus venkel en wortel). Mijn vriend koos de zuiderse kaaskrotten als voorgerecht en de tonijnfilet met zwarte pasta als hoofdgerecht. Wat de dranken betreft, hielden we het sober: een fles huisgefilterd water voor mijn vriend en mezelf en twee ice-tea’s voor onze kameraad.

Het voorgerecht kwam al snel en werd met smaak verorberd. Op het hoofdgerecht was het echter iets langer wachten en even vreesden we dat we over het hoofd gezien waren. We wilden net vragen of er iets was misgelopen, toen de overvloedige schotels voor onze neus neergezet werden. De schotel met zeebaars bestond niet uit één, maar twee filets. Veel te veel voor een maag die al een flinke portie aspergeroomsoep te verwerken had. En zo kwam het dat ik met rode kaken een groot deel van mijn bord moest laten liggen. Een wijze les geleerd: geen voorgerechten nemen in de Klimop. De heren kregen hun bord wel leeg, maar gaven toe dat het op het einde toch ook een beetje wringen was. Maar lekker was het zeker!

Een klein detail: bij het opmaken van de tafel vergat de ober ons serviettes te geven. Dit euvel werd uiteraard snel verholpen toen we hem erop wezen.

Dit avondje uit kostte ons voor drie personen 89,70 euro (voor voorgerecht, hoofdgerecht en dranken).

Vorige besprekingen van De Klimop vind je hier en hier.

Praktisch
Martelarenplein 5, 3000 Leuven
016 22 86 21
info@deklimopleuven.be
http://www.deklimopleuven.be/

Onze keuze
Voorgerechten: tweemaal Aspergeroomsoep en Zuiderse kaaskroketten
Hoofdgerechten: tweemaal Zeebaars met roomsaus, venkel en wortel en Tonijnfilet met zwarte pasta

Bouw Arenberg III Campus

Op de Arenberg III Campus in Heverlee is de bouw gestart van de nieuwe onderzoeksfaciliteiten. Meer dan vierhonderd onderzoekers zullen er over twee jaar hun intrek nemen en onderzoek kunnen uitvoeren in de meest geavanceerde omgeving.

De nieuwe gebouwen worden opgetrokken in de Celestijnenlaan 200 tussen de huidige gebouwen F (Chemie) en E (Aard- en omgevingswetenschappen). Het gaat in totaal om 18.000 vierkante meter onderzoeksruimte, met plaats voor tot 500 onderzoekers uit zeven departementen

Lees meer op: http://nieuws.kuleuven.be/node/10988.

Klein Begijnhof in de bloemen

Op zondag 3 juni werd het Kom op voor je wijk-project ‘Klein Begijnhof in de bloemen’ feestelijk ingehuldigd. Jong en oud hielpen bij het vullen van enkele bloembakken. Nadien bood de stad een drankje aan.

De bewoners van het Klein Begijnhof gaven gehoor een de Kom op voor je wijk-oproep in het voorjaar van 2010. Ze wilden het woonerf van het Begijnhof meer benadrukken om zo de contacten tussen de bewoners te bevorderen. Dat wilden ze realiseren door het plaatsen van een zitbank, één of meerdere grote bloembakken en zoveel mogelijk bloembakken met éénjarige bloemen op de vensterbanken.

Sinds de plantdag op 3 juni is de straat alvast opgefleurd en heeft het Klein Begijnhof een groener karakter. ‘Door het woonerf meer uitstraling te geven, is het er nog aangenamer om te vertoeven. Bewoners zullen nog meer buiten komen en dat zal de burencontacten ten goede komen. Deze realisatie sluit dan ook perfect aan bij de doelstelling van Kom op voor je wijk: het stimuleert buurtontmoeting en bevordert de leefbaarheid door een duurzame fysieke ingreep’, zegt schepen Denise Vandevoort over het project.

En hier stopt het niet. De bewoners werken verder aan het project. Het idee om grote bloembakken en zitbanken te plaatsen, wordt verder uitgewerkt met de groendienst en de dienst gebiedsgerichte werking van de stad Leuven. Het Klein Begijnhof belooft zo een authentiek wijkje te blijven, ook al wordt het steeds meer omgeven door grote stadsvernieuwingsprojecten aan de Vaartkom, de Sluisstraat en de Bottelarijsite. Want, de bewoners zouden het jammer vinden om het oude, waardevolle karakter te verliezen.

