Leven in Leuven

OutOfOffice After Work Party op 15 mei

Zon of regen, volgende week woensdag 15 mei staat er in het Musicafé een zomers feestje op het programma met de beste muziek van vroeger en nu .

Om dadelijk in de juiste sfeer te komen krijgen de eerste 100 bezoekers gratis Somersby en ook de rest van de avond staat deze cider in promotie.

Iedereen is welkom, dus nodig vrienden en collega’s uit voor een niet te missen feestje!

Tuur Florizoone presenteert in De Appeltuin te Leuven nieuwe CD

Drukke tijden voor oud-Leuvenaar Tuur Florizoone
Voor chromatisch accordeonist Tuur Florizoone (° Leuven, 1978) betekent ‘Balades Ephémčres’ de derde CD die hij op nauwelijks vijf maanden tijd inblikt. Eind 2012 was er de duo-CD ‘Tuur Florizoone & Didier Laloy’ waarbij Tuur Florizoone en Didier Laloy hun chromatische en diatonische accordeon in elkaar verstrengelden. Eind april kregen beiden hiervoor de ‘Octave de la Musique’, een Belgische award in de categorie World Music, een jaarlijkse prijs voor artiesten uit de Franse Gemeenschap Walloniė-Brussel. En in januari releasde EMI Tuurs soundtrack voor de Vlaamse film ‘Brasserie Romantiek’. In januari en februari toerde Tuur nog rond met zijn filmmuziek van ‘L’Amour des Moules’, die live gespeeld werd tijdens de projectie van de bekroonde documentaire over Zeeuwse mosselen van Willemiek Kluijfhout.

Trio Massot/Florizoone/Horbaczewski presenteert tweede CD ‘Balades Ephémčres’ op 17 mei in De Appeltuin, Leuven
Toen het trio Massot/Florizoone/Horbaczewski vijf jaar geleden zijn eerste CD ‘Cinema Novo’ lanceerde, viel de originele klank en bijzondere samenstelling van dit hecht trio meteen op. Avontuurlijk als ze zijn, laat hun muziek zich niet zomaar in één stijl duwen, maar schurkt ze verleidelijk aan tegen de grenzen van jazz, folk en klassiek. Hun instrumenten – tuba, accordeon en cello – lijken op het eerste gezicht dan wel ongebruikelijk en niet compatibel, ze hebben alvast veel raakpunten: een breed geluid, een uitgebreid register en een fotogeniek uitzicht. Al improviserend tovert het drietal de vreemdste, meest prettig gestoorde, maar bovenal ontroerende klanken uit hun instrumenten. Nu eens filmisch dan weer wild om zich heen slaand, bewijzen Tuur Florizoone, Michel Massot en Marine Horbaczewski waarom ze – elk op hun instrument – een referentie zijn.

Door het prestigieuze project ‘MixTuur’, het muzikale verhaal van de halfbloeden uit koloniaal Congo, was er weinig tijd voor het trio om aan een nieuwe cd te werken. Maar dat geduld wordt ruimschoots goed gemaakt met ‘Balades Ephémčres‘ die vanaf 17 mei gereleased wordt. De cd-titel kan men vrij vertalen als ‘kortstondige wandelingen’. Een ommetje hier, een frisse wind daar… De cd bevat bijna een uur aan eigen composities, fris en tijdloos, melodieus en verhalend, met een onuitputtelijke zin voor avontuur als leidraad. Verwondert het nog dat de cd uitkomt op het eigen label van Tuur, met die toepasselijke naam Aventura Musica?

De pers- en publieksvoorstelling van de nieuwe CD ‘Balades Ephémčres’ van het trio Massot/Florizoone/Horbaczewski vindt plaats op 17 mei om 20u tijdens Appeltuinjazz in De Appeltuin, Weldadigheidsstraat 72, 3000 Leuven.

In the picture: Alma III

Foto door Alex Go

Time to pretend: expo van 17 jonge kunstenaars

Voor jonge kunstenaars is het niet eenvoudig om hun kunst te tonen aan het publiek. Daarom kwamen Denitsa Todorova, Natali Sarkisyan, Sarah De Vos and Bert Verlinden bij elkaar en organiseren ze een groepstentoonstelling in Leuven. Zeventien kunstenaars van allerlei disciplines zullen hun werk samen tonen in de expo ‘Time to pretend’.

De kunstenaars:

• Kasper Bosmans
• Michael De Clercq
• Liesbeth De Haes
• Cecile De Mul
• Sarah De Vos
• Thomas Grødal
• Manor Grunewald
• Erin Helsen
• Oscar Hugal
• Rachid Laachir
• Warre Mulder
• Natali Sarkisyan
• Ief Spincemaille
• Ognyana Teneva
• Denitsa Todorova
• Yannick Val Gesto
• Yasmine Willems

De locatie: Diestsestraat 253, 3000 Leuven

Meer informatie:

• Het facebook event
• De website

De expo is te bezichtigen op de volgende dagen, telkens van 12:00 tot 19:00:

• zaterdag 15 juni
• zondag 16 juni
• vrijdag 21 juni
• zaterdag 22 juni
• zondag 23 juni
• vrijdag 28 juni
• zaterdag 29 juni



Geschreven door Dries Verachtert en gepost op 10 mei 2013 onder Geen categorie. Deze post werd getagd met expo, Kunst, Tentoonstelling. Reacties uitgeschakeld voor Time to pretend: expo van 17 jonge kunstenaars op dit artikel.

Atelier architectuur in context: Lezing Bart Vink in Museum M

Op donderdag 16 mei 2013 geeft Bart Vink een lezing met als titel ‘Randstad 2040’ in het kader van Atelier Architectuur In Context. Bart Vink werkt bij het Ministerie Infrastructuur en Milieu in Amsterdam. Momenteel richt hij zich als programmaleider SMASH op nationale keuzes (beleid, uitvoering, kaderstelling) voor het zuidwesten van de Amsterdamse regio / de ‘Schipholregio’. Hij adviseerde als lid van een internationaal ‘expertenteam’ van Architecture Workroom Brussels (AWB) de Vlaamse Overheid over haar ruimtelijke toekomstvisie.

De projecten in de tentoonstelling Architectuur in Context tonen het resultaat van een succesvol architectuurbeleid in Vlaanderen. Niet geheel toevallig bevinden bijna alle projecten, die onder de aandacht van de provinciale architectuurprijzen kwamen, zich in rand-, tussen- of kleinstedelijke gebieden. Het Vlaamse netwerk van steden en gemeentes behoort namelijk tot de meest gespreide verstedelijkte gebieden ter wereld. Het grootste deel van Vlaanderen bevindt zich tussen echt stedelijk en echt landelijk gebied. Voor deze tussenruimte bestaat vandaag geen specifieke projectmatige aanpak of beleid. Nochtans illustreert het ontwerp voor Fort Lillo van David Verhoestraete en Sofie Depauw – te zien in de tentoonstelling – hoe de landschappelijke en ecologische uitdagingen bepalend kunnen zijn voor architecturale oplossingen.

Structuurvisie Randstad 2040 is een markant voorbeeld van een bovenlokale visieoefening die het ruimtelijk beleid in het hart van Nederland mee gestuurd heeft. Bart Vink, programmamanager van dit traject, zal in deze eerste publiekslezing in het kader van de workshops in het Atelier Architectuur in Context, een kritische analyse doen van dit proces en in het bijzonder het belang en de impact van deze visie op de kleinere steden en gemeentes behandelen.

• Donderdag 16 mei 2013 om 20:00
• Museum M in Leuven
• Gratis toegang, reserveren via inschrijving@stadenarchitectuur.be

[recensie] Getekend Vonnis – Jo Claes

‘Getekend Vonnis’ is de zesde thriller van Jo Claes. Het boek speelt zich, zoals we dat ondertussen gewoon zijn, opnieuw af in de straten van Leuven. Het boek opent met de ontdekking van het lichaam van een verminkt meisje in een Leuvens café vlak nadat een foto van haar lijk, vergezeld van de coördinaten van de plaats van het misdrijf, per e-mail aan hoofdinspecteur Thomas Berg bezorgd werd. Op de plek van de misdaad wordt een pagina van een stripverhaal gevonden waarop een verkrachtingsscène staat afgebeeld. Hoofdinspecteur Thomas Berg is geshockeerd door de wreedheid van de moord en vastberaden de dader te vinden.

Maar het blijft niet bij deze moord, enkele dagen laten komt een tweede vrouw in bijna identieke omstandigheden om het leven en de Leuvense politie begint te vermoeden met een psychopaat te maken te hebben.

Thomas Berg worstelt om de moordenaar te ontdekken en wanneer er nog slachtoffers vallen, geraakt de stad Leuven in de greep van de angst voor deze sadistische moordenaar. De pers volgt het onderzoek op de voet en de hoofdinspecteur komt in nauwe schoentjes terecht wanneer zijn competentie om de zaak tot een goed einde te brengen in twijfel getrokken wordt.