Kom op voor je wijk
Sinds 2000 ondersteunt de stad initiatieven van buurtbewoners die de woon- en leefomgeving aangenamer maken. Het gaat in de eerste plaats om financiële steun (tot € 18.600), maar de stad kan ook zorgen voor materiële en logistieke steun (advies, technische hulp, transport,…). Zowel aanvragen voor zichtbare fysieke verbeteringen als voor sociaal-culturele activiteiten komen in aanmerking. Je kan twee keer per jaar een project indienen: vóór 15 februari en vóór 15 september. Alle inwoners van Leuven kunnen projectvoorstellen indienen. De belangrijkste voorwaarden zijn dat je voorstel tegemoet komt aan een behoefte in de buurt en dat de realisatie het samenleven versterkt. Het projectidee moet voorgedragen worden door ten minste 12 buurtbewoners en/of leden van lokale verenigingen. Meer info op http://www.leuven.be/leven/wonen/kom-op-voor-je-wijk/ .

Cie Paki Paya – Shake Shake Shake!

‘Shake Shake Shake!’ van CIE PAKI PAYA (Spanje) toont het publiek de zoektocht van latin lover Tony naar zijn ideale partner. Die vindt hij vrij snel als hij een chinese vrijwilligster uit het publiek oppikt en meesleept in zijn mix van theater en luchtacrobatie, humor en sensationele circuskunsten. Zal de bange en giechelende dame ingaan op al zijn avances en zijn uitnodiging om deel te nemen aan de gevaarlijke acrobatische avonturen? Uiteindelijk blijkt hoe dit duo een heel aandachtig en bezorgd publiek helemaal op het verkeerde been zet als beiden in een schitterende apotheose het beste van zichzelf geven in een wervelend luchtspektakel… een aanrader!

Heropening Inloopcentrum De Meander CAW regio Leuven

Inloopcentrum De Meander van het CAW regio Leuven bestaat al 15 jaar en werd het afgelopen jaar grondig onder de hamer genomen. Zowel het gebouw als de werking werden vernieuwd en opgefrist. Dat gebeurde in nauwe samenwerking met het team, de vrijwilligers en bezoekers van het inloopcentrum.

De Meander is een ontmoetingsplaats waar iedereen welkom is, in het bijzonder mensen die uitgesloten worden op verschillende levensdomeinen. Mensen die nergens meer terechtkunnen, die geen sociaal netwerk meer hebben, worden er ontvangen in een warme, huiselijke omgeving. De Meander organiseert activiteiten, biedt ontmoetingsmogelijkheden en praktische dienstverlening. Er is ook een actieve vrijwilligerswerking.

Inloopcentrum De Meander heropent officieel op 6 juni.

Het aanbod van het inloopcentrum
In de ontmoetingsruimte van De Meander kan je tijdens de openingsuren zomaar binnenstappen, een babbel doen, je verhaal vertellen, de krant lezen, even tot rust komen. En anderen ontmoeten. Je kan er terecht met al je vragen. De medewerkers geven informatie, advies en ondersteuning. En als het nodig is, begeleidt een medewerker je naar het onthaal van het CAW.

Op vrijdagavond kan je voor 2€ aan tafel voor een gezonde warme maaltijd en elke maandag- en woensdagavond is er een broodmaaltijd (1€). De Meander organiseert ook creatieve bijeenkomsten, vormingsactiviteiten en uitstappen. En dan is er nog de praktische dienstverlening die bestaat uit gebruik van TV, computer, internet, en douche, wasmachine, droogkast (gratis of tegen een kleine bijdrage).

Om de vrijwilligerswerking te versterken zoekt De Meander nog enthousiastelingen.

Openingsuren en contactgegevens
Inloopcentrum De Meander is open:
Maandag en woensdag van 14u. tot 19u. met broodmaaltijd tussen 17u en 18u.
Vrijdag van 16u. tot 22u. met warme maaltijd om 17.15u.
Zaterdag van 14u. tot 18u.
Tel. 016 58 38 53,
E-mail: meander@cawleuven.be

Inloopcentrum De Meander vind je in de Redingenstraat 25, schuin tegenover het algemeen onthaal van het CAW regio Leuven.

Rock op klavecimbel

Op maandag 4 juni om 20.00u kan je in @55 Community Centre (Naamsestraat 55) luisteren naar SEA + AIR. Dit Duits-Griekse duo maakt heel eigenzinnige muziek met behulp van klavecimbel, drum, bellen, gitaar en twee mooie stemmen die erg goed bij elkaar passen. Rockmuziek alsof het 300 jaar geleden geschreven was. Vorig jaar brachten ze hun album “My Heart’s Sick Chord” uit en nu zijn ze op wereldtournee om dat resultaat aan iedereen te laten horen.

Het concert wordt georganiseerd door Serve the City Leuven www.servethecity.be.

De opbrengst van de benefietavond is ten voordele van Paul Antipoff. Paul Antipoff raakte 18 jaar geleden verlamd en heeft met veel doorzettingsvermogen en wilskracht zijn leven terug opgepakt. Nu voedt hij in co-ouderschap zijn 3 zonen op. Voor zijn dagelijkse zorg rekent hij op assistentie. Het Persoonlijke Assistentie Budget bleek onvoldoende om de klok rond de zorg te betalen. Vrienden en buren sprongen de afgelopen tijd zelf in en zetten allerlei acties op om Paul Antipoff te helpen bij het financiëren van de extra zorg die nodig is.

WERELDFEEST 2012 – Op het podium:

EL  JUNTACADAVERES,

EL  JUNTACADAVERES,

.

CAMPINA ROYAL,

CAMPINA ROYAL,

CAMPINA ROYAL,

TAMIKREST,

TAMIKREST,

TAMIKREST,

TAMIKREST,

Meer foto’s van de avond op Facebook,

Wereldfeest 2012 – impressies

Alhoewel de dag grijs en grauw begonnen was, brak de zon door vlak na de middag, alsof ze gewacht had op de eerste klanken van het wereldfeest om haar beste beentje voor te zetten. Jong en oud genoten van de muziek, het eten en de sfeer. Kindergezichten werden omgetoverd tot kunstwerkjes, de spieren werden losgegooid tijdens het buikdansen, je kon genieten van een ontspannende shiatsu massage, deelnemen aan een drumworkshop, iets bijleren over hoe je huis beter te isoleren en nog veel meer. Alweer een geslaagde editie!

Meer foto’s op flickr.

Plechtige inhuldiging van het beeld van de Heilige PETRUS

Op zondag 24 juni 2012 na de eucharistieviering van 10.30u wordt het beeld van de Heilige Petrus plechtig ingehuldigd aan het zuiderportaal (kant stadhuis) door E.H. Dirk DE GENDT, deken van de Sint-Pieterskerk. Nos Iungit Academia (NIA) schonk het beeld aan de kerkfabriek van de Sint-Pieterskerk.

De Leuvense Sint-Pieterskerk is binnenkort dus een beeld rijker. Maar hoe kwam Nos Iungit Academia (NIA) tot het schenken van dit beeld? En hoe wisten zij dat er vroeger een beeld stond op de sokkel in het zuidertransept?

Hugo Geeraerts deed uitgebreid onderzoek naar het beeld dat een heilige Petrus bleek te zijn. De oudst bekende illustratie is een gravure van 1880. Meerdere foto’s van, en publicaties over de Sint-Pieterskerk tonen aan dat het beeld er heeft gestaan en zeker intact is gebleven tot 1943. Vermoedelijk werd het beeld in 1945 zwaar beschadigd: het verloor hoofd, rechterarm en linkerhand. Zo bleef het staan tot het, op het einde van de jaren 50, aan het oog werd onttrokken door stellingen en doeken die de kerkbezoekers moesten beschermen tegen vallend gruis en stenen. De meest recente en laatste foto van het beeld dateert van 1984. Deze foto werd teruggevonden in het restauratiedossier.

Gravure zuidportaal Sint-Pieterskerk met beeld, Belgische Illustratie, Antwerpen, 30.10.1880

Copyright KIK-IRPA, Brussel

Bij de start van de eigenlijke restauratie van de zuideringang in 1996 is het –intussen totaal verweerde beeld- spijtig genoeg stuk geraakt. Omdat bewezen is dat er zeker meer dan honderd jaar een beeld gestaan heeft en dat het een zegenende Petrus was, komt er opnieuw een Petrusbeeld op de bewuste sokkel.

Foto beeld heilige Petrus, 1984 restauratiedossier Robert Vandendael

De redactie van Leven in Leuven is alvast benieuwd!