Jo Claes heeft alweer een razend spannend boek afgeleverd dat onmogelijk is weg te leggen tot je de laatste bladzijde hebt omgeslagen en de identiteit en het motief van de moordenaar bekend is. Het slimme plot blijft boeien tot het einde en de verschillende losse eindjes worden prachtig aan mekaar geknoopt, zonder dat je het gevoel hebt dat je de ontknoping al van mijlenver zag aankomen.

Wat mij in dit boek extra aansprak, is de menselijkheid van de hoofdinspecteur. Thomas Berg is geen held, hij leidt niet het perfecte leven, hij twijfelt, slaapt slecht en heeft last van zijn nek. Hij gaat bijna ten onder aan de stress van deze zaak, terwijl de pers hem op de huid zit, maar zijn manschappen blijven hem ontroerend trouw, ook tijdens moeilijke momenten. Heel levensecht allemaal.

Het feit dat dit boek zich volledig in Leuven afspeelt en je op plekjes brengt die minder bekend zijn bij het grote publiek was voor mij een absolute meerwaarde. Super ook dat de Kangxi-Verbiest hemelglobe, één van mijn favoriete verborgen schatten van Leuven die tevens de cover siert, een rol speelt in dit verhaal. Ik heb vaak google street view erbij genomen om de plekken die in het boek beschreven werden te bekijken.

Jo Claes is met dit boek dan ook heel terecht geselecteerd voor de longlist van de Gouden Strop, een prestigieuze prijs ter bekroning van de beste origineel Nederlandstalige misdaadroman. De Leven in Leuven redactie duimt alvast!

Botaniq

Mijn disgenoot reserveerde bij Botaniq, een restaurant vlakbij de botanische tuin van Leuven. Wanneer we iets na 19u aankomen, blijken we de eerste gasten te zijn. We worden verwelkomd door een ietwat stuntelige ober en kiezen een tafeltje voor twee uit. Het stijlvolle pand met tuinterras heeft absoluut potentieel, maar de inrichting valt niet meteen samen met mijn persoonlijke smaak.

Bij Botaniq serveren ze uitsluitend een menu: vier (€ 56) of drie (€ 48) gangen. We starten met een cava, een sherry en een wachtbordje: een soepje van bladspinazie (denken we, want doorheen de avond blijkt de ober nogal moeilijk te verstaan) en een tartaar van kip. Mijn gezelschap merkt op dat de nogal eighties muziek op repeat staat, wat na een viertal herhalingen ook Botaniq zelf opvalt. Intussen blijkt dat we niet alleen zullen zijn: verschillende andere tafels raken geleidelijk aan gevuld.

Als eerste voorgerecht kiest hij voor de lijngevangen zalm en ik voor het hoeve-eitje. Dat wordt geserveerd met bladspinazie, Zeebrugse garnalen en siroop van ‘Belle de Louvain’ pruimen. Een geslaagde start in een mooi bord, al had ik mij niet aan een gepaneerd gepocheerd ei verwacht. Maar verrassingen maken uit eten gaan net zo fijn…

We gaan beiden verder met de mozzarella burrata, zeg maar de mozzarella der mozzarella’s. Ons bewust dat de ober hier iets over opgemerkt heeft, weten we niet precies wat komen zal. Uiteindelijk blijkt dat het krokante buikspek vervangen werd door kreeft. Verder bevat het gerecht boschampignons en erwtenkruid (iets groter wel dan affila cress). Ons hoor je uiteraard niet klagen! Lekker en vooral een minder evidente combinatie, iets waar ik sowieso bewondering voor heb bij chefs.

Voor het hoofdgerecht opnieuw langs weerszijden van de tafel hetzelfde gerecht: lijngevangen tarbot. Het zijn fervente hengelaars bij Botaniq… ;) Hierbij komt een crème van jonge groentjes en een jus van asperges (in plaats van de schaaldieren béarnaise die op de kaart staat, eveneens gemeld door de ober). We krijgen een eigentijds bord met witte en groene asperges, selder, eekhoorntjesbrood, romanesco en een gekonfijt aardappeltje. Met dat laatste is echter iets aan de hand: er zit een bijzonder vies smaakje aan. Voor de rest ronduit lekker, al mist de man tegenover mij een snuifje zout op de vis.

Om af te ronden ga ik voor de aardbeien met een bolletje appelsorbet. Meer kan er echt niet meer bij… Aan de overkant komt een kaasbord van de Leuvense kaasmeester Elsen. Een nogal royaal bord overigens. En ook al vragen we geen koffie, daarna volgt nog een extraatje met appeltaart, frangipane, speculoosmousse en crème brulée. Oef! 

Samengevat eten we in Botaniq absoluut lekker, maar het voelt toch niet perfect geslaagd aan. Waarom? Ik denk de muziek en de ober die toch te veel steken laat vallen. Ofwel zijn we beiden al veels te veels te veels te veel gewend.

Het is al laat wanneer ik de parking onder het Ladeuzeplein uitrijd. Leuven, hier moet ik vaker komen. Het voelt een beetje als Gent, maar dan in het klein volgens de Leuvenaar.

Gelezen op http://elidesc.com.

Geert Goiris in M

Als hobbyfotograaf kon ik moeilijk om de fototentoonstelling van Geert Goiris heen. Uiteindelijk belandde ik tweemaal in M om deze fascinerende werken te bekijken. Een keer vlak voor sluitingstijd, waardoor ik te weinig tijd had om de werken grondig tot mij te laten doordringen en een keer in het gezelschap van een vriendin uit het verre Japan.

Geert Goiris werken hebben voor mij iets dreigends. De mens is opvallend afwezig of misschien net buiten beeld, want de sporen die het menselijk handelen hebben achtergelaten zijn wel zichtbaar in de foto’s. Indrukwekkend vond ik de grote architecturale afdrukken die iets desoriënterends hadden. Mijn absoluut favoriete werk was dat van een naoorlogse betonnen kerk met rode accenten in Düsseldorf.

Ook erg bijzonder zijn de foto’s die Geert Goiris maakte van sneeuwlandschappen in de poolgebieden. Even lijkt het alsof de foto’s zwaar overbelicht zijn, maar dan realiseer je dat je kijkt naar een werkelijk weergave van een landschap dat haast niet meer waarneembaar is. Desoriënterend, ik zei het al. Of een landschap met drie zonnen dat zo uit photoshop lijkt te komen, maar de realiteit van een natuurlijk verschijnsel weergeeft.

Nog tot 19 mei in M. Gaat dat zien!

Foto door Kristel Van Loock

Nu zondag The White Rabbit tentoonstelling in OPEK Café

Nu zondag 12 mei 2013 organiseert The White Rabbit een multidisciplinaire tentoonstelling in het Café Entrepot te OPEK in Leuven. 18 White Rabbit kunstenaars zullen er hun gezamenlijk gecreëerde werken tentoonstellen. Je zal niet alleen de installaties, sculpturen, schilderijen, tekeningen en video’s van de kunstenaars kunnen bewonderen maar ook genieten van de live muziek door Radio Scorpio, Sixfingerz en Earl South.

Meer informatie:

• The White Rabbit Network
• The White Rabbit facebook pagina
• Het facebook event van de tentoonstelling

  

  Geschreven door Dries Verachtert en gepost op 9 mei 2013 onder Geen categorie. Deze post werd getagd met Events, Kunst, opek, the white rabbit. Reacties uitgeschakeld voor Nu zondag The White Rabbit tentoonstelling in OPEK Café op dit artikel.

Starter in de Vitrine zet nieuwe zaken in de kijker

Een bedrijf starten is in deze tijden niet evident en al zeker niet een bedrijf succesvol maken. Daarom wil Ondernemen in Leuven goeie Leuvense starters een podium geven via de Starter in de Vitrine wedstrijd. Nieuwe, frisse zaken konden een cv insturen om zich kandidaat te stellen waarna een vakkundige jury een shortlist van 13 opstelde.

Starter in de Vitrine reikt 2 prijzen uit: eentje van de jury en eentje van het publiek. De publieksprijs steunt uiteraard op de stemmen van mensen die de zaken bezoeken. Daarvoor krijgen alle 13 deelnemers een gepersonaliseerde affiche, flyer, raambanner, verschillende advertenties in o.a. de Streekkrant en sociale mediasteun via de Facebook en Twitteraccount van Shoppen in Leuven. Genoeg materiaal om hun verhaal te verspreiden dus. Iedereen kan stemmen tot 30 mei via de website of via de Citylife App van Mobile Vikings waarmee voor dit project wordt samengewerkt.

De juryprijs wordt uitgereikt op basis van het dossier dat werd ingestuurd en een bezoek van een mystery shopper.

De genomineerde starters zijn:

• Cyaankali
• Cyaan&Co
• L Café
• Oplus
• Decadenza
• Terra
• Habiba
• ’t Rood huys
• House of Taste
• bittersweet
• Spelfanaat
• Paul van Riel
• Annamarieke

Stemmen kan op www.starterindevitrine.be.